Renesmurf (Eerste indruk): haha, een beetje een verwarde indruk! esther (Noord): Wennen kun je overal. Als je huis & omgeving fijn zijn en je je liefsten bij je hebt, kom 't goed! Rose (Eerste indruk): Dat je een sterke vrouw bent die haarzelf zo nu en dan iets gunt. brasikurtz (Eerste indruk): Drink ik iedere winter (bijna iedere dag dan) . Lekkerrrrrr ! Maurice (Eerste indruk): 1 van de 7 zondes...Schaam je! NOT...hahhahahaha CiNNeR (Eerste indruk): LOL De indruk dat je wel erg gek bent op slagroom. Gaven ze ook warme slagroom met een drupje chocola…
Eeuwig Weekend viert vandaag feest. Ze bestaat namelijk een jaar! En dat wordt gevierd met een overzicht van het beste van 1 juli 2008 t/m 1 juli 2009: klik!
- een stijve nek (omdat ik op 30 december dacht weer intensief te kunnen borstcrawlen na drie maanden amper te hebben gezwommen vanwége die stijve nek) waardoor vuurwerk kijken een tikkie lastig was - één oliebol die zwaar op de maag viel - een nieuwe editie op aboutblank.nl mét headerverkiezing (stemmen kan hier) - een afspraak voor een proefles Tai Chi - lichte sneeuw en ijs op de grachten - gebonk, niet in mijn hoofd, maar in het huis naast mij waar ze ook op alle feestdagen verder gaan met renoveren - een afspraak met de osteopaat en shiatsu masseur, tegen de stijve nek
Ontdekte weblogs: Ik ben een sucker voor weblogs met persoonlijke verhalen. Ik laat me graag onderdompelen in het gevoelsleven van iemand anders. Onderstaande weblogs publiceerden persoonlijke stukken met mooie woorden (er zijn er natuurlijk meer van, maar deze ontdekte ik in 2008):
What she said: altijd persoonlijk, altijd fijn geschreven Carice de Wildt: gelukkig gaat dit schrijftalent dat struggelt met haar bipolaire stoornis een boek schrijven! Juksti: met een portie zelfspot beschrijft ze wat ze meemaakt
Ontdekte oudheden: Ik heb een zwak voor stijlkamers die er puntgaaf uitzien, maar ook voor overwoekerde huizen en kamers waar de meubels en plafonds zijn weggerot. De mooiste stijlkamer ontdekte ik in Huis van Brienen in Amsterdam, de mooiste overwoekering in New York:
(klik voor groter en klik hier voor foto's van het interieur)
Ontdekte muziek: Emiliana Torrini, een IJslandse singer/songwriter van Italiaanse afkomst die qua accent natuurlijk aan Björk doet denken. Lieve, fijne liedjes, soms met alleen gitaar, soms met een lekkere triphop beat.
Rosie Brown, een Engelse singer/songwriter. Ook al jaren in het vak, maar pas sinds een paar dagen ontdekt. Beetje jazzy, beetje triphop, beetje pop, beetje ondefinieerbaar.
Olive, een triphop band waarvan de muziek neigt naar ordinaire house. Maar door die grens op te zoeken blijven ze origineel. De stem van zangeres Ruth-Ann Boyle is heel aangenaam om naar te luisteren.
Ontdekt eten: Nooit geweten dat ik zelf yoghurt kan maken! Met een yoghurtmachine. Ik koop twee pakken volle melk, verwarm deze tot het kookpunt, laat het afkoelen en giet het over in een kleine container van de yoghurtmachine. Ik voeg wat volle yoghurt toe en sluit de container af. Het geheel gaat in een andere container waar een laagje warm water in staat. De stekker gaat in het stopcontact en de yoghurtmachine verwarmt de melk 24 uur lang op een temperatuur van 42 graden. Uitkomst: volle yoghurt zonder lactose!
Mijn nieuwjaarswens verschijnt in het nieuwe jaar op About Blank, dus voor nu zeg ik alleen: een spetterend uiteinde en veel geluk en sterkte in 2008 2009 dus!
Eigenlijk komt het nooit zo in mij op om een 'review' te geven van het afgelopen jaar, maar als ik het dan op andere logs voorgeschoteld krijg, zit ik mijn eigen dingen al in te vullen. Dus waarom dan ook niet online gooien?
2008 Was voor mij het jaar van:
Vliegen! Ik ben niet zo'n vakantieganger en als ik ga, neem ik het liefst de trein. Ik had nog maar één keer gevlogen, van Budapest naar Amsterdam. Toen lief vier jaar geleden in mijn leven kwam, kwam New York in zicht. Want hij wilde per se en ook nog 'es per se met mij. Ai ai ai! Het kostte me bloed, zweet, tranen en Oxazepam, maar ik redde het. Het lijkt al weer zo lang geleden, eind april 2008, maar als ik er aan terugdenk ben ik supertrots dat ik de stap toch heb durven wagen. Of ik nu minder bang ben voor vliegen? Dat niet, ik vind het nog steeds krap en hoog. Maar de afstand naar Spanje of Italië is nu opeens wel peanuts geworden. Kuch.
Gezondheid! Was de stress van de vakantie naar New York de laatste druppel? In ieder geval zocht ik in juni hulp in het alternatieve circuit omdat mijn lichaam niet meer vooruit te branden was. De reguliere geneeskunde wilde me niet behandelen en ik had geen zin in onderzoeken zonder te weten waarnaar je zoekt. Bovendien kijkt de alternatieve geneeskunde naar je leefpatroon, iets dat voor mij erg belangrijk bleek te zijn. De door de reguliere geneeskunde vastgestelde spastische darm bleek een suikerovergevoeligheid en lactose-intolerantie, waardoor ik met eetaanpassingen geen pijn meer had. Simpel was het niet om een ruim 30 jaar oud eetpatroon overboord te gooien, maar het was het dubbel en dwars waard. Weerstand ervoer ik wel op mijn log tegen de alternatieve geneeskunde. Begrijpelijk. Wie een aantal jaar geleden had gezegd dat ik in dat circuit terecht zou komen had ik voor gek geklaard. Je moet er klaar voor zijn, er open voor staan. Na 16 jaar in het reguliere circuit vertoefd te hebben was ik dat. En met succes. Het herstellen van de organen duurt lang, maar ik ben al een heel eind op weg. Liever schone werkende darmen die B12 kunnen opnemen en een goed functionerende pancras dan medicijnen tegen de verschijnselen als ze niet functioneren.
Liefdesmijlpaal! Nog nooit was ik langer dan drie jaar bij een man gebleven of een man bij mij. Lief houdt het al vier jaar met mij uit! Hulde voor hem, hulde voor mij!
Wellness! Na het drukke New York besloten lief en ik even geen stedentrips te doen, maar de rust op te zoeken in hotels met wellness- en massagevoorzieningen. In de zomer reisden we af naar Meschede in Sauerland, vorige week naar Domburg. In Domburg ervoer ik de lekkerste massage ooit: een hot stone massage. Ik knapte er zienderogen van op!
Goede voornemens?
Ik heb nooit in goede voornemens geloofd. Als je een verandering inzet, doe het dan op het moment dat het zich voordoet. Voor 2009 heb ik me een aantal dingen voorgenomen omdat ze zich nú toevallig voordoen: een goede massagepraktijk in Amsterdam zoeken voor een maandelijkse massage en suiker helemaal uitbannen.
Het tweede album van de Zweedse Amanda Jenssen mag dan ‘Happyland’ heten, duistere randjes zijn er genoeg te vinden. Zo is daar de zwarte sobere cover, haar rauwe stem en de continue klinkende gangstajazzbeat die de nummers zwaar en krachtig, maar ook zeer dansbaar maakt. De weinige intieme momenten, zoals het lieflijke ‘Sing me to sleep’, vallen daardoor juist extra op.
Eeuwig Weekend bestaat twee jaar. Dat wordt niet gevierd met een spetterend feest, maar met een welverdiende vakantie. En om na de vakantie opgefrist en met verbeterde inhoud terug te kunnen komen, is er de hele zomer lang een enquête te vinden waar je je ongezouten mening mag geven over de lay-out, de artikelen, de schrijvers, de tekenaars, enz. Kost maar een paar minuten van je tijd! Klik!
Weet u (nog) hoe het voelt wanneer een relatie wordt verbroken? Ik herinner me eenzaamheid, gevaarlijke dingen uithalen omdat het je eigen leven je weinig kan schelen, de werkelijkheid als een roes ervaren. Vluchten. Zo ver mogelijk bij de waarheid vandaan gaan.
Dat laatste kun je op verschillende manieren invullen. In de film Nothing Personal (Urszula Antoniak, 2009) doet hoofdpersonage Anne (Lotte Verbeek) dat door al haar huisraad op straat te zetten en zonder doel te gaan liften. Ze komt terecht in Ierland, waar ze met haar rode lange haren perfect in het plaatje past. De regen en haar botheid – aardig doen zit er niet in als je keihard op je ziel bent getrapt – maken haar situatie nog schrijnender. De rest van de wereld kan haar aan haar reet roesten.
Dimitri Antonissen werkt als chef nieuws bij de Belgsiche krant 'Het Laatste Nieuws' en krijgt daarom dagelijks nieuwsberichten en artikelen onder ogen. Hij besloot daar iets mee te doen toen hij al internettend stuitte op de newspaper blackened out poems van Austin Kleon. In het Nederlands ook wel stiftgedichten genoemd.
Hoe werkt dat dan? Dimitri gaat in een krantenartikel op zoek naar woorden die samen een gedicht vormen. De overige woorden worden weggeschrapt door midden van een viltstift. Oftewel: krant + vilstift = poëzie. Sinds afgelopen april kan aan dat rijtje het woord 'bundel' toegevoegd worden: krant + vilstift = poëzie = bundel. Uitgeverij Wintertuin ontdekte de charmante schoonheid van zijn gedichten en lanceerde afgelopen april een bundel stiftgedichten met de toepasselijke titel 'Schrap Me'.
Jaarlijks vindt in Seattle het filmfestival Hump plaats: The Pacific Northwest’s biggest, best, and most beloved amateur-and-locally-produced porn festival. Een pornofestival? Jazeker! En wat er zo leuk aan is, is dat je je eigen homemade pornofilm kunt insturen.
U dacht zeker dat ik nu ging vertellen dat ik er eentje heb gemaakt?
En het tweede deel van de eindejaarslijstjesgalore. Wat vond de redactie het meest inspirerend het afgelopen jaar? Wat bewoog ons? Deel 1 hier, deel 2 hieronder.
En dan Aukje:
1. Revolutionary Road Wie houdt van emotionele actie komt bij Revolutionary Road volledig aan zijn trekken. Een film vol monologen, problemen en emoties. De hoofdpersonen, gespeeld door Leonardo diCaprio en Kate Winslet, vliegen elkaar constant in de haren, maar houden desondanks veel van elkaar. Dé film van het jaar als je het mij vraagt.
2. Dan Arborise Liefde op het eerste gehoor. Zijn muziek wordt omgeschreven als ‘John Martyn meets Nick Drake’. Ik link ‘m vanwege zijn stem aan David Sylvian en vanwege zijn dreads en akoestische gitaar aan Newton Faulkner. En normaal gesproken ben ik niet van de mannenstemmen en gitaren, maar zijn gitaarspel heeft met dat beetje electronica iets hypnotiserends wat mij dan weer zeer aanspreekt.
