Aukje.net

Weblog van een Amsterdamse dertiger uit de Friese klei.

Lees hier meer over Aukje.

Meer op Aukje.net

katten, theater, films, concerten, eten

Tagwolk

, , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , (alle)

Archieven

Klik hier voor de archieven van februari 2003 - oktober 2008.

Categorieën

Links

Blogroll en andere links: hier.

Zoek!

Last Comments

buy_viagra (Magische gegevens…): Some really quality content on this website , saved to fav.
viagra (WK): Hey, thanks for the post.Really thank you! Really Cool.
cialis_online (WK): I feel like Im regularly seeking interesting features you just read about a number of subjects, but I…
online_viagra (Magische gegevens…): This design is wicked! You obviously know how to keep a reader entertained. Between your wit and your…
cialis (Magische gegevens…): I really enjoy reading on this website, it holds great articles. Don't put too fine a point to your w…
generic_cialis (WK): Wonderful beat ! I wish to apprentice while you amend your web site, how can i subscribe for a blog s…

Dinges

Draait op PivotX - 2.3.6 
XML: RSS Feed 
XML: Atom Feed 

Een muziekje zegt meer

Dinsdag 19 Mei 2009 at 07:22 am

Soms houden gedachten mij wakker, of misschien was ik gewoon niet moe genoeg na een hangweekend met maar één activiteit, namelijk een feestje. Ik keek er eigenlijk wel naar uit om te gaan werken, om mijn zinnen te verzetten en het ritme van 's ochtends vroeg opstaan weer op te pakken.

Terwijl ik met mijn duffe hoofd mijn mailbox opende, dacht ik dat er spam in de inbox was beland. Pas toen ik er op klikte zag ik dat het een privé-mail van een collega was. Een man die ik pas twee keer had ontmoet, maar waar het gezellig mee babbelen was. Hij had een open persoonlijkheid en maakte bijzonder makkelijk contact. Hij had me zitten stangen en als goedmakertje stuurde hij me een wonderschoon muzakje.

Het liet mijn duffe hoofd glimlachen. Een perfecte start van de dag. Op zijn gebaar teerde ik de hele dag lang. Hij had simpelweg even de moeite had genomen mij iets moois te laten horen. En toen dacht ik, waarom doen mensen dit eigenlijk niet vaker? Elkaar opvrolijken, aardig doen, of om in ptt-termen te spreken: 'Een kaartje zegt meer'.

Een semi-inspirerende dag op het werk

Zondag 22 Maart 2009 at 07:39 am

1.
Ikzelf had het nog helemaal niet gezien. De springerige, bijdehante en komische dagvoorzitter leek op Dolf Jansen volgens collega's. Hij durfde grapjes te maken met de directrice en degene die deze dag vol workshops en key-note spreker had georganiseerd. Hij balanceerde geheel ontwapenend op een gevaarlijk randje. Met zijn frisheid en humor pakte hij menig aanwezige in. En hij leek echt op, ja, Dolf Jansen!

"Het is de broer van," zei een collega.
Aha! Toen was het opeens volkomen logisch. Al was de broer van toch iets knapper dan de broer zelf.

2.
Key-note spreker (zo noemen ze dat) was Robert Benninga. Die weet alles van leven in het nu, focussen op wat je wilt (en niet op wat je niet wilt) en je ego in de ijskast zetten. Roddelen over anderen om jezelf beter te voelen is not done, maak gebruik van het stoplicht (rood = stoppen, oranje = doorgaan, groen = starten) en besef dat je een keuze hebt in hoe je denkt. "Te Amerikaans," zeiden sommigen. "We weten het wel." En: "Zo'n uur-durend praatje werkt toch helemaal niet bij mensen die zo intelligent zijn?"
Ik hoorde alleen maar dingen die ik twee jaar geleden had ontdekt en nam ze graag nogmaals in ontvangst. Ik kan het niet vaak genoeg horen. Leef in het nu. Ook al wordt het verteld op z'n Amerikaans, ook al geeft iedereen er zijn eigen draai aan. Leef in het nu blijft de essentie.

3.
Bovenstaande was inspirerend en een fijn begin van de dag. De rest van de dag bestond uit saaie workshops en discussies waardoor leven in het nu moeilijk bleek te zijn. Ik had een keus, maar koos kennelijk verkeerd. Zou ik het ooit leren?

Nieuw!

Zondag 08 Maart 2009 at 07:16 am

En toen had ik opeens een nieuwe baan. In één dag beklonken met mijn manager en de persoon die haar baan 'vrijwillig' afstond. Om de mijne over te nemen, zodat ik de hare kon overnemen.

Dezelfde werkplek, dezelfde werkgever, een geheel nieuwe uitdaging.

Na anderhalf jaar was ik er ontzettend aan toe.

Open vizier

Donderdag 05 Februari 2009 at 07:03 am

Wat zo fijn is aan een nieuwe baan, is dat je je overal met open vizier op stort. Geen idee wat je te wachten staat, dus hoef je niet te stressen. En als het misgaat is daar nog altijd het excuus dat je niet precies weet hoe alles werkt.

Na ongeveer een jaar is dat open-vizier-gevoel verdwenen omdat je alles hebt meegemaakt. Ik ben inmiddels begonnen aan de tweede ronde, met de eerste nog vers in mijn geheugen. In de zomer zei ik dat ik uitkeek naar oktober, naar die leuke klus, maar eenmaal november en de klus nog niet geklaard ging het leuren, want dat deed ik, me tegenstaan. Moest ik dit jaar in jaar uit doen? Nee, dan januari. Dat was wel een beetje mijn project. Samen met de voormalige manager opnieuw vormgegeven en iedereen versteld hebben laten staan. Dat was een lekker gevoel en dat gevoel zocht ik weer.

Ik verbeter graag, en ik en mijn collega's hadden ook verbeterd door onszelf meer ruimte en daardoor tijd te geven. Toch kwamen we in tijdnood, werden mogelijkheden niet optimaal benut waardoor we vlak voor de deadline toch nog aan het stressen waren. We baalden als een stekker, werkten door met knopen in onze nek, sloegen pauzes over en voelden onze maag niet knorren. In het weekeinde voor de laatste dag, dé deadline, kon ik amper slapen van de pijn in nek en schouders. Tijd ingebouwd, hele week relaxt geweest, één stressdag en meteen pijn. Verdomme.

"Volgend jaar doen we het anders!" riepen mijn collega en ik op de dag des oordeels. Maar misschien had het ook te maken met de verwachtingen. Vorig jaar verliep alles in een roes, dit jaar wisten we wat ons te wachten stond. En de tweede keer valt altijd tegen, zeker wanneer de eerste keer zo goed is gegaan. Opeens ga je verwachtingen scheppen, tegenover jezelf, tegenover collega's en moet het allemaal waargemaakt worden. Dan kan het ondanks de goede voorbereiding wel eens minder perfect lopen dan je had gedacht. En that sucks.

Snelle woorden

Zondag 25 Januari 2009 at 07:12 am

Er zijn van die mensen die verschrikkelijk arrogant overkomen, maar waarbij het een onhandige compensatie is van hun onzekerheid. Ik kwam er eentje tegen op mijn werk. Toen ik uit noodzaak met zo'n type praatte zag ik meteen wat er achter die arrogantie schuilde. Hij was makkelijk doorprikbaar.

En wat bleek? We deelden veel interesses en herkenning creëert openheid. Dus voor ik het wist vertelde ik over mijn gezondheid (daar kom je ook makkelijk op als je vertelt over het waarom van tai chi) en schrok me eigenlijk een hoedje. Want zo makkelijk vertel ik niet aan een vreemde dat ik zo met mijn gezondheid bezig ben. En zeker niet tegen iemand die ik in eerste instantie niet leek te kunnen luchten.

Soms gaan woorden te snel. Vaak heb ik dat als ik me laat meeslepen door het moment. Een beetje herkenning, erkenning, openheid, interesse en hop, ik flap er van alles uit. Dat voelt achteraf raar, en soms heb ik spijt. Want het voelt als het kweken van een band met iemand waarvan ik helemaal niet weet of ik daar wel een band mee wil. Aan de andere kant: één goed gesprek maakt nog geen innige band.

Aukje elders

» DE KROON VAN DE PORSELEINBOOM
  Geen reacties |
» HET BLOEIEN VAN DE PORSELEINBOOM
  Geen reacties |
» DE 5 PRANGENDE VRAGEN. DEEL 51.

Vele bloggers hebben de vragen al ingevuld. Deze keer geeft Aukje de antwoorden:

1. Wie ben je?
Aukje. Geboren in Friesland maar al jaren gelukkig in Amsterdam, de stad die mijn ogen opende op het gebied van uitgaan, cultuur, muziek, historie, liefde en internet.

2. Wat zoek je?

Lees verder op Met-k.com.

  |
» De reünie genaamd Blogrevivalweek

In de week van 23 mei vond er een heuse blogrevival plaats. Bloggers van het eerste en latere uur bliezen het stof van hun weblog en postten een week lang dagelijks een stukje. In dit artikel vertelt Esther Donkers, één van de organisatoren en deelnemer, hoe de blogrevival tot stand kwam en laten we enkele deelnemers aan het woord die vertellen over hun ervaringen met het opnieuw dagelijks bloggen.

Lees verder op about:blank.

  |
» Winnaar Headerverkiezing 2010

In de vorige editie zetten we de headers van 2010 op een rijtje zodat u kon stemmen op uw favoriet. En dat deed u!

Al snel ging Emma Ringelding aan kop, om daarna ingehaald te worden door Ellen van de Sande. De koppositie bleef ze houden tot vandaag en daarom is Ellen van de Sande de winnaar van de Headerverkiezing 2010. Gefeliciteerd! Op een mooie derde plaats eindigde Rosanne Dubbeld.

Lees verder op about:blank.

  |
» Stem op de mooiste header van 2010!

Daar is 'ie weer, de headerverkiezing van about:blank! We hebben alle headers van 2010 voor je op een rijtje gezet op de speciale headerverkiezingspagina. Welke header is jouw favoriet? Laat je stem hier achter. In de volgende editie van about:blank zullen we de winnaar bekend maken.

  |
» Emma de tranentrekker

Het was notabene in die vreselijke Blokker dat het stralende bleke gezicht van Emma me toelachte. Ze lag daar voor 7,50 in de aanbiedingenbak. Net uitgekomen en nu al een afdankertje.

Ze was het niet waard. Want de BBC, die voorop loopt in het verfilmen van de boeken van Jane Austen, leverde wederom een meesterlijk werkje af. Met de mooie Romola Garai (Atonement) in de hoofdrol.

Eigenwijs
De vrouwen van Jane Austen zijn intelligent, eigenwijs en een tikkeltje recalcitrant. Ze hoeven niet te trouwen, gunnen anderen dit genot en willen niet vastzitten aan de marionettentouwtjes van society. Toch vinden ze altijd aan het eind van het verhaal hun eigen match made in heaven. Eind goed al goed.

Zo ook Emma. Ze woont met haar oude vader in een kast van een landhuis en vindt zichzelf een uitblinker in het koppelen van vrienden. Dat levert goede trouwresulaten op, maar in deze serie uit 2009 vergist ze zich hevig waardoor ze niet met geluk strooit, maar met verdriet.

Lees verder op Eeuwigweekend.nl.

  |
» Francien van Tuinen 'Celebrating Rita Reys'

“Mij is gevraagd meer te vertellen op het podium,” zegt zangeres Francien van Tuinen met een glimlach, “anders is het zo saai.” Het blijkt één van de vele briljante ingrediënten te zijn voor een geslaagde avond. De anders zo in zichzelf gekeerde zangeres kruipt uit haar schulp. Je vraagt je af waarom ze dat nooit eerder deed, want ze krijgt hiermee een sterkere binding met het publiek dan wanneer ze alleen maar zingt.

Vanavond is ze ‘Celebrating Rita Reys’. De tip die ze het publiek meegeeft is om alle cd’s van dit jazzfenomeen te gaan beluisteren. Ze is er door geïnspireerd en zingt deze avond een selectie van haar opgenomen nummers, beginnend met ‘Detour Ahead’.

Lees verder op Cultuurpodiumonline.nl.

  |
» Pinksoup logt weer!

Ik zit niet vaak meer op msn, maar toen ik gister online ging kwam ik Pinksoup tegen. Ik vroeg hoe het met haar ging, want op haar site was sinds juni geen update meer verschenen. "Goed, maar mijn log is stuk!"
We schakelden hulptroepen in (waarover later meer) en sinds vandaag is Pinksoup weer online! Onder een andere url: Pinksoup.eu. Gaat dat zien, gaat dat lezen!

  |
» Debuut Stoere Schrijfster: In sneltreinvaart richting afgrond

Aefke ten Hagen introduceerde zichzelf op internet onder de naam Stoere Schrijfster. Haar schrijfsels vielen op en zodoende werd ze benaderd met de vraag een boek te publiceren. En zo geschiedde: sinds afgelopen september prijkt haar debuut In naam van mijn vader in de boekhandel.

Worsteling
De eerste hoofdstukken van deze ontwikkelingsroman vertellen op een simpele en bijna saaie wijze wat er in het leven van Maria speelt. Haar vriend Erik werkt op de boerderij van haar ouders en ze kijkt een tikkeltje jaloers naar het kind van haar vriendin. Zelf wil ze maar al te graag een kindje.

Net als je denkt dat het allemaal wel erg saai is, slaat schrijfster Aefke genadeloos toe door Erik te laten verongelukken. Maria's leven staat op z'n kop, maar dat van de lezer ook. We kennen Erik nog maar net, we willen hem niet nú al verliezen! Wat volgt is een grimmige worsteling van Maria met het leven.

Lees verder op about:blank.

  |