Hij had me één hint gegeven: ‘haar’. Ik was jarig, ik had het cadeau dat ik graag wilde gekregen, maar lief vond dat niet genoeg. En dus gaf hij mij een verrassingsuitje. Haar. Kapper? Haar. Naar de sauna? Haar. Geen idee! Ik googelde niet en zeurde nauwelijks aan zijn hoofd.Lees Verder

Langer dan lang stond mijn gezicht vanochtend. “Gezellig dat je nu hier zit!” Hm. Nou. Nee. Leuk was anders. Heel anders. En dat nare onderbuikgevoel ging ook maar niet weg. Maar toen de ICT-mannetjes hun werk hadden gedaan en ik mijn nieuwe territorium had afgebakend ging het al wat beter.Lees Verder

Die ziektekiemen waren behoorlijk hardnekkig. Eerst was ík anderhalve week gevloerd en daarna bleef kindje een week thuis. Dan is de spagaat tussen werk en gezin opeens lastig. Thuis werken met een kindje dat het liefst de hele dag op je wil hangen lukt niet. En ‘s avonds te moeLees Verder

Waarom toch? Waarom kan ik nou niet gewoon een relaxte houding aannemen en gewoon mijn ding doen zonder dat paniekerige gedrag? Onhandig zoek ik tussen de papieren die ik op zijn bureau heb gelegd. Ik had toch wel dat ene printje gemaakt en meegenomen? Nee dus. Niet erg! Niet erg!Lees Verder

Als een zeef, mensen, als een zeef, dat geheugen van mij! Maar gelukkig is daar Puck die me herinnerde aan hoe het was afgelopen met het voorval op de crèche. De manager mailde mij nadat ze terug was gekomen van vakantie: de kalender was uitgedeeld op de nieuwjaarsborrel. Daar warenLees Verder

Vandaag huppelde ik steeds langs mijn nieuwe werkplek. Om de sfeer te proeven, te wennen, me voor te bereiden. Proberen te voelen hoe het zou zijn om daar te werken. Mijn collega’s vonden het in ieder geval fijn dat ik weer terug kwam in het kippenhok. Helaas voor hen konLees Verder

Het was ook te mooi om waar te zijn, die werkplek van mij. Afgelopen juli verhuisden we naar een mooi gerenoveerd gebouw in de stad. Ik kwam op een rustige kamer te zitten. Dat was na het kippenhok waar ik jarenlang had ik gezeten een verademing. Ik was dan ookLees Verder

Ach ja, we moesten er ook maar eens aan geloven. The Muppets. Een film die leuk wegkijkt maar daarna de vergetelheid induikt. Met een niet zo bijzonder verhaal en niet zulke bijzondere hoofdrolspelers. Best grappig, maar meer ook niet.Lees Verder

Klein van stuk, maar met een enorme air die iedereen een onzichtbare stap opzij liet doen, stond ze als eerste voor de deur van de tram. Neus in de lucht, klaar om de beste zitplaats te veroveren. “Mevrouw, u mag niet naar binnen met uw koffie.” Vol arrogante verbazing keekLees Verder

Hoe vergooi ik mijn leven? – wordfeud – drawsomething – doelloos surfen Sinds ik ziek ben doe ik bovenstaande de hele dag door. Ik mag nog van geluk spreken dat ik ook nog films kijk en een lief en kindje heb. Desalniettemin ben ik bloedchagrijnig. Om al anderhalve week langLees Verder

Als er dan enig voordeel is van het ziekzijn tijdens de vakantie, dan is het wel het filmkijken. Ik keek een kostuumdrama, nog een kostuumdrama, een historisch drama én Blue Valentine: Een film met Ryan Gosling (mijn held) en Michelle Williams (van Dawson’s Creek tot groot actrice). Bijna alle filmsLees Verder

Licht. Aan. Het. Eind. Van. De. Tunnel. Eindelijk! Ik voel sinds gister de beterschap door mijn lijf stromen. Wooooooh, woooooooooooh, wooooooooooooh! Tegelijkertijd denk ik aan mijn collega, die nu chemotherapie ondergaat. Die élke keer na een sessie door dat griepgevoel heen moet. Bah, bah en nog eens bah. Keer opLees Verder

En terwijl ik mijn iPhone miste, vond ik een vervangend tijdverdrijf op de iPad van lief: Weer ‘es wat anders dan wordfeud!Lees Verder

Toen ik halverwege vorige week in de tram terug naar huis zat, miste ik mijn iPhone. Bah, op het werk laten liggen. Laat maar, dacht ik nog, ik haal ‘m morgen wel op. Eén nachtje zonder iPhone moet lukken. Maar ik werd ziek. Geen probleem, dacht ik nog, ik haalLees Verder

Wat voelde ik me een waardeloze moeder toen de leidster van de crèche me vertelde dat er een verkleedfeestje was in het kader van carnaval. Ik staarde naar de blauwe joggingbroek en het donkerblauwe truitje van kindje terwijl mijn hart brak van schuldbesef. Ik wist van geen feestje. Vorige keerLees Verder

“De westerse geneeskunde kan niet zoveel met jouw soort duizeligheid,” zei de huisarts terwijl ze mijn bloeddruk opnam. Ik was al maanden duizelig. En ik was het zat. De eerste keer dat het hele gebouw heen en weer leek te schudden zat ik vol stress, sliep slecht en at ikLees Verder

Toen ik dus zo ijverig boven al die puzzelstukjes hing afgelopen weekend, keken lief en zijn bezoek een film. Nee, ik hoefde niet mee te kijken want ik wilde puzzelen. Het is wel erg met mij gesteld hè. Ook toen ik mezelf hoorde antwoorden op de vraag van mijn collegaLees Verder

Waarom ik in godesnaam puzzelen zo leuk vond. Een vriend van lief was op bezoek en hij had duidelijk niets met puzzelen. Tja, probeer het dan maar eens uit te leggen. Ik was bezig met mijn tweede Wasgij puzzel. Puzzelen zonder voorbeeld, wel met hints: U kunt weer kijken hoor,Lees Verder

Mijn held was maar een paar kilometer van mij vandaan dit weekend. Roger Federer. Hij speelde in Ahoy, Rotterdam het ABN Amro tennistoernooi. Wat had ik daar graag bij willen zijn! Maar zo makkelijk is dat niet. Ten eerste maken ze de loting pas het weekend voor ‘t toernooi begintLees Verder