Aukje.net

Weblog van een Amsterdamse dertiger uit de Friese klei.

Lees hier meer over Aukje.

Meer op Aukje.net

katten, theater, films, concerten, eten

Tagwolk

, , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , (alle)

Archieven

Klik hier voor de archieven van februari 2003 - oktober 2008.

Categorieën

Links

Blogroll en andere links: hier.

Zoek!

Last Comments

of (WK): Awesome article post.Thanks Again. Much obliged.
generic_viagra (Magische gegevens…): Regards for helping out, superb information.
viagra (WK): I'm extremely impressed with your writing skills and also with the layout on your weblog. Is this a p…
tadalafil (Magische gegevens…): Because here is a list of multiplayer games is that the leave was asked for more.
viagra (WK): I actually got into this post. I located it to be fascinating and loaded with exclusive points of int…
fast (WK): Very nice post. I certainly appreciate this website.

Dinges

Draait op PivotX - 2.3.6 
XML: RSS Feed 
XML: Atom Feed 

Jo Hamilton

Zondag 24 Juni 2012 at 7:09 pm

Via een simpele advertentie op Facebook belandde ik op de pagina de Britse zangeres Jo Hamilton. Bij het horen van ‘There it is’ kon je me wegdragen. Dit is een album dat ik had willen schrijven.

Bernhoft

Zondag 08 April 2012 at 09:45 am

Af en toe struin ik de lijsten van Paradiso en Melkweg af op zoek naar leuke optredens. Die vond ik. Van een zeer getalenteerde Noor: Jarle Bernhoft. Als hij ook nog een beetje humor heeft kan dat een heel tof optreden worden.

Dagelijkse woorden #10

Woensdag 15 Februari 2012 at 09:08 am

Agnes Obel, klein en intiem:

Rebekka Karijord

Woensdag 10 Augustus 2011 at 10:11 am

Het was al een tijdje geleden dat ik haar site in mijn favorieten had gezet. Toen vond ik haar echter nog niet interessant genoeg om een cd van aan te schaffen. Bovendien werd het kopen van haar muziek bemoeilijkt omdat haar faam nog niet buiten de Skandinavische grenzen reikte.
Maar inmiddels is haar derde cd zo'n succes, dat je die gewoon bij Amazon kunt bestellen.

Het is lang geleden dat ik zo werd geraakt door muziek.

Aangenaam verdoofd

Zondag 29 Mei 2011 at 7:46 pm

Sportpaleis.
Antwerpen.
Roger Waters.
The Wall.

En ik was erbij.

Roger Waters

In juli 1990 zag ik op tv het concert dat Pink Floyd in Berlijn gaf, om de val van de muur te herdenken. Altijd heb ik gedacht dat The Wall speciaal voor dat moment was geschreven. Maar Roger had het concert al tien jaar eerder gefabriceerd, gebaseerd op het idee om een muur op te trekken tussen hem en zijn publiek. Die twee gingen namelijk niet zo goed samen.
Gefascineerd door oorlogsslachtoffers was hij ook: zijn vader was er één van. En zo werd The Wall een zeer persoonlijk en indringend relaas over de nare gevolgen van oorlogen, de overbescherming van een moeder, isolement en foute leraren.

Het concert opende als een finale: vuurwerk spatte alle kanten op, het geluid van vliegtuigen die bombardementen uitvoerden was angstaanjagend en de foto's van oorlogsslachtoffers kwamen hard binnen.
Hoewel het concert indringend bleef, was ik blij dat het niet zo heftig was als het begin. De hele tijd verkrampt zitten staren naar overleden gezichten is niet bepaald prettig.

Maar wel goed. Het kwam harder binnen dan bijvoorbeeld de beelden van lijken die het Journaal toont.

Ik beschouwde het als een eer om bij zo'n spektakel aanwezig te mogen zijn. Omdat het in 1990 zo'n indruk maakte, omdat de beste man al 68 is, omdat Pink Floyd in die samenstelling niet meer bestaat, omdat het ongelooflijk veel centen en technische hoogstandjes kost om met zo'n groot decor te kunnen toeren.

Dit was de eerste en hoogstwaarschijnlijk de laatste keer.
Het was één van de weinige concerten waarvan ik niet wilde dat het ophield.
Het was één van de weinige concerten waarbij ik vele brokjes weg moest slikken. En bij 'comfortably numb' tranen liet zien. En bij 'Run Like Hell' op Waters' aangeven ging staan, dansen en klappen.

Er zijn te weinig superlatieven om dit concert te kunnen beschrijven. Het was overweldigend, heftig, onbeschrijflijk mooi en bijzonder.

Roger Waters

The Wall.
Roger Waters. 
Ik was aangenaam verdoofd.

Digitaal = handig

Zondag 12 December 2010 at 2:15 pm

Dat digitale tijdperk is zo gek nog niet. Waar ik voorheen cd's kocht om inspiratie op te doen voor de jazznummers die ik zong, open ik nu Spotify. Hoewel het struinen in cdbakken altijd een fijn tijdverdrijf is geweest, is het nu tijd om al die aangeschafte schijfjes een nieuwe plek te geven. Ik bewaar de cd's die ik écht wil houden, digitaliseer de andere en breng ze naar Concerto. Wellicht een beetje zonde van al dat geld dat ik erin heb gestoken, maar ons nieuwe huis is er erg blij mee.

Enkele cd's die het niet redden:
- Dido
- Isis
- Count Basie
- Jazz Vocal at night
- the Unforgettable sound of Ella Fitzgerald
- De Dijk 

Enkele cd's die het wel redden:
- David Sylvian
- Rebekka Bakken
- Rigmor Gustafsson
- Kate Havnevik
- Dan Arborise
- Viktoria Tolstoy
- Lisa Ekdahl

De soundtrack van mijn leven

Donderdag 23 September 2010 at 9:23 pm

Toen ik zonet in mijn computer zat te neuzen, vond ik een bestand uit 2001 waarin ik de Soundtrack van mijn leven beschreef. Denk even aan de stem van Frits Spits als u het eerste gedeelte leest:

"Mijn naam is Aukje en ik ben 27 jaar geleden geboren in Friesland. Ik ben opgegroeid op de boerderij, waar hard werken voorop stond. Maar omdat ik de jongste was hoefde ik nooit mee te helpen. Ik heb een oudere broer en zus van wie ik muziek meekreeg die ik anders waarschijnlijk niet had gekend. Van mijn zus leerde ik wie Simon & Garfunkel, Michael Jackson en Doe Maar waren. Van mijn broer hoorde ik U2, Herman Brood en Neil Young. Mijn broer nam me wel eens mee naar een concert van Herman Brood. De muziek was op zo’n avond fantastisch, maar thuis luisterde ik nooit naar zijn muziek.
Mijn eerste singeltje was ‘Aurora’ van de groep ‘Nova’, een instrumentaal synthesizerstuk, dat ik prachtig vond."

Aurora van Nova, wie kent dat eigenlijk nog?
Als ik het nu terughoor, klinkt het wel erg zweverig en zoetsappig, maar destijds - ik moet ongeveer tien zijn geweest - was het overweldigend. Ik weet nog het moment dat mijn moeder thuiskwam van een middagje winkelen in Leeuwarden met mijn broer en het singeltje had meegenomen. Dolblij en trots op mijn bezit draaide ik het helemaal grijs. Mijn liefde voor synthesizermuziek bleef, maar vond die later gelukkig in de melodische hardrock. Toch een stuk stoerder om naar te luisteren!

Slaapwandelen

Maandag 20 September 2010 at 11:35 am

2010-09/41fziuu2zil._sl500_aa300_.jpg

David Sylvian en ik gaan long way back. Ik leerde hem kennen op mijn 15e, verloor hem even uit het oog en kwam hem heel wat jaren later weer tegen. In het echt zelfs, want in 2007 woonde ik een concert van hem bij. Dat was een bijzonder en saai moment, want David en concerten, dat gaat niet echt samen.

Maar nu heeft David een nieuwe. Na jaren van experimenten met instrumentale albums zingt hij eindelijk weer. 'Sleepwalkers' heet zijn pasgeborene en komt eind september uit. Een voorproefje:

Nazomerse focus

Donderdag 09 September 2010 at 9:42 pm

Een hoopvol zonnetje liet mijn gezicht stralen toen ik op de laatste warme dag van het jaar naar Westerpark fietste. Het was een route die ik jaren geleden regelmatig nam toen ik nog studeerde aan de Djam en zangles had bij Cantina Vocaal.
Zingen. Dat was lang geleden.

Opeens kwamen klanken van een gitaar en mannenstem me via luidsprekers tegemoet. Op tuinstoelen en bankjes zaten mensen te luisteren, fietsers vielen bijna van hun zadel toen ze halsoverkop op hun rem trapten, voetgangers hielden hun pas in.
De jongen gaf met zijn stem en gitaar net dat beetje extra sfeer aan deze nazomerse dag. Zijn aantrekkingskracht hielden voorbijgangers in zijn greep. Mij ook. Ik fietste door, maar keek wel tien keer achterom.

Hij kon zingen. Het maakte niet uit of alle noten zuiver waren. Want hij kon zingen.
En toen besefte ik dat het niet om de techniek ging. Het ging om het gevoel dat hij bij de mensen teweeg bracht. Een innerlijke glimlach, een kriebel in de buik, kippenvel.
Altijd had ik op mezelf gelet tijdens het zingen. Elke gezongen noot analyseerde ik. En ging daarmee voorbij aan de essentie. Het gevoel

Ik kon mezelf wel voor mijn kop slaan dat ik mijn ego zo groot had laten worden. Mezelf zo belangrijk had gemaakt. Ik was niet belangrijk. Dat was het publiek dat met een goed gevoel naar huis ging.

Waarom heb ik me daar nooit op kunnen focussen?

Liefde op het eerste gehoor

Zondag 04 Oktober 2009 at 07:31 am

Thuis luister ik eigenlijk alleen maar naar de radio in iTunes. Altijd een chill-kanaal, waar plaatjes van diverse artiesten worden gedraaid. Elk nummer is om bij weg te dromen, maar een cd van één artiest zal ik niet zo snel aanschaffen omdat dat te snel verveeld.

Dan ArboriseZo niet bij de de artiest die ik vorige week hoorde. Een beetje een buitenbeentje op het radiokanaal, want de electronica-sound is een ondergeschikte bij zijn muziek en de akoestische gitaar het belangrijkste. Daardoor viel het wel meteen op en werd mijn gehoor geprikkeld. Ik zocht en vond op Myspace meer muziek. En bleef maar luisteren. En als ik blijf luisteren, dan moet ik cd's aanschaffen.

Zijn muziek wordt omgeschreven als 'John Martyn meets Nick Drake'. Dan ArboriseIk link 'm vanwege zijn stem aan David Sylvian en vanwege zijn dreads en akoestische gitaar aan Newton Faulkner. En normaal gesproken ben ik niet van de mannenstemmen en gitaren, maar zijn gitaarspel heeft met dat beetje electronica iets hypnotiserends wat mij dan weer zeer aanspreekt.

En omdat het nu nog mag van Buma/Stemra, een clipke van een klein Dan-liedje:

Aukje elders

» ONSTERFELIJK - JESSICA KHOURY
  Geen reacties | |
» DE ONWAARSCHIJNLIJKE REIS VAN HAROLD FRY - RACHEL JOYCE

  Geen reacties | |
» HAVEN

  Geen reacties | |
» ORANGE IS THE NEW BLACK

  Geen reacties | |
» DE PORSELEINEN SPIEGEL - OLAF J. DE LANDALL
  Geen reacties | |
» THE DARK & HOLLOW PLACES - CARRIE RYAN
  Geen reacties | |
» DE HONGERIGE GOLVEN - CARRIE RYAN
  Geen reacties | |
» DE KLAUWEN VAN HET WOUD - CARRIE RYAN
  Eén reactie | |
» MEG ROSOFF - WAT IK WAS
Wat ik was
  Geen reacties | |
» HUGO HOES - FIJNE FAMILIE
Hugo Hoes - Fijne Familie
  Geen reacties | |