Aukje.net

Weblog van een Amsterdamse dertiger uit de Friese klei.

Lees hier meer over Aukje.

Meer op Aukje.net

katten, theater, films, concerten, eten

Tagwolk

, , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , (alle)

Archieven

Klik hier voor de archieven van februari 2003 - oktober 2008.

Categorieën

Links

Blogroll en andere links: hier.

Zoek!

Last Comments

cialis (Magische gegevens…): I needed to thank you for this good read!! I certainly enjoyed every little bit of it. I've got you b…
viagra_cheap (WK): Where To Purchase Generic Ciprofloxacin 0.3 5ml in Albuquerque
discount_cialis (Magische gegevens…): I do believe all of the ideas you've offered for your post. They are really convincing and will defin…
viagra (Magische gegevens…): It's perfect time to make some plans for the long run and it is time to be happy. I have learn this p…
buy_viagra (WK): I like this post, enjoyed this one regards for putting up. The goal of revival is conformity to the i…
cialis_testimonia… (Magische gegevens…): It's very straightforward to find out any topic on net as compared to textbooks, as I found this arti…

Dinges

Draait op PivotX - 2.3.6 
XML: RSS Feed 
XML: Atom Feed 

Laatste werkweek

Vrijdag 27 November 2009 at 06:51 am

Ik heb het geluk dat ik mijn zwangerschapsverlof begin met een weekje vakantie en eindig met vakantiedagen, en dus langer verlof heb. En nog meer geluk dat ik na vandaag begin met dat weekje vakantie. En dan bof ik ook nog eens dat ik de hele maand november mijn vervangster kon inwerken. Waardoor ik verbaasd reageerde toen een medecursist, die drie weken verder met haar zwangerschap is dan ik, een paar weken geleden vertelde dat ze haar vervangster had ontmoet. De mijne was ik toen al twee weken aan het inwerken.

Gister was onze laatste gezamenlijke dag. En hoewel ik alle vertrouwen in haar heb en ze ook mensen om zich heen heeft aan wie ze alles kan vragen, waren we toch een beetje aan het stressen omdat we tijd tekort kwamen. En dat na een maand! Altijd zijn er kleine dingetjes, altijd zijn er onzekerheden, altijd zijn er zaken die ik op het laatste moment bedenk. Het liefst sluit ik op de laatste dag de deur om daarna in geen vier maanden aan mijn werk te denken.

Ik denk dat ik daar niet eens mijn best voor hoef te doen.

32 Weken en 5 Dagen

Zondag 22 November 2009 at 4:31 pm

Het leed dat Ikea heet

Donderdag 19 November 2009 at 06:59 am

Ik zag er als een berg tegenop: een bezoek aan Ikea. Misselijk en duizelig word ik van het te volgen pad. Want leuke spullen zijn er wel, dus zit ik continue links en rechts te kijken onderwijl het te volgen pad in recordtempo afleggend.

Ook een crime is de weg er naar toe: metro pakken, honderden meters lopen, honderden meters teruglopen met spullen, met spullen in de metro, met spullen op de fiets. Dus dachten we dit keer slim te zijn door lid te worden van Connectcar en per auto naar Ikea te rijden.

Dat beviel goed. Het is lastig in te schatten hoeveel tijd je daadwerkelijk nodig hebt, maar drie en een half uur leek ons ruim voldoende.

Eenmaal opgezogen in de Zweedse wereld van balletjes, friet, koffie, spullen en Småland vond ik het best meevallen. We vonden al snel twee geschikte kasten, plukten her en der nog wat spullen uit de schappen en stapten vol goede moed het zelfbedieningsmagazijn in. Waar de kast die we voor de woonkamer in gedachten hadden was uitverkocht.

Ikea denkt niet in termen van service. Ikea denkt in termen van goedkoop zijn. Want op het moment dat iets is uitverkocht, kun je geen bestelling plaatsen, niets reserveren en niets laten bezorgen op het moment dat er weer voorraad is. Je moet gewoon in levende lijve weer naar de blauwe loods met gele letters.

Wíj dachten niet in termen van ongemak. Eigen auto = eigen spullen vervoeren. Maar de kinderkamerkast was zwaar, paste maar net in de auto waardoor er eigenlijk geen plek meer was voor lief. Opgevouwen wurmde hij zichzelf op de achterbank, waarna ik plaatsnam op de royale bestuurdersstoel. En hoewel we rustig terug moesten rijden vanwege het zware gevaarte in de auto, hadden we nog maar weinig tijd tot het einde van de reservering. Zeven minuten voor het eind arriveerden we thuis waar we de boel uitlaadden en ik me haastte naar de parkeerplek om daar precies op de afgesproken tijd de auto neer te zetten.

Maar waar was nou die parkeerplek? WTF? Stond er nu een busje op mijn plek?
Ik reed daarom wat rondjes in de buurt tot ik in mijn eigen straat een mooie parkeerplek vond. Belde de hotline om dit te melden en vroeg hoe het nu zat met parkeergeld. "Maar het is toch dezelfde parkeerzone?" Oh ja.

Lief had ondertussen samen met de buurman de spullen naar boven gesjouwd. Daar alles neergeplempt, was het tijd om de voeten omhoog te doen en te chillen achter de computer. Die kast kwam later wel in elkaar. En de uitverkochte kast? Die is inmiddels weer op voorraad. En we denken er sterk aan om die maar te laten bezorgen.

Stapelbed te koop

Dinsdag 17 November 2009 at 07:02 am

Een stapelbed voor drie personen. Die derde moffelen we gewoon weg in een lade. :)

Stapelbed te koop

(klik voor groter)

Mexicaans geprik

Zondag 15 November 2009 at 06:54 am

Wekenlang zat ik te twijfelen. Neigde meer naar 'niet' dan 'wel'. Andere zwangeren die ik sprak wisten niet wat ze wilden. Tot vorige week, toen de meesten van mijn cursus de knoop hadden doorgehakt: wel laten vaccineren. Degene die het verst was, had die dag zelfs al een injectie gekregen.

Eigenlijk was het voor mij toen ook zo klaar als een klontje. Ik deed zo mijn best om mezelf en kindje te behoeden voor de griep, dat het het onbezorgd genieten van de zwangerschap in de weg stond. Het risico op complicaties tijdens de griep, met als gevolg beschadiging van het kind, vond ik zwaarder wegen dan de risicovolle gevolgen van een vaccinatie.

Dus zat ik donderdagochtend in de spreekkamer van mijn huisarts. Twijfels had ik nog steeds. Toen ik zo tegenover mijn huisarts zat, die druk in de weer was met het klaarmaken van de spuit, werd de spanning me bijna teveel en had ik zin om in huilen uit te barsten. De woorden die de huisarts sprak zorgden er voor dat er geen tranen vloeiden: we deelden dezelfde mening. Het risico van de vaccinatie was lager dan het risico van de griep.

Het duurde even voor een ongekende rust over me heen daalde. Mijn humeur was weer stukken beter en ik voelde me beschermd. Spannend was het nog wel toen ik 's nachts maar weinig activiteit in mijn buik voelde, maar dat is inmiddels dubbel en dwars ingehaald.

Over drie weken ga ik voor mijn tweede prik.

Cocoonen

Donderdag 12 November 2009 at 07:24 am

Massage. Gewoon een uurtje ontspannen liggen op een tafel en twee vreemde handen mijn bijna naakte lichaam laten masseren. 

Ik had de massage puur ter ontspanning geboekt, en niet om zwangerschapsklachten aan te pakken. Die heb ik namelijk nauwelijks. Amper het vermelden waard. Geen bekkeninstabiliteit, geen rugklachten en geen obstipatie. Dus waar ik voor kwam? Gewoon wat vastzittende spieren losmaken.

Nou, dat heb ik geweten.

Die zwangerschapsfitness was me niet helemaal in de koude kleren gaan zitten, bleek. Bepaalde punten waren behoorlijk pijnlijk en hé, wat was mijn onderrug opeens gevoelig! En dat ene been waar ik altijd op lig te slapen (het andere been wordt nauwelijks belast omdat het kind gaat schoppen als ik op die kant wil liggen), bleek ook niet helemaal lekker in zijn vel te zitten.

Na een uur opende ik mijn ogen, strompelde van de massagetafel af en besloot na het boodschappen doen (wat overigens nogal moeizaam verliep) thuis verder te cocoonen. Om prompt in slaap te vallen. Wat een zaligheid. Wat een ontspanning. Wat een genot.

Die tafel, daar ga ik echt wel echt wel vaker op liggen. Nu nog wachten op centjes om de masseuse erbij te kunnen boeken.

Check in, check uit

Dinsdag 10 November 2009 at 07:12 am

Gewapend met Kruidvattreinkaartjes waardoor we voor 12,50 euro naar het zuiden heen en weer konden reizen, fietsten lief en ik naar het station. Tegenwoordig check ik van tevoren of er een bewaakte fietsenstalling is, want ik raak zo langzamerhand gehecht aan mijn nieuwe fiets en wil 'm nog niet kwijt.

Nu is op een aantal stations een gratis bewaakte fietsenstalling, maar op Amsterdam Amstel wordt er van je verwacht dat je hiervoor betaalt. Dat is op zich niet zo'n punt, ware het niet dat er op zondag geen bewaking aanwezig is. Ook dat hoeft nog geen obstakel te zijn, maar ik raakte een beetje in paniek toen ik met mijn chipknip de deur moest openen. Chipknip? Had ik die? Op mijn Postbankpas niet, maar sinds de ING in het spel is heb ik weer een chipknip. Zonder saldo, dat wel, maar het was voldoende om de deur te openen en mijn fiets te stallen.

Met een tas vol babykleertjes en dekentjes arriveerden we 's avonds op Amstel en wilde ik mijn chipknip opladen. Nergens een oplaadpunt te vinden! De informatiemedewerker van de NS vertelde dat ze meerdere keren een oplaadpunt hadden aangevraagd, maar vanwege de kosten was deze nooit geïnstalleerd. "Het dichtstbijzijnde oplaadpunt is op de Middenweg," wist hij. De Middenweg? Ammehoela! Dan ging ik nog liever bij lief achterop en haalde ik mijn fiets wel een andere keer op.

Lief had echter wel een chipknip mét saldo. Maar daarmee kon ik niet uitchecken, want er was immers niet mee ingecheckt. Tot ik op een lumineus en briljant idee kwam. "Haal je fiets 'es, dan doen we alsof we inchecken en ga ik alleen naar binnen, zonder jouw fiets, en check ik meteen uit met jouw pas en mijn fiets."
In de praktijk bleek mijn plannetje nog beter te werken: omdat lief met zijn fiets voor de geopende deur bleef staan, ging de deur niet dicht. En roesjte ik naar binnen, haalde mijn fiets en roesjte door dezelfde deur naar buiten. Zonder te betalen.

Hadden ze maar een oplaadpunt moeten installeren. En ach, dat onze actie tot in de puntjes op camera is vastgelegd mag de pret niet drukken.

Cursus

Zondag 08 November 2009 at 07:43 am

30 weken en 5 dagen

Ik zit tegenwoordig op zo'n zwangerschapscursus. Hoort er allemaal bij. Net als een voorlichtingsavond bij de verloskundigepraktijk met dertig andere zwangeren waar we met z'n allen in een deuk lagen bij het zien van een jaren '70 filmpje over een bevalling van een vrouw die stoned was van haar eigen endorfine. Lijkt mij ook wel wat, al kraam je dan wel een boel onzin uit met een smurfenstemmetje.

Op zwangerschapscursus krijg ik de informatie nog eens dunnetjes voorgeschoteld. Gelukkig zonder filmpje. En we zijn behoorlijk eensgezind: iedereen wil in het ziekenhuis bevallen, niemand is flink aangekomen en we houden allemaal meer van sport dan de theorie: na het half uurtje info gaan we namelijk heel relaxt fitnessen.

De zin in actief werken gaat langzaamaan verloren en dat is maar goed ook nu ik mijn vervangster inwerk en nog maar drie weken te gaan heb. De laatste twee weken zit ik voor spek en bonen naast haar te controleren of ze alles goed doet. Daarna mag ze het zelf doen. En ik ook.

Gewoon een gracht in Amsterdam...

Donderdag 05 November 2009 at 07:10 am

...maar met een vervreemdend effect (en er drijft ook nog iets geks in het water):

Stoel in gracht

(klik voor groter)

30 Weken

Dinsdag 03 November 2009 at 07:32 am

30 weken

(klik voor groter)

Beetje gesmokkeld, op deze foto ben ik 29 weken en 5 dagen, maar hé, die twee dagen maken dan ook niet zoveel uit. Gaat het goed? Ja, het gaat goed! Mijn buik trekt wel aan de boven- en zijkanten, maar dat doet het al weeeeken. Ik slaap nog goed, wordt heel af en toe wakker van kramp in mijn been, ben nog met veel plezier aan het werk en zie er zowaar een beetje tegenop om over vier weken thuis te gaan zitten.

Dat laatste had ik never nooit niet van tevoren kunnen bedenken. Was er eerder het dilemma van het pronken met jurkjes, nu is er het dilemma van het lullen. Tegen wie moet ik straks de hele dag lullen??

Mooi jaargetijde

Zondag 01 November 2009 at 07:16 am

Herfstplaatjes zijn zo algemeen, zo van, goh, leuke foto, maar al tig keer gezien op allerlei blogs.

Dat klopt.
Maar mijn gevoel is niet zo algemeen en te vinden op allerlei blogs. Dat gevoel wat ik heb wanneer ik het bladeren zie regenen, wanneer ik met mijn voeten tegen de bergen gevallen blaadjes schop, wanneer de zon schijnt en de temperatuur zo aangenaam is dat ik bijna zonder jas buiten kan wandelen.
Met als gevolg dat ik eigenlijk elk jaar wel een herfstplaatje post, omdat ik deze periode van het jaar zo indrukwekkend en heerlijk vind. Dus ook dit jaar. Mooie plaatjes, mooie gevoelens, mooi jaargetijde.

2009-10/herfst.jpg

2009-10/herfst1.jpg

(klik voor groter)

Aukje elders

» Technische problemen brengen Melody Gardot niet van de wijs

De gang naar het podium van de Amerikaanse jazzzangeres Melody Gardot is op zijn minst opmerkelijk: op haar 19e werd ze op haar fiets aangereden door een auto en belandde in het ziekenhuis. Om te herstellen volgde ze muziektherapie. Het duurt maar vijf jaar voor ze de wereld veroverde met zelfgeschreven blues- en jazznummers.

Afgelopen én vorig jaar stond ze al op North Sea Jazz Festival. Niet weggemoffeld in een klein zaaltje achteraf, maar als een act met naam. Dat is ook vooral te danken zijn aan haar opmerkelijke niveau van professionaliteit en daadkracht, waar het publiek op 16 november in de nieuwe Rabozaal van de Melkweg in Amsterdam een flink staaltje van meekrijgt. Want ondanks haar jonge leeftijd laat ze haar toehoorders ongehoord lang wachten omdat madame niet tevreden is met het geluid. Tenminste, zo wordt ons verteld.

Bijna twee uur nadat de deuren open zouden gaan mogen we de zaal betreden en dan nog laat ze een half uur op zich wachten. Het is dan kwart voor tien en sommige toehoorders houden het dan al voor gezien.

Wanneer ze met haar bandleden aan de zijkant van de zaal opkomt en zich à capella zingend naar het podium beweegt, valt haar een flink boegeroep ten deel. Dit moet niet makkelijk zijn voor de dame, maar ze gaat onverstoorbaar door.

Lees verder op Cultuurpodium Online.

  |
» New Moon: Deel 2 in de Twilightsaga laat drama achterwege

Precies een jaar nadat deel 1 van de Twilightsaga, Twilight (Catherine Hardwicke, 2008), in de bioscoop verscheen en een grote bioscoophit werd, is het tijd voor de release van deel 2: New Moon (Chris Weitz, 2009). Gebaseerd op de bestseller van Stephenie Meyer is het altijd afwachten hoe de film zich zal verhouden tot het boek. In hoeverre streven de makers naar een exacte kopie? In hoeverre wijken ze af? Eeuwig Weekend las het op tieners gerichte boek en keek de film. Een verslag.

Zakdoekjes mee?
Persoonlijk verwacht ik een ongekend drama op het scherm. Lag in deel 1 de nadruk op het ontstaan van de liefde tussen Edward, een vampier en Bella, een stervelinge, in het tweede deel verlaat hij haar met de gedachte dat dit het beste voor haar is. Hun samenzijn brengt Bella in gevaar, aangezien zij een verdomd lekker hapje is voor vampiers die het niet zo nauw nemen met de regel niet te doden en vegetarisch te leven (vegetarisch betekent in dit geval: bloed van dieren drinken ipv mensen).

Lees verder op Eeuwig Weekend.

  |
» Garage: Mistroostig Iers realisme

De Ierse film Garage (Lenny Abrahamson, 2007) heeft nogal wat prijzen in de wacht gesleept, waaronder beste film op het filmfestival in Cannes. En dat is begrijpelijk. Iedereen die deze tragi-komische art-house film ziet mag concluderen dat hier een bijzondere prent is gemaakt. Garage toont een rauwe en mistroostige kijk op het Ierse plattelandsleven met uit het leven gegrepen karakters.

Pat Shortt als Josie
Drager van de film is de bekende Ierse komiek Pat Shortt. Hij vertolkt de rol van Josie, die een garage runt onder toeziend oog van zijn voormalig klasgenoot Mr. Gallagher. Josie is niet helemaal goed bij zijn hoofd, iets waar sommigen van profiteren en anderen oprecht van kunnen genieten. Zijn leven bestaat vooral uit eenzaamheid. Vrienden heeft hij niet; de mannen in de kroeg en truckchauffeurs maken wel een praatje met hem, maar tonen geen vriendschap. Hij is op zichzelf aangewezen, maar heeft daar vrede mee.

Lees verder op Eeuwig Weekend.

  |
» Presentatie verhalenbundel ‘Verhalen van de straat’ (24 auteurs, 25 verhalen)

Op 22 november a.s. om 14.00 uur
Paardcafé Prinsengracht 12 Den Haag

Met optredens van...
Alexander Franken (muziek)
Overhandiging eerste exemplaar aan de hoofdredacteur van het Haags Straatnieuws: Elke Swart
Adriaan Bontebal
Heleen van der Kemp
Maarten Willems (muziek)
Harry Zevenbergen
Tara van de Wilgen
pauze
Theo van Rijn
Trudy Selier
Michiel Mulder & Annick Huijbrechts
(muziek)
Ton Zijp
Jeroen de Vos

en direct na afloop
Ragmob (muziek)

Presentatie: Debby van den Bergh & Karel Kanits

  |