Aukje.net

Weblog van een Amsterdamse dertiger uit de Friese klei.

Lees hier meer over Aukje.

Meer op Aukje.net

katten, theater, films, concerten, eten

Tagwolk

, , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , (alle)

Archieven

Klik hier voor de archieven van februari 2003 - oktober 2008.

Categorieën

Links

Blogroll en andere links: hier.

Zoek!

Last Comments

cialis (WK): Thank you for your blog article. Great.
hot sale replica… (Prutteldag): Out of work, party, you may need a watch to reflect your temperament and vision, to show you differen…
hot sale replica… (WK): Out of work, party, you may need a watch to reflect your temperament and vision, to show you differen…
klockor kopior (Glaasje draaien): This is a good selling high-end watch site [url=www.acyreempleo.com/] klockor kopior[/url]
klockor kopior (WK): hello !!This is a very nice site for Nike shoes cheap jordans
hot sale replica… (Magische gegevens…): Out of work, party, you may need a watch to reflect your temperament and vision,fake watchesto show y…

Dinges

Draait op PivotX - 2.3.6 
XML: RSS Feed 
XML: Atom Feed 

Dylan, 13 weken

Zondag 28 Maart 2010 at 12:54 pm

2010-03/dylan27mrt10_1.jpg

(klik op het plaatje voor groter)

Loslaten

Donderdag 25 Maart 2010 at 11:37 am

En toen zat Dylan opeens op de crèche. Zomaar! Iedereen zei dat ik moest genieten van de eerste drie maanden. Dat deed ik, met volle bewuste teugen. En nog ging het snel.

De leidsters zijn leuk, de andere kindjes grappig. Was er tijdens het intakegesprek een jongetje dat spontaan begon te huilen als lief ook maar zijn kant opkeek, tijdens de wenochtend kreeg lief van verschillende kindjes een bal in handen gedrukt en werd met 'papa' aangesproken. Dylan zelf vond het allemaal wel prima en was prinsheerlijk aan het relaxen in een bouncer.

Dat stelt gerust.

Al moet ik zeggen dat hij die avond uitgeput leek en veel sliep, om de volgende ochtend alleen maar te huilen. Verwerking?

Mama moet het in ieder geval ook nog allemaal verwerken. Het is wennen aan andere (veel te grote) luiers om zijn kont, vreemde handen die hem vasthouden en bacillen in aanvalspositie. Des te meer reden om borstvoeding door te zetten voor extra weerstand en intimiteit.

Dylan, 12 weken

See his life in a comic

Maandag 22 Maart 2010 at 1:39 pm

Dat lief kon tekenen, dat wisten we. Hij had er alleen even de brui aangegeven, een sabbatical ingelast. Is die sabbatical nu definitief voorbij? In ieder geval zat hij gister op de bank te tekenen. Daarna aan zijn bureau te inkten en in te kleuren. Met dit als resultaat:

Strip

(klik op het plaatje om de hele strip te lezen)

Dylan, elf weken

Dinsdag 16 Maart 2010 at 09:40 am

Dylan, elf weken

36

Zondag 14 Maart 2010 at 12:07 pm

Waren er vroeger maar drie manieren om iemand te feliciteren, namelijk via de telefoon, door langs te komen of een kaartje/telegram te sturen, tegenwoordig krijg ik via allerlei wegen felicitaties binnen. Via Twitter (DM en gewoon), Facebook, mail, mobiel, sms, commentbox en e-card. In 36 jaar is er veel veranderd (oeh, wat klinkt dat oud).

Goed, zelf was ik niet zo bezig met mijn verjaardag. Mijn moeder ook niet met de hare. Toen ik belde om haar te feliciteren was ze net op weg naar de lammetjes om ze een flesje te geven. Grappig is dat Dylan sinds deze week doorslaapt en wij dus geen gebroken nachten meer hebben, mijn ouders daarentegen wel met de lammerij.

Lief was wél heel enthousiast, voornamelijk over zijn cadeau voor mij. "Je vindt het echt helemaal te gek," hoorde ik gister de hele dag door. Terwijl ik geen verlanglijstje had en geen idee had wat ik nou zo graag wilde hebben. Lief had ook geen geduld, om negen uur 's avonds kreeg ik het cadeau al in handen gedrukt.
Hij had gelijk, ik vónd het inderdaad he-le-maal te gek! Kreeg ik zomaar een Playstation 3 van hem! Nu ja, hij heeft het natuurlijk ook voor zichzelf gekocht zodat we weer verder kunnen met Resident Evil, God of War en Need for Speed. Maar WOW, wat een vet cadeau!

Dus nu ik druk doende ben met het in ontvangst nemen van felicitaties zit lief de Playstation te installeren. Zodat ik straks mijn laatste verveelde momenten van mijn verlof kan opvullen met het neerknallen van zombies of het verslaan van monsters.

Hoe cool is dat?

Eerbetoon aan een trouwe metgezel

Dinsdag 09 Maart 2010 at 12:47 pm

Ruim tien jaar geleden verscheepte ik de oude fiets van mijn moeder van het hoge Noorden naar de Randstad. Ruim tien jaar lang bewees hij trouwe dienst. Opgekalefaterd werd hij in de loop van de tijd wel: hij kreeg een blauwe pakkiedrager, nieuwe trappers, nieuwe banden, nieuwe ketting en zijn spatbord werd vastgezet. Op het eind kraakte en piepte hij als een oude heer, zodat ik mezelf genoodzaakt zag op zoek te gaan naar een ander exemplaar.

Die vond ik, zodat mijn oude barrel werkeloos in het fietsenrek voor mijn deur stond. Afgedankt stond hij kansloos te wachten in sneeuwbuien, regen en harde wind. Dat had hij niet verdiend. Dus toen er een bordje bij het rek verscheen dat er een schoonmaak/opruimactie zou plaatsvinden, besloot ik hem te laten staan. Ik verwijderde het slot en gaf hem daarmee zijn vrijheid terug.

Gestolen werd hij niet. Meegenomen wel. Naar een nieuwe stek met de naam Afac. Waar hij troost kan vinden bij al die andere vergeten fietsen.

Barrel

Dylan, tien weken

Zondag 07 Maart 2010 at 5:33 pm

(Ik moet nu toch eens leren om in maanden te gaan denken...)

Dylan

Borstvoeding

Donderdag 04 Maart 2010 at 8:29 pm

Ik weet niet hoe vaak ik al heb geroepen dat ik wil stoppen met het geven van borstvoeding. Vanaf dag één al. Voornamelijk omdat het zo verdomde pijnlijk was. Maar er waren hormonen en een positieve zus die riepen dat ik door moest zetten. Want het kon alleen maar beter en leuker worden.

Ze hadden gelijk.

"Stom," zei ik tegen mijn moeder. "Gaat de borstvoeding eindelijk goed, moet ik weer afbouwen!"
Nu zijn er moeders die op hun werk gaan kolven, maar ik ben niet zo'n moeder. Ik heb een hekel aan kolven en ik krijg er geen behoorlijke hoeveelheid uit.

Omdat ik nog zo genoot van de intieme momenten met Dylan, stelde ik het afbouwen zo lang mogelijk uit. Maar gister was ik opeens klaar met dat hele borstvoedingsgedoe. Ik was moe en wilde wel eens een afspraak kunnen maken zonder me te haasten. Dus heb ik vandaag de stap gezet en één voeding vervangen. Ik voelde me niet eens schuldig of verdrietig. Ik vond het eigenlijk wel prettig, zeker toen ik zag dat het kleine mannetje meteen in slaap viel toen ik hem in de reismand legde.

De terugkeer naar een klein stukje rust en vrijheid is begonnen. Want ik ben nog wel van plan om 's ochtends, 's avonds en 's nachts te voeden. Of mijn borsten dat ook willen, is nog even afwachten...

Dylan, negen weken

Dinsdag 02 Maart 2010 at 1:59 pm

Dylan

Aukje elders

» Hart op Straat

Toevallig toevallig! Je snijdt een paprika doormidden en klik!

  |