Aukje.net

Weblog van een Amsterdamse dertiger uit de Friese klei.

Lees hier meer over Aukje.

Meer op Aukje.net

katten, theater, films, concerten, eten

Tagwolk

, , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , (alle)

Archieven

Klik hier voor de archieven van februari 2003 - oktober 2008.

Categorieën

Links

Blogroll en andere links: hier.

Zoek!

Last Comments

cash_loans (Magische gegevens…): Some genuinely prize content on this internet site, bookmarked.
payday (WK): I truly appreciate this article.Really thank you! Fantastic.
cialis (Magische gegevens…): This is really attentiongrabbing, You're a very professional blogger. I have joined your rss feed and…

Dinges

Draait op PivotX - 2.3.6 
XML: RSS Feed 
XML: Atom Feed 

Hoop

Zondag 25 December 2011 at 10:00 pm

En zo kabbelt het leven voort.
En zo staat het met een schok stil.

Onwerkelijk.
Net voor de feestdagen beginnen en op het moment dat iedereen elkaar fijne dagen wenst.
De fijne dagen hebben nu een rauw randje. We weten nog niet hoe dat rauwe randje zich gaat ontwikkelen. Er is hoop, maar hoop kan snel vervliegen.

Even zijn we met zijn allen bij elkaar. Min één. En of dat de volgende kerst ook zo is, weten we op dit moment nog niet.

Een logisch raadsel

Donderdag 17 November 2011 at 7:05 pm

En opeens huilt kindje.

Hij ligt in bed, het licht is uit, het muziekje is afgelopen en hij huilt.

We rennen naar beneden en zien hem wijzen. Naar het lichtje dat na drie minuten uitgaat en het muziekje dat na een minuut uitgaat.

Nog een keer.
Nog een keer.
Nog een keer.

Wat kan er toch zijn? Waarom dat gehuil? Heeft hij last van nachtmerries? Wil hij nog wat langer bij ons zijn? Is hij de dag aan het verwerken?
Het nachtlampje biedt geen soelaas: hij wil het pertinent niet.

Dan maar het licht in de gang op laten.

Stilte.

Het helpt!

Een raadsel, maar eenmaal opgelost zo simpel en logisch.
Het is winter, het is donker, het ganglicht blijft op tot hij slaapt.

Alleen is dat vroege wakker worden sinds een paar dagen een nieuw raadsel waar we nog geen oplossing voor gevonden hebben. Zou het om 6.15 uur ook te donker en daardoor eng zijn?

Magische gegevens

Zaterdag 29 Oktober 2011 at 8:11 pm

We hebben bezoek dat vertelt over de mogelijkheid om persoonsgegevens van overleden personen te downloaden uit het stadsarchief van Amsterdam.
Ik surf meteen naar de site en duik erin. Genealogie is wel aan mij besteed.
Hoewel mijn familie hartstikke Fries is, heeft een gedeelte in Amsterdam gewoond. Mijn oudtante runde daar een rusthuis waar mijn overbeppe hielp.
Namen, data en adressen komen voorbij. Het meeste was al verzameld, maar de laatste ontbrekende gegevens kunnen nu eindelijk ingevuld worden.
Ik download de ene file na de andere, mail en bel de waardevolle vondsten door naar familie. Het zijn geen grootse ontdekkingen, maar een klein beetje extra kennis dat de grijze foto's van de overledenen wat meer kleur geeft.

Generatie 2010

Donderdag 26 Mei 2011 at 08:54 am

Ja, natuurlijk kijk ik naar Generatie 2010. Het programma met zes kindjes die even oud zijn als Dylan en tot hun achttiende gevolgd worden.

Je moet het maar willen.

Het was vooral het eerste seizoen dat er emotioneel inhakte. Zat ik met een kind van drie maanden te kijken naar bevallingen die wél via de natuurlijke weg waren gegaan. Dat had ik zelf zó graag meegemaakt!

Veel te snel was het eerste seizoen afgelopen. Ik had ze het liefst het hele jaar voorbij zien komen op tv, maar moest het doen met wat blogjes en videofilmpjes op de site.
Dat verloor ik natuurlijk uit het oog.

Afgelopen maart begon het tweede seizoen. Dit keer waren mijn hormonen weer wat genormaliseerd en ging het me niet meer zo nauw aan het hart. Het gegrien als ze zonder kind op vakantie gingen en het gewauwel over de problemen die voor mij verleden tijd waren, wat móest ik ermee?

Maar hoe ouder de kindjes in de serie werden, hoe dichter ze de leeftijd van Dylan naderden, hoe léuker het werd. De hormonen verdwenen op de achtergrond, er werden broertjes en zusjes gemaakt (ehm, hallo hormonen) en de eerste verjaardag werd gevierd.

Hét moment om weer afscheid te nemen van het tweede seizoen.

De kindjes groeien door, Dylan groeit door en ik kijk af en toe op de site om te checken hoe het met ze is.
En wie weet, kijk ik over zoveel jaar wel samen met de Dylan naar de afleveringen.

Housewarming

Maandag 23 Mei 2011 at 09:05 am

Een nieuw huis moet gevierd worden met een housewarming. Dus nadat ik eindelijk het bos op de muur had geplakt, was het tijd om mensen uit te nodigen.
Ook al hadden we nog geen voorraadkast. En nog geen gangkast. Geen badkamerkast. En nog geen boekenkast voor in de slaapkamer. Er werd dus nog wat gestruikeld over verhuisdozen, maar dat mocht de pret niet drukken. Men kreeg in ieder geval een indruk van het huis.

Het leuke van zelf een feestje organiseren is dat je (bijna) iedereen kent. Het nadeel is, is dat je met iedereen maar korte gesprekken hebt, want je bent het grootste gedeelte van de tijd bezig om de voordeur te openen en je eigen kind in de gaten te houden. Overigens was dat laatste voor lief het meest lastig, kindje heeft namelijk een papafase.

Nadat we de laatste bezoekers hadden uitgezwaaid ruimden we de chaos op en zag het huis eruit alsof er niets was gebeurd.
Maar achter de glijbaan stond een waterbaan voor Dylan. En op zijn tafeltje een mini-pannenset. En in zijn boekenkast een kinderboekje met coole foto's van Amsterdam. En op onze tafel en op het terras veel plantjes en ander tuingerei. En boeken over plantjes en eten. En lekker bier. Theelichtjes. Waardebonnen.

Dát zijn hele fijne gevolgen van zo'n feestje.

(dit stukje werd geschreven in het kader van de blogrevivalweek)

Moederdag: uitpakparty

Zondag 08 Mei 2011 at 7:25 pm

Moederdag

Nog geen Moederdag

Woensdag 04 Mei 2011 at 7:27 pm

Vorig jaar waren ze me vergeten. Pas toen ik bij Vaderdag een werkje in handen kreeg gedrukt en opmerkte dat ik nu wel iets kreeg, sloegen de leidsters verschrikt hun hand voor de mond en gingen alsnog aan de slag.

Nieuwe crèche, nieuwe kansen.
Vandaag kreeg ik een prachtig stukje handwerk mee:

Nog geen Moederdag

Wat ziet het er vreselijk mooi uit.
Zal ik het ingepakt laten tot Moederdag?

Het is niet niks

Zondag 01 Mei 2011 at 7:09 pm

Het is waar wat Inkie in een comment al aangaf: ik ben een tevreden mens. Kindje brengt rust en structuur in mijn leven, waar ik zeer wel bij vaar. En laat het ook nog 'es een übervrolijk en tevreden kindje zijn. Maar het leven zou het leven niet zijn als er ook een paar minpunten waren. En eigenlijk vind ik dat ik daar niet over moet zeiken, maar ik doe het nu toch effe:

- de buik die maar niet weg wil en waar ik mij voor schaam (natuurlijk moet ik daar meer aan doen dan ik nu doe)
- de ziektes die ik overgeheveld krijg van het kindje: was ik in februari twee weken geveld door griep, nu ben ik sinds twee weken zwaar verkouden met ontstoken ogen erbij
- het niet altijd goed voor mezelf zorgen waardoor ik ziek word
- metime en ustime missen: het kindje wil met zijn 16 maanden samen met ons de wereld ontdekken, 's avonds is oppas niet altijd voorhanden om samen iets met lief te doen
- een huilend en tegenstribbelend kind omdat het gedragen wil worden door papa en niet door mij geeft een beetje hartenpijn
- de eeuwige strijd bij het avondeten geen negatieve spiraal laten worden (het werkt, inmiddels eet hij weer)
- me ontzettend schuldig voelen omdat hij door mijn schuld is gevallen en daardoor een tand door de lip heeft
- het kind niet even een paar uur uit handen kunnen geven omdat opa's en oma's te ver weg wonen
- het eeuwige vroege opstaan
- niet even je ogen kunnen sluiten omdat je wilt uitzieken, of gewoon moe bent
- het heel af en toe missen van creativiteit in mijn leven, zoals muziek en schrijven

Ach, natuurlijk komt nu de zin dat het het allemaal waard is. Want dat is het ook. Dat geweldige lieve mannetje met zijn pretoogjes, kuiltjes in de wangen en gekke voetjes laat mij heel gelukkig zijn. Ik ben simpelweg hopeloos verliefd op hem.
Maar pittig vind ik het zorgen voor wel. Altijd alert zijn, altijd klaar staan, altijd een grote verantwoordelijkheid onder je hoede.

Hoewel ik niet anders had gewild, kijk ik uit naar een fase die wat rustiger is. Minder ziekte, minder vermoeidheid en een kind dat niet meer zijn vingers in het stopcontact steekt en alle lades en kastjes open trekt en me met boevenoogjes aankijkt.
Al zal elke fase zijn minpunten hebben. En zijn zorgen. En zijn verantwoordelijkheden. 

Het is niet niks, een kind op aarde zetten.

Hoe de verzuchting werkelijkheid werd

Dinsdag 26 April 2011 at 8:20 pm

Toen lief en ik mijmerden over een eigen kindje, verzuchtten we hoe fijn het zou zijn als we met zo'n kleintje in huis 'gedwongen' werden meer dingen buiten de deur te gaan doen. Want lief en ik waren ongelooflijke computerplakkers. En dat waren we best wel een beetje zat.

Inmiddels is het kindje bijna 16 maanden en is onze verzuchting werkelijkheid geworden: we hebben geen vaste computerplek meer en gaan er, zeker met dit mooie weer, op uit. Zitten we opeens met onze kont op het terras van een geitenboerderij, of fietsen we in de brandende zon langs het water.

Al bij de eerste zonnestralen verschijn ik gebruind op mijn werk in plaats van aan het eind van de zomer en heeft lief zijn groene vingers ontdekt.
Het kind gaf ons ook de ruimte om het licht toe te laten: het nieuwe huis bevat een raampartij waar je u tegen zegt, mét aangrenzend terras.

En toch blijft het lastig onze gewoonte op te geven. Hangen we regelmatig 's avonds met de laptop op de bank. Maar wel nadat we onze portie vitamine zon binnen hebben gekregen. En dat hangt tóch een stuk lekkerder.

Dylan op het terras

Vitamine Zon

Woensdag 09 Maart 2011 at 8:19 pm

In de zon

Aukje elders

» HUGO HOES - FIJNE FAMILIE
Hugo Hoes - Fijne Familie
  Geen reacties |
» THE REEF
The Reef
  Geen reacties |
» DOWNTON ABBEY
Downton Abbey
  Geen reacties |
» THE BORGIAS
The Borgias
  Geen reacties |
» THE HOUSEMAID
The Housemaid
  Geen reacties |
» TWILIGHT - BREAKING DAWN
Twilight - Breaking Dawn
  Geen reacties |
» THE CABIN IN THE WOODS
  Eén reactie |
» ANNA KARENINA
  Geen reacties |
» THE BRIDGE
  Twee reacties |
» OMDENKEN
  Geen reacties |