Aukje.net

Weblog van een Amsterdamse dertiger uit de Friese klei.

Lees hier meer over Aukje.

Meer op Aukje.net

katten, theater, films, concerten, eten

Tagwolk

, , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , (alle)

Archieven

Klik hier voor de archieven van februari 2003 - oktober 2008.

Categorieën

Links

Blogroll en andere links: hier.

Zoek!

Last Comments

cheap pandora (Nog een keer 'nog…): This is a story of the Pandora charm website
repliquesmontres (Een logisch raads…): hello!!This is a good selling high-end watch site
viagra (Magische gegevens…): Good post. I study something more challenging on completely different blogs everyday. It is going to …
online_viagra (WK): I appreciate, cause I found just what I was looking for. You have ended my 4 day long hunt! God Bless…
viagra_online (Magische gegevens…): Very informative blog post.Really thank you! Keep writing.
cialis (Magische gegevens…): Magnificent beat ! I wish to apprentice even as you amend your site, how could i subscribe for a blog…

Dinges

Draait op PivotX - 2.3.6 
XML: RSS Feed 
XML: Atom Feed 

1 jaar!

Dinsdag 28 December 2010 at 7:29 pm

Tussen alle verhuisstress door werd Dylan gewoon 1 jaar. 1! En hij voelde zich nog best goed ook, waardoor hij zijn dag doorbracht op de nieuwe crèche en ik zijn kamer poetste. Die nu zo goed als klaar is:

kamer Dylan

Dit weekend vieren we zijn verjaardag, als opa en oma er zijn en wij een beetje zijn gesettled in het nieuwe huis. Vanaf morgen is het zover. Dan gaan we de drukke pijp uit en maken de overstap naar het weidse IJburg. De rust zal wennen zijn, zeker omdat internet pas op 17 januari wordt aangesloten.

Ruim twee weken zonder internet!
Amai!

Dylan wil mee!

Verhuisstress

Maandag 27 December 2010 at 9:14 pm

Tussen het inpakken door werd Dylan ziek. Hoge koorts en vastgeplakt aan mama. Of papa, ook goed. Maar mama en papa wilden graag verder met het voorbereiden van de verhuizing. Dat schoot dus niet zo op. Gevolg: bezigheden uitstellen tot een volgende vakantie. En nu genoegen nemen met het hoognodige.
Gelukkig was zus vandaag redder in nood: het nieuwe huis blinkt weer.

Voor iedereen die denkt dat Dylan vandaag jarig is (wat niet zo'n rare gedachte is): vorig jaar was de OK pas na twaalf uur 's nachts klaar. Zeventien minuten over twaalf zag Dylan het OK-licht.
Nog een momentje geduld dus (al zijn de cadeaus al wel uitgepakt!).

Sneeuwkerst

Zaterdag 25 December 2010 at 09:30 am

Eigenlijk was het de eerste sneeuw die mijn gedachten naar vorig jaar terug lieten gaan. Ik was net op tijd met zwangerschapsverlof gegaan; daarna werd het winter. Ik schuifelde met mijn dikke buik over de besneeuwde trottoirs om de tram naar het ziekenhuis te pakken. Even voor kerst werd het menens qua bloeddruk en moest ik een paar nachtjes blijven.

Vanuit een warme zaal met een fijn bedje en lekker eten zag ik hoe de sneeuwvlokjes naar beneden dwarrelden. Tweede kerstdag mocht ik naar huis. Bijna jammer, want ik begon al gewend te raken aan de lekkernijen die het ziekenhuis voorschotelde.

2010-12/ontbijtziekenhuis.jpg

Derde kerstdag kon ik weer terug. Dylan diende zich aan.
Buiten sneeuwde het nog steeds. En dat zou het nog lang blijven doen.

(En natuurlijk later meer, het kindje is tenslotte bijna één. Voor nu: een fijne kerst!)

De betekenis van een halletje

Woensdag 22 December 2010 at 8:31 pm

Zes jaar Albert Cuyp was zes jaar leven in een aftandse woning. Op de zolder kon je vanwege de troep geen stap verzetten (de katten vonden het er geweldig) en enkele weken voor ik weg ging was de muur in de gang zo beschimmeld door lekkage dat 'ie groen was geworden. Eerst bij de buren, toen bij ons.

Een paar straten verderop, waar ik sinds 2005 woon, was het groter en beter. Maar de enkele ramen lieten veel tocht door, de lekkage (ja, ook hier) werd maar niet opgelost door de huisbaas en het ergste van alles: we deelden de voordeur met twee andere bewoners. Voorheen geen probleem, sinds de komst van kindje wel. Want nergens konden wij de kinderwagen kwijt. Ja, op onze eigen verdieping. Wat in de praktijk sjouwen sjouwen en nog 'es sjouwen betekende.

Maar nu. Openen wij onze voordeur en hebben daar een halletje mét berging. He-le-maal voor onszelf. De kinderwagen kan zo naar binnen gereden worden en hoeft niet eens ingeklapt te worden. "Ik vind dat halletje helemaal geweldig," zei lief vandaag.
"Sterker nog," antwoordde ik, "ik ben er helemaal verliefd op."

Geruststellende gedachte?

Zondag 19 December 2010 at 12:49 pm

Het nieuws deze week, dat was natuurlijk het nieuws over die rare vieze knakker met zijn dirty mind. En eigenlijk heb ik helemaal geen zin om een logje aan hem te wijden, want dat vervuilt mijn site. Maar toch wil ik het er even over hebben.
Want op mijn crèche werken ook mannen. Af en toe staat er eentje bij Dylan op de groep. Een zachtaardige, alternatieve hetero. Ik vroeg hoe het voor hem was om na het vreselijke nieuws weer naar zijn werk te gaan. Ouders zullen hem misschien wantrouwen, al had ik daar niet zo'n last van. Het was inderdaad raar, beaamde hij, maar er was eigenlijk altijd wel iets. Zijn kleding neigt naar gothic, dus als er een gothicjongen mensen neerknalt op straat, wordt hij ook raar aangekeken.

Da's een nuchtere kijk op de zaak. En een verstandige. Want wat moet je met al die wantrouwende ouders? Hoe kun je hen vertrouwen geven?

Ik weet in ieder geval dat op de nieuwe crèche van Dylan geen mannen werken. Of dat een geruststellende gedachte is? Om eerlijk te zijn, misschien wel een beetje. Maar tegenhouden kan ik het toch niet. We zijn in ieder geval wakker geschud. Hoe lang zou het duren voordat we weer indommelen?

Laatste ingesneeuwde werkdag

Zaterdag 18 December 2010 at 10:29 am

Op de laatste werkdag van het jaar stonden we vaker voor het raam dan we achter de computer zaten. Voor ons gebouw was een rotonde en een kleine heuvel, waar de auto's alle kanten op glibberden en bij te weinig vaart de heuvel niet opkwamen. Er werd met regelmaat geduwd en ook wij hielpen in de middagpauze een handje mee.

Om half drie werd iedereen naar huis gestuurd. De directie vond het welletjes geweest met dit weer. Iedereen moest maar proberen thuis te komen. Toen we naar de metro liepen (die in tegenstelling tot wat de twitterberichten zeiden wél reed) vormden de collega's een lange sliert auto's die stapvoets vooruit glibberden.

Niet veel later ploegde ik met Dylan door de sneeuw. Onze kinderwagen is niet gemaakt voor sneeuw, dat was wel duidelijk.
Nu moet ik natuurlijk bij dit stukje een sneeuwplaatje voegen. Ware het niet dat de batterij van mijn mobiel op was. Foto's staan op mobiels en camera's van collega's, dus hierbij een plaatje van twee weken geleden, toen het een beetje sneeuwde:

Decembersneeuw

Scrabble

Woensdag 15 December 2010 at 8:39 pm

We hebben een iPad in huis. Geleend, van 't werk.
Nu zou je denken dat 't geweldig is om zo'n iPad in huis te hebben. Om trailers en films en uitzending gemist te kijken. Om de krant te lezen. Of de Viva, die nu een iPadapp heeft.
Al die mogelijkheden! Geweldig! Ongekend!

Tot nu toe had ik maar interesse in één ding: online scrabbelen. Compleet verslaafd. Stand tot nu toe: 2 potjes verloren, 5 gewonnen.

Me like scrabble dus. Maar de iPad is van 't werk. En moet weer terug. Morgen welteverstaan.
Me gonna miss scrabble.

Digitaal = handig

Zondag 12 December 2010 at 2:15 pm

Dat digitale tijdperk is zo gek nog niet. Waar ik voorheen cd's kocht om inspiratie op te doen voor de jazznummers die ik zong, open ik nu Spotify. Hoewel het struinen in cdbakken altijd een fijn tijdverdrijf is geweest, is het nu tijd om al die aangeschafte schijfjes een nieuwe plek te geven. Ik bewaar de cd's die ik écht wil houden, digitaliseer de andere en breng ze naar Concerto. Wellicht een beetje zonde van al dat geld dat ik erin heb gestoken, maar ons nieuwe huis is er erg blij mee.

Enkele cd's die het niet redden:
- Dido
- Isis
- Count Basie
- Jazz Vocal at night
- the Unforgettable sound of Ella Fitzgerald
- De Dijk 

Enkele cd's die het wel redden:
- David Sylvian
- Rebekka Bakken
- Rigmor Gustafsson
- Kate Havnevik
- Dan Arborise
- Viktoria Tolstoy
- Lisa Ekdahl

De pijp uit

Maandag 06 December 2010 at 9:37 pm

Ja, het was me het Sinterklaas-lange-weekendje wel. Door een sneeuwstorm ploegen - Frozen was er niets bij - om na ruim vier uur op de plek van bestemming te komen en bij terugkomst met een lading cadeaus het ultieme cadeau te ontvangen.

Een huis.

We hebben een huis.

Zes jaar Albert Cuyp en zes jaar in 't huis van lief. Na 12 jaar ga ik de Pijp uit. De tijd is gekomen om te verkassen naar een eiland. In Amsterdam, dat wel. Het was even wachten op groen licht van de bank. En nu die er is, is het onwerkelijk. We hebben een echt eigen huis.

Aukje elders