Zomergastfilm: welke zou jij doen?

In navolging van Elsbeth stel ik mezelf ook de vraag wat mijn zomergastfilm zou zijn en waarom. Ik ga voor 'Beautiful Thing' uit 1996: in een milieu waar homosexualiteit niet geaccepteerd is bloeit een liefde tussen twee buurjongens op.
En waarom het dan zo'n goeie film is? Nou, omdat:

- de manier waarop ze hun liefde voor elkaar ontdekken en er gestalte aan geven meer dan ontroerend is;
- het, ondanks de rauwheid van een Londense achterstandswijk, een feel-good movie is
- de acteurs niet zijn gecast op mooiheid, maar op de schoonheid van hun sprekende gezichten
- een homosexuele liefde in een achterstandswijk gedoemd is om te mislukken, maar zij de lef en de wil tonen om het te laten slagen
- niet veel mensen de film kennen terwijl het een groot publiek waardig is

Trailer!

En dan natuurlijk de vraag welke film ú als zomergast zou kiezen!

Filmpjus (20)

1. Up (2009)
Ik had aanvankelijk helemaal geen zin om deze film te zien. Animatie + oud mannetje in de hoofdrol = saai. Toch? Maar wat had ik het mis! Zo ontzettend gruwelijk mis! Deze animatiefilm van Pixar imponeert op alle fronten en staat niet voor niets nu al in de top 250-lijst van beste films op IMDB. Wat helpt is dat de film begint met het ontstaan van de liefde tussen een jongen en een meisje. Hierdoor begrijp je de achtergrond van het oude chagrijnige mannetje dat samen met zijn huis op avontuur gaat en daarbij per ongeluk een overenthousiaste woudloper meeneemt.

2. Pride and Prejudice (1995)
Wie fan is van kostuumfilms, zoals ik, mag deze BBC-verfilming van het bekendste boek van Jane Austen niet overslaan. Het boek is meerdere keren verfilmd, maar deze versie uit 1995 wordt gezien als de beste. Bestaande uit zes afleveringen van elk ca. 40 tot 50 minuten met Colin Firth als Mr. Darcy. "Pas op dat je niet verliefd wordt op Mr. Darcy," waarschuwde een collega mij, maar aan elke Mr. Darcy verlies ik genadeloos mijn hart.

3. Barry Lyndon (1975)

Een kostuumdrama van Stanley Kubrick. Meest opvallende aan dit drie uur durend epos over Barry Lyndon is dat de film uit 1975 komt. Ik had dit van tevoren niet gelezen en het is me geen moment opgevallen. Tijdloos dus en goed voor vier Oscars. De beelden zijn à la Kubricks: een aaneenschakeling van mooie plaatjes en erg gedetailleerd. Dat laatste staat garant voor een niet-vervelende traagheid.

Het verhaal volgt Barry Lyndon, geboren als Redmond Barry, een boerenzoon in Ierland. Hij kan het niet verkroppen dat zijn grote liefde Nora (zijn nicht) wil trouwen met een Britse legerkapitein en daagt hem uit voor een duel. Hij wint en wordt gedwongen op de vlucht te slaan, wat het begin is van een reis vol avonturen. Het verhaal wordt op het eind afgekapt omdat er simpelweg geen informatie meer beschikbaar is over het leven van Barry Lyndon. Daardoor moet je als kijker berusten in wat je hebt mogen zien, en niet nadenken over wat er nog meer is te vertellen over deze interessante, vastberaden jongeman die zich opwerkte tot de hogere klasse, maar ook hard naar beneden viel.

4. Pride and Prejudice (2005)
Nóg een keer Pride and Prejudice, dit keer de film uit 2005. Met 'centenbakkie' Keira Knightley als Elizabeth Bennet en Matthew Macfadyen, die we kennen van de verfilming van het Charles Dickens boek Little Dorrit, als Mr. Darcy. Maar nog interessanter is de rest van de cast: Donald Sutherland als de immer rustige en humoristische Mr. Bennet, Judi Dench als de vreselijk omhooggevallen tante van Mr. Darcy en Brenda Blethyn als de hypernerveuze Mrs. Bennet. Ook grote namen doen dus graag mee in verfilmingen als deze.
Zoals verwacht kan de film niet tippen aan de serie uit 1995, maar vervelend om naar te kijken is het zeker niet. Alleen dat centenbakkie van Keira werkte mij meermaals op mijn zenuwen.

5. Home (2008)
Films waarin Isabelle Huppert de hoofdrol speelt vind ik bij voorbaat al interessant. En Home is een pareltje. Toegegeven, ze is hier wel erg mager en nu ze wat ouder wordt is de combinatie mager en rimpels niet altijd even mooi, maar acteren kan ze als de beste.
In Home speelt ze een neurotische moeder die samen met haar man en twee kinderen aan de rand van de snelweg woont. Niet dat ze last hebben van die snelweg: deze is al tien jaar in aanbouw. Maar opeens gaat het allemaal heel snel en op een dag raast het verkeer zonder pardon langs hun huis. En erger nog: moeten ze de met gevaar voor eigen leven de snelweg oversteken omdat er geen naastgelegen weg naar hun huis loopt.
Het gezin wordt gek van de lawaaioverlast, maar ook van de moeder die het vertikt om te verhuizen en koste wat het kost hun oude leventje in stand wil houden. En daar gaat ze heel, heel ver in.

6. Stella (2009)
In het Parijs van de jaren '70 volgen we de 12-jarige Stella, die opgroeit tussen (dronken) volwassenen en lawaaioverlast aangezien haar ouders een café runnen. Op school valt ze uit de toon door haar (overigens hippe) kleding en zwijgzaamheid. Desondanks raakt ze bevriend met Gladys, een meisje uit een modelgezin. Waar Stella vooral voor zichzelf zorgt omdat haar ouders nauwelijks weten in welke klas ze zit en of ze huiswerk heeft, geniet Gladys een keurige opvoeding met literatuur op het programma.
Regisseuse Sylvie Verheyde gebruikte haar eigen jeugd als voorbeeld voor deze film en weet de aandacht van de kijker van meet af aan vast te houden.

7. Les Grandes Personnes (2008)
Een film die niet snel zal opvallen, maar wanneer je de moeite neemt om deze te bekijken toch weet te verrassen. De verhaallijn heeft weinig om het lijf, maar de details maken het interessant. Zoals de verhouding tussen vader en dochter: hij die de controle wil houden, zij die hem wil plezieren maar tijdens een uitstapje naar Zweden eindelijk durft te gaan puberen. Dit onder toeziend oog van twee dames die van het leven genieten maar ook zo hun eigen problemen hebben. En daarbij de vader ongemerkt ook iets leren: ook hij laat de controle even los om het leven tot zich te nemen zoals het zich voordient. Maar niet te lang. Stel je voor.

7. Jeanne Poisson, Marquise de Pompadour (2006)
Het was voor koningen als Lodewijk XV van Frankrijk heel normaal om naast hun huwelijk een maîtresse er op na te houden. Bekendste maîtresse van Lodewijk XV was Jeanne Poisson, een intelligente vrouw uit een minder goed milieu. Geaccepteerd werd ze dan ook niet aan het hof, maar toch wist ze zich op te werken waardoor ze zich als meest invloedrijke vrouw aan het hof profileerde. Waar Lodewijk XV besluiteloos was, nam zij beslissingen en adviseerde hem. Ook was ze niet populair bij het volk, mede omdat ze verantwoordelijk werd gehouden voor de Zevenjarige Oorlog die slecht afliep voor Frankrijk.
Deze tweedelige serie biedt een interessante kijk op het leven van toen met alle pracht en praal, maar ook met alle moeilijkheden.

8. Far from heaven (2003)
Cathy Whitaker (Julianne Moore) leidt het perfecte leven. Ze is vrouw van een succesvolle zakenman, woont in een groot huis, heeft twee leuke kinderen en een hoge sociale status. Haar wereld stort echter in elkaar wanneer ze haar man in zijn kantoor al zoenend betrapt met een andere man. Dat is sowieso al lastig, maar omdat het verhaal zich afspeelt in de jaren '50 waar homoseksualiteit als een ziekte wordt gezien, is het iets wat angstvallig verborgen moet worden gehouden.
Ze heeft echter behoefte aan iemand waar ze mee kan praten, en kan niet terecht bij haar vriendinnen, maar wél bij haar afro-afrikaanse tuinman. Wanneer ze samen met hem op pad gaat, zijn de roddels niet meer te stoppen. Bovendien wordt de omgang met een kleurling niet geaccepteerd, net zomin als de omgang van een kleurling met een blanke. Dubbel zoveel problemen dus.
Het verhaal is een tikkeltje gezapig, kabbelt voort maar blijft interessant door het tijdsbeeld.

9. Coco Chanel (2008)
Shirley MacLaine strijkt alle eer op als de oudere Coco Chanel, maar degene die de show steelt en schandalig genoeg te weinig aandacht heeft gekregen, is de ontwapende Barbora Bobulova als de jonge Coco. Met haar heb je in deze tv-serie te maken, zij máákt de serie tot een succes, waarin de oude Coco terugkijkt op haar leven. Een waarheidsgetrouwe verfilming die piekfijn in orde is.

10. Amos & Andrew (1996, m.)
De belangrijke schrijver Andrew (Samuel L. Jackson) heeft een huis gekocht en op de avond dat hij zijn intrek neemt, ziet de politie hem aan voor inbreker. Om hun fout te verdoezelen, sturen ze er een echte dief, Amos (Nicolas Cage) op af. Amos & Andrew gaan echter een samenwerkingsverband aan en dat leidt tot hilarische situaties. Oppervlakkig, maar goed te pruimen vermaak.

11. Winterstilte (2008)
Hier moet je van houden. En het is niet dat ik er per se niet van houd, maar ik kon er weinig mee. Winterstilte is namelijk een kunstproject waarbij we een moeder en vier dochters volgen tijdens een jarenlange periode van diepe rouw nadat de man des huizes is overleden. Dat resulteert in een zwijgen in een streng religieuze en winterse omgeving. Maar de vrouwen hebben zo hun eigen verlangens, die worden vervuld door mysterieuze mannen met hertenkoppen.
Het is dus vooral mooie plaatjes kijken en weten waar je aan begint, want een makkelijke weg-kijk-film is dit zeker niet. 

12. The Pallbearer (1996)
Dit is zo'n film die je kijkt wanneer je ziek in bed ligt en lichte kost voorgeschoteld wilt krijgen. Geen bijster interessante film dus. Maar dat weet je van tevoren met acteurs als David Schwimmer (die we kennen van Friends) en Gwyneth Paltrow. Kijk, om de laatste hoef je een film niet te laten, om de eerste wel.
Tom (David Schwimmer) is al sinds highschool verliefd op Julie (Gwyneth Paltrow), maar zij zag hem niet staan en erger nog: zich hem ook niet herinnert als ze elkaar jaren later opnieuw ontmoeten. Tom vindt troost bij de moeder van een overleden klasgenoot die hij niet kende. En zoals vaak met dit soort verhalen komt het tot een voorspelbare climax waarna alles toch soort van goed komt.

Om naar uit te kijken

De Freakshow-saga van Darren Shan sloeg in als een bom, en ook ik was er aan verslaafd. Al jaren geleden las ik het laatste deel, inmiddels is er van de eerste een film gemaakt die vijf november uitkomt. Mooie sfeer, alleen, wat ik al eerder zei op mijn log, de vampier Mr. Crepsley (gespeeld door John C. Reilly) komt qua uiterlijk totaal niet overeen met het karakter uit het boek. Tegenvaller, maar voor de rest ziet de trailer er zeer veelbelovend uit!

Filmpjus (19)

_{(m. = op mobiel gekeken)}

1. The Shawshank Redemption (1995, m.)
Ondanks dat de film aanvoerder is van de IMDB-lijst, toonde ik nooit interesse. Tot de film beschikbaar was om op mijn mobiel te kijken en dat kijkt best lekker hoor. Even een half uurtje voor het slapen gaan, op het terras of in het park een stukje film kijken is heel relaxt. En wat ik niet verwachtte gebeurde bij deze film: it blew me away.

Bankier Andy Dufresne (Tim Robbins) belandt in de cel voor moord op zijn vrouw en haar minnaar. Of hij het daadwerkelijk heeft gedaan, blijft lang onduidelijk. Bovendien, iedereen die in de gevangenis zit is 'onschuldig'. Hij raakt bevriend met 'Red' (Morgan Freeman), de man die alles voor je kan regelen.

De jaren verstrijken, er vindt geweld en verveling plaats, maar uiteindelijk vindt Andy zijn plekje in de bibliotheek. Zijn gesloten karakter maakt van hem een mysterie, zelfs voor zijn beste vriend en zeker voor de gevangenisdirecteur die graag gebruikt maakt van zijn vaardigheden als bankier.

Deze film beneemt je de adem, neemt je mee in een 'flow', prikkelt en verbaast. Eén van de beste films ooit gemaakt als je het mij vraagt en terecht de nummer 1 van de IMDB-lijst.

2. Knowing (2009)
Wanneer je niets verwacht, valt het alleszins mee. Dat overkwam mij bij Knowing. Wéér zo'n apocalyptisch verhaal op z'n Hollywoods, wéér een vader met een zoontje. Maar Knowing greep me bij mijn lurven en liet me niet meer los. Gelukkig kan Hollywood het nog.
In deze film krijgt astrofysicus John Koestler (Nicolas Cage) via zijn zoon een document in handen met daarop voorspellingen van rampen. Vijftig jaar geleden gemaakt door een vreemd meisje, Lucinda, met wier dochter hij contact zoekt, want de laatste ramp is nog niet voltrokken.
Uiteindelijk blijkt Knowing een modern Adam en Eva verhaal te zijn die mij boel ontroerde en qua verhaal heel goed in elkaar zit.

3. Doubt (2009)
Meryl Streep is allang niet meer de actrice waar je een doos tissues voor nodig hebt om haar te zien spelen. Ze heeft namelijk een ongekend komisch talent én kan heel ingetogen spelen. Dat laatste doet ze in Doubt, waar ze de starre en afstandelijke Sister Aloysius Beauvier speelt, het hoofd van een nonnenschool. Het is 1964 en ze hanteert een strak regime, in tegenstelling tot Father Flynn (Philip Seymour Hoffman), een charismatische parochiepriester die wel erg close is met één van de leerlingen. En laat die leerling nog zwart zijn ook.
Een andere non (Amy Adams) vermoedt dat Father Flynn de grens overschrijdt en licht Sister Aloysius in. Zekerheid van ontucht is er niet, alleen maar twijfels. Doubt.

4. The Boy in the Striped Pyjamas (2009)
'De fatale kracht van onwetendheid' noemde ik mijn recensie over deze film. Gebaseerd op het boek van John Boyne, zien we de achtjarige zoon, Bruno, van een nazi-commandant in oorlogstijd verhuizen naar een huis aan de rand van het bos. Bruno verveelt zich en ontdekt al snel dat aan de andere kant van het bos een hek staat met daarachter ook een achtjarig jongetje. In gestreepte pyjama, dat wel. Ondanks het hek sluiten ze vriendschap. En ondanks hun ontmoeting blijft Bruno in het ongewisse over de precieze situatie. Iets dat het gezin aan het eind van de film duur komt te staan. Een zeer indrukwekkend en ontroerend drama.

5. House of Sand and Fog (2004, m.)
Dit was de eerste film die ik keek op mijn mobiel en die me meteen in zijn greep had, ondanks het kleine scherm. Kathy (Jennifer Connelly) maakt een zware tijd door nadat haar relatie is gestrand. Daardoor ziet ze een belangrijke brief over het hoofd waarin, overigens onterecht, staat aangegeven dat ze nog een bedrag moet betalen. Omdat ze geen actie onderneemt, staat op een dag politie bij haar op de stoep om haar huis en spullen in beslag te nemen.
Nog voordat Kathy stappen kan ondernemen is het huis verkocht aan een Iraanse immigrant (Ben Kingsley), zijn vrouw en zoon. Kathy reageert emotioneel, krijgt daarbij hulp van een politieman die zich de situatie aantrekt (en natuurlijk gewoon voor haar valt) en het ene drama na het andere drama ontvouwt zich. Uiteindelijk leidt het tot een tragisch einde en een verdomd goede film.

6. Chinatown (1974, m.)
Een jonge Jack Nicholson en Faye Dunaway in een thriller, geregisseerd door Roman Polanski (het was de laatste film die hij in Amerika opnam). Grote namen dus, iets dat garant staat voor een goede film? In dit geval wel. Hoewel de film mij niet van begin tot eind kon boeien, staat hij niet voor niets in de top 250 van IMDB.
Privé-detective Gittes (Jack Nicholson) gaat op verzoek van de vrouw van een bekende man in het watermanagement op zoek naar bewijs voor zijn vreemdgaan. Al snel blijkt dat de vrouw een bedriegster is. Hij komt in contact met de echte vrouw van de watermagnaat, en even later blijkt haar man vermoord te zijn. Gittes bevindt zich al snel in een web van een gevaarlijke samenzwering en doet bizarre onthullingen.

7. A Bronx Tale (1995, m)
Normaliter laat ik maffiafilms met alle liefde achterwege. Ik heb er gewoon niet veel mee. Maar hé, zoveel films zijn er niet voor m'n mobiel (legaal) beschikbaar, en het kijkt zo lekker weg, én lief raadde de film aan, dus toch maar een poging gewaagd.
Die was niet voor niets.
We volgen de Italiaanse jongen Calogero die in The Bronx opgroeit tussen de maffia. Zijn vader probeert hem koste was het kost bij de foute mannen weg te houden. Maar wanneer de jongen tegenover de politie zijn mond houdt over een schietpartij en de dader, de grootste maffiabaas (Sonny) uit de buurt, niet aanwijst, is hij een held en wordt warm onthaald door Sonny. Zijn vader is terughoudend, maar Calogero leert veel wijze levenslessen van Sonny. Mooi relaas over een jongen die opgroeit in een harde wereld.

8. Wonder Boys (2000)
Michael Douglas als professor en schrijver die zich ontfermt over een puber met een talent voor schrijven. Hij is verlaten door zijn vrouw, de drank is zijn beste vriend en een studente die hij in huis heeft genomen maakt avances. Hilarische en ontroerende gebeurtenissen volgen zich op zonder dat de film al te komisch of dramatisch wordt.

9. Zoolander (2001, m.)
Ook al een film die ik niet zelf uitgekozen zou hebben om te gaan kijken. Op dvd dan, want, op de mobiel was ik wederom te porren. En weer geen tegenvaller! Kostelijk vermaakt met deze parodie op de modewereld, waarin Ben Stiller niet alleen de hoofdrol speelt, maar de film ook regisseerde en het verhaal bedacht. 

10. The Librarian: The Curse of the Judas Chalice (2008, m.)
Aardige film in de sfeer van National Treasure en de Da Vinci. Met in de hoofdrol die leuke dokter uit ER, Noah Wyle. Dit is het derde deel van de filmserie 'The Librarian', waarin hij in aanraking komt met vampiers. De historie loopt als een rode draad door het verhaal, maar verder stelt het allemaal niet zo veel voor.

11. Charlie Bartlett (2008)
Upcoming acteur Anton Yelchin zet een inventief rijkeluiszoontje, genaamd Charlie Bartlett neer. Hij verzint allerlei manieren om op school populair te zijn, of liever gezegd: om pesterijen te ontwijken. Dit doet hij door zich in het illegale circuit te begeven. Wanneer hij wordt betrapt, wordt hij van de privé school gestuurd en zit er niks anders op om naar een openbare school te gaan. Ook hier droomt hij van aandacht en roem en verzint allerlei manieren om dit voor elkaar te krijgen. Geen hoogvlieger deze film, maar vermakelijk is 'ie absoluut.

12. Tomb Raider (2001, m.)
Lief zei dat het mondje van Angelina Jolie went. Nou mooi niet. Wat heb ik me zitten ergeren aan het softpornomondje, haar minzame lachje en haar over-the-top opgepompte borsten. Leuk voor de mannen misschien, maar ik word er niet warm of koud van. Een middelmatige film, waarin Angelina Jolie samen met haar concurrent op zoek gaat naar de helften die samen een driehoek vormen. De 'eigenaar' van die driehoek krijgt magische krachten over dood en leven. Toegegeven, de effecten zijn spectaculair. Bovendien speelde ik zelf eerder al het spel op de Playstation, waardoor de film één en al herkenning en een verdieping van het spel was. Maar een goede film? Nee. Verre van zelfs. Laat Angelina Jolie maar kindjes adopteren, daar is ze vast beter in dan acteren.

Nee, geen iPhone

Bijna iedereen die ik ken is inmiddels verslingerd aan de iPhone, en kan niet anders zeggen: ik ook. Maar aan die verslingerdheid hangt een prijskaartje en dát heb ik er niet voor over. Dus verlengde ik mijn spotgoedkope abonnement en bestelde gratis een spiksplinternieuwe telefoon van Sony Ericsson: de W995. Na mijn bestelling kwam opeens de nieuwe iPhone uit en werd die oude wel erg goedkoop in de losse verkoop, maar ik liet het maar zo. Over twee jaar weer een kans.

Maar toen ik zaterdag mijn nieuwe mobiel ontving, zat ik toch wat beteuterd te kijken naar het apparaat. Ik was inmiddels ook al zo gewend aan de iPhone omdat lief er eentje bezit, dat ik toch het gevoel had een miskoop gedaan te hebben. Desondanks begon ik maar met het verdiepen in het apparaat, dat ik vooral gekocht had vanwege de 8.1 megapixels camera. Kan de iPhone niet tegenop!
Toen ik merkte dat het scherm meedraait als ik de telefoon draait, was ik al iets blijer. Kan de iPhone namelijk ook. Bovendien heb ik G3 en als klap op de vuurpijl las ik dat ik films kan downloaden om op mijn mobiel te kijken. Even was ik bang dat ik dat niet zou kunnen omdat een Sony Ericsson niet aangesloten kan worden op een Mac. Maar gelukkig liegt de handleiding ook wel eens (of vermelden ze het gewoon niet) en kan ik gelukkig net als elke Windows-gebruiker films op mijn mobiel zetten. Per maand wordt een aantal films aangeboden en inmiddels heb ik de eerste al achter de kiezen: House of Sand and Fog. Een film kijken op een klein schermpje is niet ideaal, maar zeker niet vervelend.

Dus na een dag kon ik toch zeggen dat ik blij ben met mijn nieuwe aanwinst. Maar na afloop van dit contract wil ik toch echt wel een iPhone!

Filmpjus (18)

1. Star Trek (2009)
Met stip op 1, Star Trek. Wanneer je fans niet teleurstelt, betekent het dat er een goed product is afgeleverd. En dat is hier het geval. Bovendien heb ik een zwak voor verhaallijnen uit de serie die in de film verwerkt zijn, zoals de terugkeer van Leonard Nimoy die Spock in de eerste serie speelde en de ontwikkeling van de legendarische Captain Kirk die we op jonge leeftijd leren kennen als een drinkgrage vechtersbaas.

2. The Reader (2009)
Een niet al te fijne film die veel emoties losmaakt. Die emoties zijn niet altijd positief: vijf minuten na het begin zat ik al met een gevoel van walging in de bioscoopstoel. De hoofdpersoon, gespeeld door Kate Winslet, is on(be)grijpbaar en dat irriteerde me mateloos. Een beklemmende en indringende film die moeilijk laat beklijven.

3. La Crème (2007)
Zeer vermakelijke film over een verkoper die naarstig op zoek is naar een baantje en op een dag een onbekend potje crème in zijn badkamer vindt. Hij smeert wat crème op zijn gezicht en opeens iedereen ziet hem aan voor een beroemdheid. Welke beroemdheid dat is vullen ze zelf in, maar hij krijgt behoorlijk wat gedaan van mensen en dat is wel eens prettig voor een arme sloeber. Hoe vaker hij smeert, hoe meer crème hij nodig heeft om hetzelfde effect te bewerkstelligen en dat brengt hem in vervelende situaties. Prachtige parodie op onze eigen jachtige verlangens naar meer.

4. A film with me in it (2009)
Toeval bestaat niet. Of toch wel? Een man probeert bij zijn huisbaas een opknapbeurt voor zijn huis los te peuteren, maar de huisbaas (Keith Allen, vader van Lily) wil alleen maar geld zien. Uiteindelijk stort het huis geleidelijk aan in en neemt bezoekers per ongeluk mee in de puinhoop. Levend brengen ze het er niet vanaf, behalve de huurder en zijn vriend, die moeten kiezen voor eerlijkheid of verhulling. Hilarische film die in september 2009 in de Nederlandse bioscoop is te zien. 

5. S.Darko (2009)
De film Donnie Darko was immens populair, S.Darko is een spin-off. Overigens zonder toestemming van de makers van Donnie Darko, die behoorlijk pissig waren over het resultaat. Want heel goed is het niet. Maar als de echte Darko-fans het geduld hadden om even rustig te kijken, hadden ze misschien de moed gehad om toe te geven dat het resultaat niet zo erg is als ze hadden verwacht. Het is namelijk best een leuke film, die gaat over het zusje van Donnie, Samantha, overigens door hetzelfde meisje gespeeld als in Donnie Darko. Ze is inmiddels 18 en aan het reizen geslagen. Ze heeft de raarste visioenen, zeker 's nachts, die in het teken staan van tijdreizen. Vaagheid ten top, net als bij Donnie, maar intrigerend op een bizarre manier.

6. Eagle Eye (2008)
Twee onbekenden van elkaar krijgen een bedreigend telefoontje van een mysterieuze persoon en leggen samen een lange reis af naar de persoon achter de stem. Stukje bij beetje ontvouwt zich het mysterie terwijl ze met behulp van de onbekende stem de politie te snel af zijn. Bedoeling is dat zij de stem gaan helpen, hoe en waarom weten ze niet. Wat er gebeurt als ze afhaken is echter duidelijk: dan komen niet alleen zijzelf, maar ook hun familie om het leven. Dus zetten ze door en ontdekken uiteindelijk wat voor verschrikking op hun staat te wachten. Wederom een spectaculaire uitwerking van de maatschappij waarin we leven.

7. Little Dorrit (2008)
Een BBC-serie, een kostuumdrama nog wel, die op de zevende plek eindigt? Het gebeurt niet vaak, maar het lukt Little Dorrit niet om hoger te scoren. Het is een verhaal van Charles Dickens en kennelijk spreken zijn verhalen mij niet aan. Alhoewel, het verhaal wel, maar de personages niet. Ze zijn te opvallend, te uiteenlopend, te cirque-du-freak-achtig. De twee hoofdpersonen, Amy Dorrit en Arthur Clennam zijn één van de weinige normale mensen in het verhaal en dé reden waarom ik de serie heb uitgezeten. De rest, zeker de enge moordenaar Rigaud en de vieze geluiden makende Mr. Pancks konden me gestolen worden. Desalniettemin een goed verhaal, over de familie van Arthur die inzake Amy een groot geheim met zich meedraagt. Niemand weet ervan, behalve de moeder van Arthur en haar bediende (ook al zo'n engerd).

8. Truffe (2008)
Science-fiction film van korte duur (75 minuten) die in zwart/wit is gedraaid. Door het broeikaseffect schieten in Montrael truffels als paddestoelen uit de grond. Truffels worden duur betaald en al snel is de wijk bevolkt met goudzoekers. Eén fabriek is uit op de monopoliepositie, rekruteert de goudzoekers en al snel zijn truffels een zeldzaam goedje en mag je blij zijn er nog een paar te vinden. Eén goudzoeker is onafhankelijk gebleven, en om hem draait het verhaal. Weer een bizarre uitwerking van onze huidige maatschappij? Reken maar! 

9. 100 Feet (2008)
Een film met onze eigen Famke Janssen, die haar man, een politieagent, uit zelfverdediging vermoordde. Niemand gelooft haar en ze wordt in het gevang gegooid. Na een aantal jaar mag ze het restant van de straf thuis uitzitten, waar ze 100 feet bewegingsruimte heeft door een enkelband met sensor. Haar overleden man neemt echter wraak en doet dat op hardhandige wijze. Zijn voormalige politiepartner, Shanks, houdt haar in de gaten en treft haar aan met diverse blauwe plekken en bloedingen. Omdat hij haar niet gelooft verzint ze smoesjes, tot er iemand in huis wordt vermoord. Geen onaardige film met een aardig concept, maar Famke kan de film met haar acteerprestatie niet dragen.

10. The Day the Earth Stood Still (2008)
Het apocalyptische aspect is prachtig, maar waarom kiezen de Amerikanen er keer op keer voor om een jongetje (of meisje) mee te laten spelen? Het is zó irritant! Al dat moralistische gedoe, weg ermee! Dit keer is het een jongetje van 11 (het zoontje van Will Smith) dat zijn ouders verloor en bij zijn stiefmoeder (Jennifer Connelly) woont. Op een kwade dag willen aliens de aarde overnemen omdat de mens zijn planeet vernietigt (ah, weer die uitwerking van onze maatschappij). "Maar in het heetst van de strijd gaan we vechten voor onze planeet," probeert Jennifer nog tegen alien Keanu Reeves die in het bezit is van een geweten. Maar of het helpt?

11. Hors de Prix (2006)
Audrey 'Amelie' Tautou speelt in Hors de Prix een mooi meisje dat date met rijke mannen en van hun geld en cadeaus leeft. Tot ze een man tegenkomt die werkelijk in haar is geïnteresseerd, en zij in hem. Maar hij is arm en zij verkiest geld boven hem, ook omdat ze niet wil toegeven verliefd te zijn. Uiteindelijk belandt hij in dezelfde business door het vriendje te worden van een rijke vrouw. Met z'n allen zitten ze in hetzelfde dure hotel te 'genieten' van luxe parties en gemaakte liefde. Tot hun echte liefde niet meer te ontkennen is. Hors de Prix is een vermakelijke komedie die niet boven een gemiddeld niveau weet uit te stijgen.

12. The clone returns home (2009)
Films uit Azië zijn een stuk trager dan films van andere continenten, maar 'Kurôn wa kokyô o mezasu' slaat echt alles. De stroperige beelden vertellen het verhaal van een ruimtevaarder die zichzelf laat klonen voor het geval hij de dood vindt. Het laat zich raden, hij vindt de dood en zijn kloon wordt geactiveerd. Helemaal goed gaat dit niet, het prototype blijft hangen in het verleden toen de ruimtevaarder nog een tweelingbroer had. Deze is verdronken en de kloon geeft zichzelf de schuld. Als hij uit het laboratorium verdwijnt om zijn overleden broer te zoeken, staat een tweede kloon op die wél helemaal zichzelf is. Ontknopingen zijn op voorhand zichtbaar en zien er te gekunsteld uit. Aziaten kunnen mooie films maken, maar hier slaan ze de plank mis.

Keith Allen

Zit ik bij een uiterst komische en goed geschoten slotfilm op filmfestival Imagine, zie ik Keith Allen opeens in beeld verschijnen! Misschien beter bekend als de brute Sherrif of Notthingham uit de nieuwste Robin Hood serie van de BBC:

Maar misschien nog beter bekend als de vader van Lilly Allen, iets dat ik (ook) niet wist:

't Is in ieder geval duidelijk van wie Lilly haar streken heeft.

Oh, en die slotfilm, A film with me in it heet 'ie, draait vanaf september in de Nederlandse bioscopen. Een echte aanrader! (En nee, 't is geen horror.)

Guy of Gisborne

Robert Addie (foto links) was een hele leuke Guy of Gisborne in Robin of Sherwood, de serie uit de jaren '80 waar ik verslaafd aan was en vorig jaar opnieuw op dvd bekeek. Hij had zijn aantrekkelijke momenten, maar knap was hij niet. 

Verbazing viel me dan ook ten deel toen ik de nieuwe serie van de BBC uit 2006 zag. Twintig jaar later hebben zij een pracht van een man op deze rol heeft gezet. Likkebaardend kijk ik naar hoe hij Marian het hof maakt, terwijl zij niets van hem moet hebben. Hoe slecht hij ook is, één blik van hem in dat zwarte strakke pak van hem en ik val in katzwijm.

Ik was sceptisch om aan een nieuwe serie te beginnen met andere acteurs. Maar voor alle liefhebbers van de oude Robin of Sherwood is dit echt wel een aanrader. En niet alléén vanwege die woest aantrekkelijke Guy of Gisborne. De nieuwe Robin mag er ook zijn. ;)

_{(zus, ook liefhebber, krijgt serie 1 als cadeau voor haar verjaardag. Bij deze alvast gefeliciteerd en veel plezier ermee!)}

Filmpjus (17)

1. Revolutionary Road (2009)
Kate Winslet en Leonardo DiCaprio voor het eerst sinds Titanic weer in een film, het leek wel groter nieuws dan de film zelf. De twee spetteren wederom van het scherm af en zetten op steengoede wijze neer hoe een veelbelovend huwelijk vervalt in ruzies en sleur. Emotioneel drama op zijn best.

2. Brideshead Revisited (1982)
De serie kende ik niet, in 2008 is er nog een film van gemaakt die ook aan mijn aandacht ontsnapte. Maar wat ik ben blij dat ik deze serie ontdekte doordat de dvd-box stond te pronken bij Fame. In een speelduur van bijna 11 uur volgen we Charles Ryder (Jeremy Irons) die tijdens zijn studietijd op Oxford bevriend raakt met de aristocraat Sebastian Flyte. Maar zijn aristocratische roots zitten hem dwars en uiten zich in een alcoholverslaving. Hij trekt zich terug van de wereld en zet de vriendschap met Charles op het spel. Van daaruit ontwikkelt zich het verhaal verder en ontvouwt zich op het scherm het ene drama na het andere. Naar een boek van Evelyn Waugh, die onderlinge relaties knap neer weet te zetten.

3. Empreinte de l'ange, L' (2008)
Oftewel: de afdruk van een engel. Ooit afgevraagd wat dat kuiltje onder je neus daar doet? Daar heeft een engel zijn vinger opgelegd toen je werd geboren, zodat je onschuldig ter wereld zou komen. In deze film is een moeder ervan overtuigd haar zeven jaar geleden overleden dochter te herkennen. Haar dochter kwam een paar dagen na haar geboorte om tijdens een brand in een ziekenhuis. Een knap staaltje moedergevoel of een dramatisch geval van hysterie? Gebaseerd op een waargebeurd verhaal en boeiend tot het eind toe.

4. Blindness (2008)
Indringende film over een mondiale infectie die de mensheid blind maakt. Natuurlijk zijn er altijd een paar mensen resistent, in dit geval Julianne Moore. Onder het mom van 'ik ben ook blind' laat ze zich vrijwillig opsluiten samen met haar man en honderden anderen blinden in een pand omringd door bewakers die er niet voor terugdeinzen om je neer te schieten wanneer je de omheining te dicht nadert. Omdat er in het pand zelf geen bewaking of leider is, ontstaan er zelfgemaakte regels die van kwaad tot erger gaan. Hoe een kleine bevolking probeert te overleven, de macht te pakken waarbij geweld niet geschuwd wordt. Bij vlagen een nare film, ook omdat je weet dat je misschien wel hetzelfde zou doen/overkomen in eenzelfde soort situatie. Het eind is in zijn eenvoud subliem.

5. The Sisterhood of the Traveling Pants 2 (2008)
Vier totaal verschillende vrouwen met vier verschillende problemen die sinds lange tijd vriendinnen zijn. Ze sluiten een 'sisterhood of the traveling pants' omdat ze allemaal dezelfde spijkerbroek passen die ze tijdens de zomervakantie naar elkaar doorsturen. De spijkerbroek brengt geluk, maar in deel 2 lijkt dat geluk uit te blijven. Een echte meidenfilm, en ja, ik heb daar een groot zwak voor.

6. Oorlogswinter (2008)
Nederland is goed in het maken van kinder- én oorlogsfilms. Oorlogswinter is daar ook nog 'es een combinatie van. Het verhaal wordt verteld vanuit de veertienjarige Michiel, die op deze jonge leeftijd krijgt te maken met het verzet en verraad tijdens de tweede wereldoorlog. Wie is te vertrouwen en wie niet? Is zijn eigen familie wel te vertrouwen?
Mooie beelden en een goed verhaal dat net iets te lang voortkabbelt.

7. Across the Universe (2007)
In de categorie aparte films is dit er één. Een musicalfilm vol peace en Beatlesliedjes.

Het verhaal speelt zich af ten tijde van de Vietnam-oorlog. Van een groepje bevriende jongeren worden een paar jongens uitgezonden en anderen bieden verzet. Een aaneenschakeling van mooie beelden en opnieuw gearrangeerde Beatlesnummers. Opmerkelijke film die om zijn originaliteit en mooie sfeerbeelden indruk maakt.

8. Sex and the City (2008)
Omdat deze film zo slecht werd ontvangen, had ik weinig verwachtingen. En waar verwachtingen laag zijn, valt het altijd mee. Ik snapte dan ook niet zo goed waar iedereen zo moeilijk over deed. Ja, het was het vervolg op de serie, maar so what? Geen van de fans die een compleet nieuw verhaal wilden, het lijkt me dat iedereen wel wilde weten hoe het verder ging met de welvarende dames. Ik heb daarom net zo veel genoten als van de serie. Geen hoogtepunt, maar in dit geval ook niet nodig. 

9. Wuthering Heights (1978)
Ik houd van drama, ik houd van romantische verhalen, ik houd van kostuumfilms, maar: Wuthering Heights ging zelfs mij te ver. Belangrijk vind ik het wel om te weten waar het bekende nummer van Kate Bush en natuurlijk het boek over gaat, maar jongens jongens, dit is echt drama in het kwadraat. Ik genoot van de acteerkunsten van Ken Hutchison, maar gruwde van Kay Adshead als Cathy. Ik heb het uitgekeken omdat ik per sé wilde weten hoe het afliep, maar was blij dat ik het achter de rug had!

10. Wall-E (2008)
Te hoge verwachtingen maken van deze film een tegenvaller. Toegegeven, het ziet er prachtig uit en Wall-E is ook hartstikke schattig, maar het verhaal is best saai. De onderliggende laag van het verhaal (die eigenlijk heel duidelijk is te zien) trof me het meest. Uiteindelijk willen we gewoon een werkend leven, dingen zelf opbouwen en zelf ontdekken (wie de film heeft gezien begrijpt wat ik bedoel). 

11. Cold Comfort Farm (1995)
De ouders van de welgestelde Flora (Kate Beckinsale) zijn overleden, iets waar ze zelf niet erg mee zit, waardoor ze op zoek moet naar onderdak. Ze schrijft haar familieleden aan en uit degenen die haar willen onderhouden kiest ze de meest avontuurlijke. Dat is namelijk interessant voor het boek dat ze wil schrijven.
Ze komt terecht op 'Cold Comfort Farm', waar de oudste dame des huizes een streng regime hanteert. Iedereen is bang voor haar, behalve Flora. Met haar positieve en opgewekte humeur tovert ze de grauwe en saaie wereld van de bewoners om in een kleurrijk paradijs en weet zelfs tot de oude dame door te dringen. Allemaal leuk en vrolijk met een grappig rolletje van Stephen Fry, maar ook niet meer dan dat. 

12. How to Lose Friends & Alienate People (2008)
Komisch acteur Simon Pegg speelt Sidney Young, een vervelend mannetje met foute grappen. Ondanks zijn irritante gedrag wordt hij gevraagd om te gaan schrijven voor een belangrijk magazine in New York, waar hij artikelen mag schrijven over beroemdheden. Op de redactie is Kirsten Dunst de enige die hem enigszins kan luchten.
Een grappige film die niet lang blijft hangen.

Cirque du Freak

Op 12 januari 2004 publiceerde ik n.a.v. een stokje de volgende lijst met mijn favoriete boeken:

1: De Ontdekking van de Hemel van Harry Mulisch, op aanraden van een collega gelezen omdat ik vol lof was over de Celestijnse Belofte. Inmiddels heeft de Celestijnse Belofte het veld geruimd voor het meesterwerk van Mulisch.
2: De boeken over Harry Potter van J.K. Rowling. Ik ben met het vijfde deel bezig en verbaas me elke keer weer over haar bijzonder mooie taalgebruik en de vele verschillende en daardoor ingewikkelde verhaallijnen.
3: De boeken van Darren Shan. Ze gaan over een jongen die als vampiersleerling door het leven gaat. Een welkome opvulling tijdens het wachten op het volgende Harry Potter-deel.
4: Een Phoenix uit de As van Henning Boëtius, een op historische feiten gebaseerde roman over de zoektocht van een man naar de oorzaak van de explosie die de zeppelin Hindenburg in 1937 liet neerstorten. De schrijver is de zoon van de man die destijds aan het roer stond van de Hindenburg.

Het gaat vooral om nummer 3, de kinderboeken van Darren Shan. Laatst had ik het al over het boek 'Twilight' van Stephenie Meyer dat is verfilmd, over een liefde tussen een gewoon meisje en een vampier. U raadt het al, het eerste boek van Darren Shan, Cirque du Freak, is nu ook verfilmd en komt in augustus uit. In deze boeken ligt het accent meer op het vampier zijn en gaat het er ietwat bloederiger aan toe dan in de verhalen van Stephenie Meyer. Kinderboeken over vampieren lijken op dit moment helemaal hot te zijn!

Natuurlijk zijn er op YouTube weer geïmproviseerde trailers te bekijken, niet zo bijster interessant, maar is er ook een foto gepubliceerd die al een aardig beeld geeft van de sfeer van de film:

Voordeel: ik heb de serie boeken gelezen, dus de beelden verstoren mijn fantasie niet. Nadeel: de grote meneer op de foto die mister Crepsley speelt komt totáál niet overeen met de lijzige witte slungel die ik me had voorgesteld.

Dus temper ik mijn enthousiasme tot er wat meer bekend wordt. Maar verheug ik me er stiekem wel op.