Nog een keer 'nog een keer'
Maandag 28 November 2011 at 11:49 amMet de aanschaf van een platenspeler door lief omdat hij platen van Bowie wilde gaan verzamelen, haalde ik mijn platen van zolder.
Tussen het stof en de krassen door luisterde ik opnieuw naar de stemmen van de hoorspelen. Hier had ik vroeger vaak naar geluisterd. In de grote voorkamer, een nette kamer aan de voorkant van het huis die alleen werd gebruikt voor bezoek. Ik draaide er Pinkeltje, Alice in Wonderland en Sprookjes van de Efteling.
Twee lp's had ik van Sprookjes van de Efteling en juist die platen luister ik 30 jaar later samen met kindje. Bij het horen van een liedje roept hij altijd 'nog een keer!', maar zo makkelijk als je op de computer een loop kunt instellen, zo moeilijk gaat dat op een platenspeler, dus moet hij echt even wachten tot een volgend liedje.
Hoogtepunt is echter het opzetten van de plaat. Dat mag hij zelf doen. De lp's zijn oud en al beschadigd, dus een paar vieze kinderhandjes en wat extra krassen is niet zo'n probleem. En de naald op de plaat zetten hoeft niet: op start drukken is al voldoende. En dat kan een kindervingertje makkelijk doen.
Het gevolg is wel dat ik van 's ochtends vroeg tot 's middags laat sprookjes luister. Nu heb ik niet zo'n moeite met al die herhalingen, maar een beetje variatie is welkom. Dus struinde ik internet af op zoek naar de overige delen.
Die vond ik! Als downloadbestand.
Maar toen ik de sprookjes via iTunes wilde laten horen schudde kindje heel hard 'nee' en wees op de platenspeler. De magie van het zelf opzetten is belangrijker dan het luisteren. Dus draaiden we nog een keer de rattenvanger van Hamelen.
En nog een keer.
En nog een keer.
En nog een keer.