Aukje.net

Weblog van een Amsterdamse dertiger uit de Friese klei.

Lees hier meer over Aukje.

Meer op Aukje.net

katten, theater, films, concerten, eten

Tagwolk

, , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , (alle)

Archieven

Klik hier voor de archieven van februari 2003 - oktober 2008.

Categorieën

Links

Blogroll en andere links: hier.

Zoek!

Last Comments

buy_cialis (WK): I do accept as true with all of the concepts you have offered in your post. They're really convincing…
cialis_coupon (WK): Thanks for this article. I'd also like to express that it can often be hard if you are in school and …
cialis (Magische gegevens…): Whats Taking place i am new to this, I stumbled upon this I have found It positively helpful and it h…
cash_loans (Magische gegevens…): Some genuinely prize content on this internet site, bookmarked.
payday (WK): I truly appreciate this article.Really thank you! Fantastic.
cialis (Magische gegevens…): This is really attentiongrabbing, You're a very professional blogger. I have joined your rss feed and…

Dinges

Draait op PivotX - 2.3.6 
XML: RSS Feed 
XML: Atom Feed 

Moegestreden

Donderdag 07 Oktober 2010 at 7:22 pm

Gister dacht ik eraan terug. Zomaar. Toen ik naar huis fietste. Aan Joost. Een vrolijke jongen. Iel en niet moeders mooiste, maar altijd in een goed humeur.
Met Joost zocht ik K. op in het ziekenhuis. Toen we K. zo zagen liggen op de IC, aan slangen en apparaten, kon hij zijn tranen niet bedwingen.
Ik denk dat ik Joost daar wat beter leerde kennen. Dat hij ook een gevoelige kant had en niet alleen maar een lolbroek was.
Terug op school gingen we gewoon verder met keten. In dat ene jaar dat we bij elkaar in de klas zaten voerden we geen diepgaande gesprekken en kwam zijn gevoelige kant niet meer boven.
Tot ik hoorde dat hij zelfmoord had gepleegd. Van een flat gesprongen. Die gevoelige kant had kennelijk meer voeten in aarde dan hij aankon.

Zo af en toe denk ik aan Joost terug. En dan nu toevallig op de dag dat Antonie besloot het leven achter zich te laten.

De vraagtekens blijven.

De familie Klorofil

Dinsdag 10 Augustus 2010 at 2:30 pm

Internet is een paradijs voor een struiner als ik. Voor babyspullen shop ik offline alleen bij de HEMA en de babywinkel op de hoek, de rest koop ik online. Dat is in de praktijk best weinig, omdat we de meeste spullen hebben gekregen van mijn zus en broer. Maar kleding, dat is een ander verhaal. Zus, broer en ik hebben een andere smaak en bovendien is er veel meer keus dan 11 jaar geleden. Een shopfreak als ik kent inmiddels veel leuke www-adresjes met kekke kleding en Dylan heeft dan ook een garderobekast waar je u tegen zegt. En als je dan shopt, dan bots je per ongeluk wel eens tegen iets anders leuks op. Zoals deze speelboom:

Speelboom

Wat er zo leuk aan is? Ik heb eenzelfde exemplaar op de boerderij van mijn ouders staan! Daar pronkt 'ie nog op mijn kamer ook, omdat ik er zulke goede herinneringen aan bewaar. De boom heeft de tand des tijds niet helemaal doorstaan, maar alle kapotte onderdelen heb ik behouden zodat ik later, als Dylan wat groter is, een lijmpoging kan doen.
De prijs deed me echter steil achterover slaan. 79,95 Euro!!! Of mijn ouders er destijds zoveel voor hadden betaald? "Echt niet," wist mijn moeder. Ze heeft er hoogstens een gulden of 30 aan besteed. De tand des tijds is dus ook niet echt bevordelijk voor de aanschafprijs.

En wat toen nooit me tot is doorgedrongen: het is de boom van de familie Klorofil (wat een naam zeg). Gelukkig zijn hun voornamen iets simpeler: Martin (vader de boswachter), Begonia (moeder de allerbeste), Marijn (het zoontje), Kersje (het dochtertje), Basilicum (de hond). Om te gniffelen, nietwaar.

Tekeningen van vroeger (8)

Woensdag 08 Juli 2009 at 8:27 pm

De jacht op walvissen was een hot item in de jaren '80. Inmiddels zijn we ruim 20 jaar verder en wordt er nog steeds op walvissen gejaagd, zij het een stuk minder dan toen. Maar of er ooit een tijd komt waarin deze imposante dieren zonder gevaar voor de mens vrij rond kunnen zwemmen?

2009-07/walvissengreenpeace.jpg

(overigens paste de tekening niet helemaal onder de scanner, vandaar het wegvallen van de 'w')

Bedrogen

Donderdag 11 Juni 2009 at 07:22 am

Over dromen gesproken... Toen ik veertien dagen oud was, moesten beide voetjes gespalkt worden omdat ik met een klompvoetje ter wereld kwam. Daarna kreeg ik gips om één voetje en dat gipsen omhulsel staat nog steeds bij mijn ouders in de kast.

Mijn moeder en ik brengen dat onderwerp wel eens ter sprake, en ik vertel dan dat ik nog weet hoe verschrikkelijk ik het vond en hoe hard ik heb gehuild. Dat herinnert zij zich ook. Toen we het er gister weer over hadden, vertelde ik dat ik in mijn beleving alleen maar witte jassen om me heen zag staan, ik op mijn rug in een koude bak lag en mijn moeder nergens te bekennen was. En ik huilde dikke krokodillentranen.

"Dat klopt niet helemaal wat je daar zegt," zei m'n moeder. "Ik was er altijd bij, en er was maar één dokter en misschien nog één andere witte jas, maar zeker niet meer. En je zat rechtop met je voetjes in een wasbak."

Na 35 jaar werd mijn traumatische herinnering van tafel geveegd. Goed, traumatisch was het nog wel, maar zeker niet zo erg als ik mij al jarenlang had voorgesteld. Wat ik mij herinner, is waarschijnlijk niet de ervaring, maar de nachtmerrie die daar op volgde. En kennelijk heeft die nachtmerrie zoveel indruk gemaakt, dat ik altijd heb geloofd dat het op die manier is gegaan.

Bedrogen door een nachtmerrie. Die de herinnering verdrong.

Verhalen van vroeger

Donderdag 28 Mei 2009 at 07:08 am

Vroeger vond ik het nogal geinig om achter de typemachine van mijn zus te zitten en hele verhalen te typen. Ik moet een jaar of twaalf, dertien, veertien zijn geweest. Dat ging dan zo:

'Volgende week zou er een dansavond zijn. Erica Meyer was gek op dansavonden. Deze keer moest je uitgenodigd worden door een jongen. "Dirk Menninga heeft me gevraagd," vertelde Erica's vriendin Femke. "Nee!" zei Erica vol afschuw. "Erg hè? Ik heb natuurlijk nee gezegd, met die engerd naar het feest? Nooit!" riep Femke.
Theri Koolman, het stuk van school, althans voor de jongens, kwam op hen toelopen. De meisjes mochten haar niet zo, vonden haar verwaand.
"Hallo, Andy Prins heeft me gevraagd voor de dansavond. Moet je je 'es voorstellen! Andy Prins, hét stuk. Hij is al zestien!" zwijmelde Theri. Erica kon het niet laten en vroeg: "En, heb je 'ja' gezegd?" Theri keek haar aan alsof ze gek was. "Tuurlijk!" Ze bracht haar hand naar haar lange zwarte krullen en duwde ze met een charmante beweging naar achteren. Toen draaide ze zich om en liep met kleine passen het schoolplein over. Ze vertelde aan iedereen dat Andy Prins háár had uitgenodigd. Femke en Erica grinnikten.

Lees meer...

Tekeningen van vroeger (7)

Donderdag 21 Mei 2009 at 07:20 am

De voorzijde van de boerderij heb ik getracht na te tekenen. De boom die het zicht (van beide kanten) belemmerde is een paar jaar geleden gekapt vanwege ziekte. Daardoor is het in de zomer een stuk warmer in de kamers aan de voorzijde.
Grappig zijn de dingen die niet in de tekening thuishoren: een hangend gezicht voor het raam en voeten op een tak in de boom. Waarom ik dat heb getekend is mij een raadsel!
Overigens sliep ik in de 'kajuit', die verstopt zit achter de boom. 

Voorzijde boerderij

Tekeningen van vroeger (6)

Zondag 10 Mei 2009 at 06:56 am

Elk jaar werd er gehooid, stro binnen gehaald en kuilbulten gemaakt. Het leukste was het zitten op de torenhoge balen die op de wagen werden vervoerd van land naar boerderij, of koprollen maken in het zachte gras dat op een bult werd gegooid. Gevaarlijk, dat wel, maar gaaf!

Het hooi- stro- en kuilbultseizoen is weer aangebroken. Gister rees naast de boerderij een mooie bult van gras. Tot 's avonds laat werd er hard gewerkt, zodat men in de winter de vruchten van dit harde werken kan plukken.

Land

Het slagersmes

Maandag 04 Mei 2009 at 07:12 am

In het dorp, of liever gezegd gehucht, waar mijn ouders opgroeiden gaven boeren onderdak aan onderduikers in de oorlog. Maar al die mensen die met gevaar voor eigen leven hulp boden aan de Joden hadden naast de Duitsers nóg een grote vijand: de slager in het dorp.

De man was in en in slecht en verraadde de onderduikers waar hij kon. Tot grote afschuw van zijn zoon, die het leed dat zijn vader veroorzaakte niet kon aanzien. Op 20 maart 1939 maakte hij een einde aan zijn daden van zijn vader. Door hem te vermoorden met een slagersmes.

Hoe verschrikkelijk het ook was om zijn eigen vader te vermoorden, het was een heldendaad voor zijn vaderland. De rechter nam deze gedachte mee tijdens de terechtstelling en gaf hem een jaar en zes maanden celstraf. Met aftrek van voorarrest.

Je eigen vader vermoorden en daardoor onthaald worden als een held. Het kan raar lopen in oorlogstijd.

Tekeningen van vroeger (5)

Donderdag 23 April 2009 at 06:56 am

Vandaag: Neptunus, oorspronkelijk god van de golven en al het stromend water, later god van de zee.

Neptunes

Tekeningen van vroeger (4)

Zondag 29 Maart 2009 at 07:38 am

Niet dat ik u elke keer een tekening voorschotel wanneer ik geen tijd heb om te schrijven, maar vandaag wel. Een tekening met een duidelijke opdracht: fantasiefiguren. Kijkt en huivert!

2009-03/fantasie.png

De naam 'Klamanavije-monster' lijkt gestolen te zijn van het refrein 'Vamos a la playa' van Righeira, dat ik zonder goede kennis van de Engelse taal veranderde in 'Klamavija monna oh oh oh oh oh' en dus verdacht veel lijkt op 'Klamanavije-monster'. :)

Aukje elders

» IK ZAL JE ALTIJD VINDEN - JOHN AJVIDE LINDQVIST

  | |
» ONSTERFELIJK - JESSICA KHOURY
  | |
» DE ONWAARSCHIJNLIJKE REIS VAN HAROLD FRY - RACHEL JOYCE

  | |
» HAVEN

  Geen reacties | |
» ORANGE IS THE NEW BLACK

  Geen reacties | |
» DE PORSELEINEN SPIEGEL - OLAF J. DE LANDALL
  Geen reacties | |
» THE DARK & HOLLOW PLACES - CARRIE RYAN
  Geen reacties | |
» DE HONGERIGE GOLVEN - CARRIE RYAN
  Geen reacties | |
» DE KLAUWEN VAN HET WOUD - CARRIE RYAN
  Eén reactie | |
» MEG ROSOFF - WAT IK WAS
Wat ik was
  Geen reacties | |