Het mooie van iemand tegenkomen die je niet kent en daarmee converseren, is dat je een onbeschreven blad bent. Je hebt op dat moment niet de ballast van het verleden, heden en toekomst. Dat geeft een vrijheid. Ook de onbekende die tegenover je staat is blanco. Uiteraard kan ik aanLees Verder

We zijn op zoek naar een nieuw huis. Zoals veel Amsterdammers, als ik de media en de hoogoplopende huizenprijzen mag geloven. En met die zoektocht ligt er een uitgestrekt, leeg en onbekend pad voor ons. Met alleen plaatjes van huizen voor onze neus weten we niets. Niets van burenoverlast (houtkachels,Lees Verder

En daar was het nieuwe jaar. Traditiegetrouw vieren we het bij de ouders van J, het vriendje van onze D. We hadden er dit keer hard over nagedacht of het verstandig was om in coronatijd aan te schuiven bij een ander gezin. Maar aangezien we kerst in quarantaine hadden doorgebracht,Lees Verder

De gezellige, spontane praatjes ontstaan nu niet op de werkvloer, maar in de winkel. De mensen die de winkelwagentjes schoonmaken en klaarzetten in de supermarkt groet ik hartelijk, met de mensen achter de kassa maak ik een praatje waar kan. Kort of lang, het is maar net of er tijdLees Verder

Vanochtend bezichtigden we bij een huis in Muiderberg. Een mooi huis, buiten het dorp, naast een manege. Een beetje afgelegen, veel privacy, landelijk. Het was er heerlijk, maar het huis was niet helemaal wat we ervan hadden verwacht. Geen huis voor ons, maar ook geen dorp voor ons. Hoe mooiLees Verder

Toen ik afgelopen maart jarig was (en als cadeautje een lockdown kreeg, maar dat terzijde), kreeg ik van mijn moeder een zelfgemaakt zeepaardje van vilt. Mijn leven lang heb ik al een fascinatie voor deze lieve bijzondere vissen en zij stopte die fascinatie in een prachtige mobiel. Het cadeau kreegLees Verder

De tweede en laatste dag van Open Monumentendag 2020. Samen met vriendin E. bezoek ik Huis de Neufville, een stijlhuis in de Gouden Bocht (Herengracht 475). Althans, dat is de bedoeling. Want terwijl ik al 10 minuten bij de ingang sta te wachten, is vriendin E. in geen velden enLees Verder

Open Monumentendag in coronatijd. Dat betekent een aangepast programma, met helaas weinig mogelijkheden om panden te kunnen bezoeken. Maar áls je een van de weinige opengestelde panden wilt bezoeken, gaat dit via een reservering, waardoor je niet in de rij hoeft te staan. Dat is dan weer een voordeel. VandaagLees Verder

Ik fiets. Over een fietspad in Amsterdam-Zuid waar de tegels schots en scheef liggen. Voor me fietsen twee jongemannen. Opeens registreren we allemaal een rennende witte hond links van ons, tussen het fietspad en de autobaan in. De hond heeft een halsband om, maar is niet aangelijnd. ‘Dat ziet erLees Verder

De coronacrisis greep ik aan om een lang gekoesterde, maar tijdrovende wens in vervulling te laten gaan: een website maken met foto’s van mijn voorouders en hun kinderen. Ruim twintig jaar geleden had ik de foto’s uit het fotoboek van mijn beppe gefotografeerd en digitaal geordend. Onze familie is groot,Lees Verder

Rond 2003 las ik het boek ‘De gevleugelde kat’ van Isabel Hoving, een science-fiction verhaal over een 12-jarige jongen uit de Govert Flinckstraat in Amsterdam die gaat tijdreizen (categorie: young adult). Een waanzinnig avontuur, waardoor ik altijd geïnteresseerd ben gebleven in de schrijfster. Toen ik voor mijn verjaardag afgelopen maartLees Verder

Het is een rare situatie, ‘in quarantaine’ jarig zijn. Niet dat ik in quarantaine ben, maar de wereld wel. Jarig zijn is wel een welkome afleiding. Waar we de afgelopen dagen op het werk in onzekerheid rondliepen en alle aandacht naar het nieuws ging, is de rust van thuis zijnLees Verder

Als de kou de warmte verdrijft. Als de warmte de kou verdrijft. Het zijn twee momenten in het jaar die zo ontzettend welkom zijn. Herfst. Lente. Oktober. Maart.Lees Verder

Mijn moeder vertelde dat haar moeder, mijn beppe, altijd zei: ‘Morgen weer een dag.’ Ik begreep dat niet. Want morgen zou niets veranderen aan vandaag. De zorgen van vandaag, waren er morgen ook. Tot ik ouder werd en begreep dat het soms wel werkte. En soms ook niet. Maar ikLees Verder

Pffffff. Het voelde alsof er een stuk hout in mijn achterband was beland. In werkelijkheid was het een grote schroef, die rustig op de weg lag te wachten om kwaad te doen. En stom genoeg was ik het slachtoffer. Stom, omdat ik uit drie verschillende routes kan kiezen om naarLees Verder

Het is verschrikkelijk in de stad. Verschrikkelijk mooi.Verschrikkelijk druk. Toeristen die nietsvermoedend op straat lopen en zich de straat onbewust toeëigenen. Een toeëigening waartegen een bel niet helpt omdat ze het geluid niet kennen.Irritatie. En blijheid omdat ik in een buurt woon waar maar een handjevol toeristen rondlopen. Het imposanteLees Verder

Het boek ‘Wat ik was‘ had ik uitgelezen, maar erg enthousiast was ik er niet over. De woorden waren mooi om te lezen, maar het verhaal sprak me niet erg aan. Tijd voor een nieuw boek. Maar daar zie ik altijd een beetje tegenop. Het begin van een nieuw boekLees Verder

Zoveel tijd als ik vroeger besteedde aan bloggen, zoveel tijd besteed ik nu aan het lezen van artikelen over gezonde voeding en het koken zelf. Dat had ik mezelf tien jaar geleden, toen ik begon met bloggen, niet voor mogelijk gehouden. Ik en koken zijn namelijk nooit een succesvolle combinatieLees Verder

“Daar komt Wawrinka aan!” riep de jongen voor me. Hij stond er een half uur eerder dan ik en dus stond hij vooraan bij de spelersdoorgang. Ik had nog mazzel dat ik meteen achter hem stond, zodat ik de spelers toch nog goed zou kunnen zien. Er kwamen een paarLees Verder

“De prikken van de brandnetels voel je na vijf minuten niet meer,” zei de mevrouw geruststellend op het klapstoeltje bij de ingang. Ze had een hoedje op tegen de zon, haar ogen keken me door haar grote bruine zonnebril vriendelijk aan. Ik staarde bevreesd naar het stuk land dat overwoekerdLees Verder