« Tekeningen van vroege… | Home | Multitalent Wouter Ha… »

Wederom puf

Wel vaker hoor ik mensen zeggen die een burn-out of iets dergelijks hebben gehad en vanuit die situatie opkrabbelen, dat sociaal doen steeds beter gaat. Dat heb ik ook. Zat ik eerst nog op hete kolen continue op de klok te kijken en allerlei vervelende gevoelens proberen te accepteren, inmiddels leun ik weer relaxt achterover en geniet ik weer écht van een sociaal onderonsje. Het is een stijgende lijn, die af en toe ook wel eens stagneert of zelfs naar beneden gaat, maar blij ben ik allang dat ik weer puf heb om uren in het park te wandelen met een vriendin of om wat te drinken in een café met (oud-)collega's. Al moet ik oppassen niet overmoedig te raken. De laatste weken zag ik steeds te laat mijn bed en dat breekt natuurlijk op. Het is verleidelijk om me weer in het sociale leven te storten en te compenseren wat ik het afgelopen half jaar miste, maar ik kan natuurlijk niet van mezelf verlangen weer meteen als vanouds mee te draaien. Opbouwen, op tijd aan de bel trekken, niet overhaasten. Roofbouw plegen ligt altijd op de loer.

acht reacties

Altijd, het ligt altijd op de loer maar jij bent toch goed bezig!
Neneh (E-mail ) (URL) - 03-03-’09 09:17

Echt, trekt Menno dit gejammer? Alle emoties en gevoelens die jij opschrijft... Je lijkt wel een mens!

Neem een leuke hobby.
Tommie - 03-03-’09 11:41

Stukje zelftherapie! Niets aan toe te voegen...
Kaatje (E-mail ) (URL) - 03-03-’09 15:29

Ik vind het zelf nog altijd moeilijk om er over te praten, alsof ik me er voor schaam. Ik moet wel zeggen dat de puf er wel weer is na 3 jaar, maar dat ik mezelf ook tijd gun om af en toe bij te tanken. En mijn tip is vooral doe alleen dat wat goed voelt. Heb je afspraken met vrienden wanneer je even geen puf hebt, wees dan ook eerlijk naar die vrienden en zeg die afspraak af. Echte vrienden zullen dat begrijpen.
Theo (URL) - 03-03-’09 19:18

Ik sluit me bij Theo aan. Ik wil er alleen nog aan toevoegen dat ik er ook iets van geleerd heb. Beter te luisteren naar mezelf en mijn lijf. (*Kuch* meestal dan...)
Dre (URL) - 04-03-’09 19:46

Wat een heerlijk gevoel is dat zeg, weer kunnen genieten in plaats van je erdoorheen worstelen. Maar wat anderen en jijzelf ook al zegt: let goed op je grenzen. Zo lang het twee flinke stappen vooruit en een kleintje achteruit is, is er niks aan de hand. Geniet er maar van!
Wenz (E-mail ) (URL) - 04-03-’09 21:42

Ik moet geloof ik maar eens naar bed toe. :-)
Cyriel (URL) - 04-03-’09 22:28

alles met mate, auk!
karin r. (URL) - 04-03-’09 22:39