Aukje.net

Weblog van een Amsterdamse dertiger uit de Friese klei.

Lees hier meer over Aukje.

Meer op Aukje.net

katten, theater, films, concerten, eten

Tagwolk

, , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , (alle)

Archieven

Klik hier voor de archieven van februari 2003 - oktober 2008.

Categorieën

Links

Blogroll en andere links: hier.

Zoek!

Last Comments

cheap_cialis (WK): very nice submit, i definitely love this website, keep on it
online_viagra (WK): Hey there! Do you know if they make any plugins to help with Search Engine Optimization? I'm trying t…
buy_cialis (Magische gegevens…): I'm hunting for web sites that contain fantastic recommendations on what's in fashion and just what t…
viagra_cheap (Magische gegevens…): Enjoyed studying this, very good stuff, regards . A man may learn wisdom even from a foe. by Aristo…
buy_viagra (Magische gegevens…): What's Happening i'm new to this, I stumbled upon this I have discovered It positively helpful and it…
cialis (Magische gegevens…): you are in point of fact a just right webmaster. The site loading velocity is amazing. It sort of fee…

Dinges

Draait op PivotX - 2.3.6 
XML: RSS Feed 
XML: Atom Feed 

Melancholie

Zaterdag 24 Juli 2010 at 4:12 pm

Wanneer de koude wind zijn weg naar binnen vindt en mijn voeten streelt tot er kippenvel ontstaat, wanneer de was aan de lijn op het balkon en de plantjes voor mijn raam heen en weer wiegen op het ritme van haar adem, wanneer ik de laatste letters van het laatste boek van de überromantische Twilightserie tot me heb genomen, wanneer ik via Spotify de gemoedelijke muziek van de Scandinavische Rebekka Bakken uit de boxen van mijn computer laat schallen, dan, dan, dan ontstaat er een gevoel van melancholie.

(Alleen jammer van de irritante reclame van Spotify die mijn oh zo heerlijke bui steeds onderbreekt.)

Behoedzaam

Dinsdag 20 Juli 2010 at 11:06 am

Ook al is het bijna zeven maanden geleden dat Dylan het licht zag, ik zit nog steeds met een blubberbuik en overgewicht.

Dat overgewicht kwam overigens pas ná de bevalling. Krijg je ervan als je zo lang op je kont zit.

Omdat mijn buikspieren zo lang op hun gat hebben gelegen, zijn ze snel overbelast. En ook het litteken werkt niet altijd mee. We dachten allemaal dat het wel goed zou komen als ik weer zou gaan werken. De beweging zou al dat overtollige vet wel verslinden.

Bijna vier maanden later moet ik concluderen dat dat níet het geval is. En aangezien ik als de dood ben voor overbelasting, zijn mijn pogingen om te sporten en oefeningen te doen diep in het water gevallen.

Tijd voor de fysio.

Ik liet hem zien welke oefeningen ik nog kende van de tijd dat ik mijn rug middels mijn buikspieren sterkte. Hij schudde zijn hoofd. "Misschien over een jaar," zei hij. Ow. Hij leerde me oefeningen voor de horizontale buikspieren. Nooit geweten dat die ook bestonden.

Vandaag ging ik weer een stapje verder. Ik dook het water in. Als fervent zwemmer voelde ik me weer vreselijk thuis in de nattigheid. Behoedzaam zwom ik mijn baantjes. Twintig minuten lang. En concludeerde dat het best wel ging, op wat irritatieprikjes na.

Anderhalf jaar heb ik mezelf gegeven om weer de oude te worden. Stapje voor stapje, beetje bij beetje.

Amsterdamse buren

Woensdag 14 Juli 2010 at 12:10 pm

Als je dicht op elkaar gepakt in Amsterdam woont, dien je toch wat meer overlast te incasseren dan de gemiddelde rijtjeshuisbewoner. Vind ik tenminste. Je hebt nu eenmaal meer buren, dus ook meer feestjes, barbecues, balkonhangers en scooterrijders. Zo weet ik dat de buurman aan de andere kant van de binnentuin houdt van opera en Celine Dión, onze linkerburen studenten zijn die wekelijks pokerfeesten organiseren en graag op hun scooter rijden (en van tijd tot tijd op diezelfde scooter tien kratten bier proberen te stapelen) en onze rechterburen van barbecuen houden. En als het dan zo warm is, dan is al dat buurtlawaai wel eens vervelend als je op het balkon probeert te slapen of de deuren en ramen open hebt voor enige verkoeling.

Nu zijn er enkele bewoners die er kennelijk zoveel last van hadden, dat ze de buurtregisseur hebben ingeschakeld. Met als gevolg een keurig briefje op onze deurmat, waarin staat dat als je na 23.00 uur last van de buren hebt, je de politie mag bellen.

Dat is natuurlijk verheugend, dat iemand anders de vieze zaakjes voor je opknapt. Maar toch, maar toch, maar toch. We wonen in Amsterdam. Als sardientjes in een blik. Dan mag je toch best iets toleranter zijn naar elkaar toe?

Eindstand & Breaking Bad

Maandag 12 Juli 2010 at 08:18 am

Octopus Paul had gelijk. Verdorie. De hele wedstrijd lang hing ik lamlendig op de bank. Omdat mijn voorgevoel boekdelen sprak. Desondanks was ik koppig en voorspelde in de poel dat Nederland ging winnen. Stom! Maar ook als ik het goed had voorspeld had ik mijn tweede plaats niet behouden. @Vrouw_polle haalde me dubbel en dwars in omdat zij had voorspeld dat Spanje de wk-titel ging pakken.

2010-07/afbeelding_2.png

In ieder geval kunnen we weer over tot de orde van de dag. En dat is ook wel weer 'es lekker. Lief en ik zijn begonnen aan een nieuwe serie: Breaking Bad. Over een 50-jarige scheikundeleraar die bijklust als kassamedewerker bij een car-wash. Met zijn ruim tien jaar jongere vrouw heeft hij een licht-gehandicapte, maar bijdehandte zoon en een kleine is op komst. Wanneer bij de leraar longkanker wordt geconstateerd, zoekt hij andere manieren om snel veel geld te verdienen zodat hij zijn gezin met een gerust hart kan achterlaten. Tijdens die zoektocht gaat het bloederig mis.
De serie intrigeert met zijn zeer komische inslag; het onhandige gestuntel van de hoofdpersonen levert dikwijls lachwekkende situaties op. Maar: het is lachen met een zwart randje. Galgenhumor. Geen hoogstaande serie, wel een hele fijne om het duistere zomerse gat op te vullen.

2010-07/breaking-bad.jpg

Vrolijkerd

Zondag 04 Juli 2010 at 9:15 pm

Dylan

Aukje elders

» Amanda Jenssen huppelt vrolijk rond in haar 'Happyland'

Het tweede album van de Zweedse Amanda Jenssen mag dan ‘Happyland’ heten, duistere randjes zijn er genoeg te vinden. Zo is daar de zwarte sobere cover, haar rauwe stem en de continue klinkende gangstajazzbeat die de nummers zwaar en krachtig, maar ook zeer dansbaar maakt. De weinige intieme momenten, zoals het lieflijke ‘Sing me to sleep’, vallen daardoor juist extra op.

Lees verder op Cultuurpodium Online.

  |
» 2 jaar Eeuwig Weekend

Eeuwig Weekend bestaat twee jaar. Dat wordt niet gevierd met een spetterend feest, maar met een welverdiende vakantie. En om na de vakantie opgefrist en met verbeterde inhoud terug te kunnen komen, is er de hele zomer lang een enquête te vinden waar je je ongezouten mening mag geven over de lay-out, de artikelen, de schrijvers, de tekenaars, enz. Kost maar een paar minuten van je tijd! Klik!

  |