Aukje.net

Weblog van een Amsterdamse dertiger uit de Friese klei.

Lees hier meer over Aukje.

Meer op Aukje.net

katten, theater, films, concerten, eten

Tagwolk

, , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , (alle)

Archieven

Klik hier voor de archieven van februari 2003 - oktober 2008.

Categorieën

Links

Blogroll en andere links: hier.

Zoek!

Last Comments

cheap_cialis (WK): very nice submit, i definitely love this website, keep on it
online_viagra (WK): Hey there! Do you know if they make any plugins to help with Search Engine Optimization? I'm trying t…
buy_cialis (Magische gegevens…): I'm hunting for web sites that contain fantastic recommendations on what's in fashion and just what t…
viagra_cheap (Magische gegevens…): Enjoyed studying this, very good stuff, regards . A man may learn wisdom even from a foe. by Aristo…
buy_viagra (Magische gegevens…): What's Happening i'm new to this, I stumbled upon this I have discovered It positively helpful and it…
cialis (Magische gegevens…): you are in point of fact a just right webmaster. The site loading velocity is amazing. It sort of fee…

Dinges

Draait op PivotX - 2.3.6 
XML: RSS Feed 
XML: Atom Feed 

Verschrikkelijke stad

Zaterdag 09 September 2017 at 9:55 pm

Het is verschrikkelijk in de stad.

Verschrikkelijk mooi.
Verschrikkelijk druk.

Toeristen die nietsvermoedend op straat lopen en zich de straat onbewust toeëigenen. Een toeëigening waartegen een bel niet helpt omdat ze het geluid niet kennen.
Irritatie. En blijheid omdat ik in een buurt woon waar maar een handjevol toeristen rondlopen.

Het imposante wolkendek boven de stad, waar de zon af en toe doorheen prikt en een laagje glans over de huizen legt. In sommige huizen mag ik, alleen vandaag, binnentreden. Schilderingen op het plafond die in ere zijn hersteld. Trappenhuizen in Lodewijk de XIVe-stijl. Aangeharkte tuinen. Maar ook een beeld van armoede in het toen nog lege Amsterdam in de 19e eeuw.

Terug naar huis ontwijk ik onverwacht openslaande deuren van auto's, fiets ik langs luidruchtige terrassen en koop een ijsje bij het IJscuypje. Daar waar ik enkele jaren heb gewoond. Daar waar ik met liefde van wegfiets, naar een rustiger gedeelte van de stad.

Amsterdam is een openluchtmuseum, zei vriendin S. vandaag.
In dat openluchtmuseum waren ook wij vandaag toerist. Die van het goede soort; wij letten wél op het verkeer.

De venijnige brandnetel

Zondag 09 September 2012 at 8:47 pm

“De prikken van de brandnetels voel je na vijf minuten niet meer,” zei de mevrouw geruststellend op het klapstoeltje bij de ingang. Ze had een hoedje op tegen de zon, haar ogen keken me door haar grote bruine zonnebril vriendelijk aan.
Ik staarde bevreesd naar het stuk land dat overwoekerd was door brandnetels, gras en riet. Tussen al dat groen stonden, of lagen, graven. Schots en scheef, kapot en soms tekstloos.

“Meneer,” riep ik naar een onbekende die verder durfde te lopen door de lange broek die hij droeg, “staat er aan de andere zijde van de grafstenen wél tekst?”
Hij schudde zijn hoofd. “Het zal wel afgesleten zijn.”
Maar het leek me dat de tand des tijds altijd wel een reliëf van zijn slijtageslag zou achterlaten.

Later las ik dat op de Joodse begraafplaats naast het Flevopark veel arme Joden waren begraven die geen nabestaanden hadden. Kennelijk kreeg je dan geen tekst op je steen.

Ik worstelde me door de brandnetels, probeerde de paadjes die anderen hadden gemaakt te volgen, maar ontkwam niet aan enkele prikken. Het gaf niet. Want eindelijk kon ik achter de gesloten muur, die altijd een zweem van mysterie om zich heen had, kijken. Het voelde alsof ik als niet-welkome buitenstaander gluurde in de keuken van de dood. Luguber, bijzonder.

Via boerderij De Vergulden Eenhoorn (aan de prachtige Ringdijk), dat minder indrukwekkend was dan ik had gehoopt, fietste ik naar het Gemeenlandshuis aan de Diemerzeedijk.

Ook weer een fijn staaltje historie met details die ik graag vaker tegenkom in huizen.

Het was binnen overbevolkt, het statige landshuis was overspoeld door open monumentendagbezoekers. Dus liepen we al snel naar buiten waar we dankbaar gebruik maakten van de schaduw die enkele bomen over het gras wierpen. Maar al leunend tegen het hek, kreeg een brandnetel de been van lief in zijn greep.

Toen we aan het einde van de warme middag thuis kwamen wreven we over onze pijnlijke plek. Niet iédere prik verdween na vijf minuten.

Dagelijkse woorden #5

Woensdag 08 Februari 2012 at 07:14 am

In het kader van pimp je huis vloog er nog iets mee vanuit Amerika:

Soar - Jay Fleck

[klik voor groter]

Soar - Jay Fleck

#pimpjehuis

Dagelijkse woorden #3

Maandag 06 Februari 2012 at 07:22 am

Met mijn moeder aan de telefoon:

"Ik baal zó dat mijn schaatsen in Friesland liggen!"

Wist ik veel dat het zo hard ging vriezen dat je op de grachten kan schaatsen.
In mijn beleving kon ik toen ik klein was in Friesland bijna elke winter schaatsen. Maar wat wil je ook met een fotoboek vol schaatsfoto's, drie meegemaakte elfstedentochten en de vele medailles die ik in de wacht sleepte na het rijden van toertochten en wedstrijden.
Mijn winters bestonden uit schaatsen. En nu ik op IJburg woon en hier zo gemakkelijk een bevroren gracht op kan stappen, mis ik mijn noren!

1978, nog geen vier jaar oud (ik haalde de krant ermee):

Schaatsen in Friesland

[klik voor groter]

Dagelijkse woorden #2

Zondag 05 Februari 2012 at 10:18 am

Over laten vliegen uit Amerika:

Owl - Jay Fleck

[klik voor groter]

Niet dat ik zoveel met uilen op heb, maar kindje des te meer. Maar mede daardoor werd ik verliefd op dit prachtexemplaar.

Oh well - Jay Fleck

Bij het vuilnis

Maandag 17 Mei 2010 at 09:29 am

Het gaat lekker met Amsterdam. Niet alleen is een topattractie achter steigers verborgen:

2010-05/rijksmuseum.jpg

maar heeft de vuilnis zich anderhalve week lang kunnen ophopen tot een grote stinkende bende:

2010-05/vuilnis.jpg

Bovenstaand plaatje schoot ik op zondag 9 mei. Ik denk dat de vuilnismannen, die sinds gister weer aan het werk zijn, een dubbele hoop hebben aangetroffen.

Het niet ophalen van vuilnis heeft als nare bijkomstigheid dat het balkon een dumpplek is geworden en de stank inmiddels het huis binnendringt. Maar ook vuilnis zónder luchtjes hoopt zich op. Zoals mijn map met tekeningen. Tekeningen die ik tijdens mijn opleiding Kunst & Design maakte. In het eerste jaar kreeg iedereen dezelfde vakken. Dus hoewel ik wist dat ik koos voor audiovisuele vormgeving, kreeg ik ook tekenen, handvaardigheid en textiel. Dat eerste vond ik nog wel grappig, van de laatste twee gruwelde ik.

De tekeningen die ik in die tijd met veel enthousiasme maakte lagen al jaren op zolder te verstoffen. Hoog tijd om ze eens op te ruimen. En tegenwoordig hebben we daar een hele mooie manier voor: digitaliseren. Paar plaatjes schieten en hop, de map kan het raam uitgekieperd worden. Helemaal nu het vuilnis weer wordt opgehaald.
Zoals te verwachten was volgt hier een kleine collage van een aantal tekeningen. (Klik voor groter.)
En nee, ik vind de tekeningen niet bijzonder genoeg om te bewaren. In tegenstelling tot wat ik maakte als kind, heb ik hier weinig mee. De vuilnismannen mogen ermee doen wat ze willen, al betwijfel ik of ze er eentje boven hun bed gaan hangen als ware het kunst. :)

2010-05/tekeningen.jpg

WC-kunst

Maandag 12 April 2010 at 08:12 am

WC-kunst

Richard Avedon

Dinsdag 31 Maart 2009 at 07:04 am

Op mijn verjaardag regende het en fietsten daardoor Foam voorbij omdat er een lange rij wachtenden stond. Een week later waagde ik een nieuwe poging, dit keer met vriendin S. en een charmant schijnend zonnetje. Dat zonnetje had bezoekers weggejaagd; men ging liever buiten zitten.

S. en ik inhaleerden zonnestralen op het bankje voor het museum. Eindelijk een fijne dosis waar we tijdens de donkere en druilige maanden zo naar hadden verlangd. Kopje thee, wijntje, babbeltje. In de korte rij sloten ongemerkt mensen aan, maar nooit werd deze zo lang als een week eerder.

Binnen hingen portretten en modefoto's van de in 2004 overleden fotograaf Richard Avedon. Van beroemdheden als Katherine Hepburn en Bob Dylan tot moordenaars en hun familie, van fotomodellen met dure jurken tot mijnwerkers. Opvallend was het metersgrote doek met leden van The Factory die in verschillende outfits, waaronder adamskostuum, binnen één shot werden vastgelegd. En wat te denken van de foto van de littekens van Andy Warhol die hij had opgelopen nadat hij was neergeschoten door Valerie Solanas, een radicaal feministisch auteur wier script door Warhol was afgewezen.

Richard Avedon portretteert mensen op onflatteuze wijze. Als hij op die manier een foto van mij had genomen, had ik absoluut niet in een museum willen hangen. Maar dat is natuurlijk het mooie van zijn shoots. Hij vangt het karakter van de persoon in een foto, die op deze wijze een stuk indringender is. Mooi op een rauwe manier. Zoals deze foto van Marilyn Monroe, die voor een kort moment haar eeuwige verleidelijke masker afzette:

2009-03/marilyn.jpg

Richard Avedon maakte van iedereen een tastbaar mens. En dat was prachtig om te zien.

Aukje's nummer 47

Vrijdag 12 December 2008 at 07:00 am

Op verschillende websites (Swan, Zezunja en Karin) doken de zogenaamde 'honderd-dingen-die-je-gedaan-moet-hebben'-lijsten op. Honderd is veel! Ik pikte er eentje uit:

47. Had your portrait painted

Jazeker, als zombie! Getekend door de grote ex-Disney tekenaar Maarten Janssens.

2008-12/zombie.png

(klik op het plaatje voor groter en huiver!) 

Aukje elders

» IK ZAL JE ALTIJD VINDEN - JOHN AJVIDE LINDQVIST

  | |
» ONSTERFELIJK - JESSICA KHOURY
  | |
» DE ONWAARSCHIJNLIJKE REIS VAN HAROLD FRY - RACHEL JOYCE

  | |
» HAVEN

  Geen reacties | |
» ORANGE IS THE NEW BLACK

  Geen reacties | |
» DE PORSELEINEN SPIEGEL - OLAF J. DE LANDALL
  Geen reacties | |
» THE DARK & HOLLOW PLACES - CARRIE RYAN
  Geen reacties | |
» DE HONGERIGE GOLVEN - CARRIE RYAN
  Geen reacties | |
» DE KLAUWEN VAN HET WOUD - CARRIE RYAN
  Eén reactie | |
» MEG ROSOFF - WAT IK WAS
Wat ik was
  Geen reacties | |