Aukje.net

Weblog van een Amsterdamse dertiger uit de Friese klei.

Lees hier meer over Aukje.

Meer op Aukje.net

katten, theater, films, concerten, eten

Tagwolk

, , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , (alle)

Archieven

Klik hier voor de archieven van februari 2003 - oktober 2008.

Categorieën

Links

Blogroll en andere links: hier.

Zoek!

Last Comments

generic_cialis (WK): Regards for helping out, superb information.
viagra_india (Magische gegevens…): Appreciate it for helping out, great information.
viagra (WK): hi! , Everyone loves a persons writing quite definitely! promote many of us keep up a correspondence …
online_viagra (Magische gegevens…): Very interesting topic , appreciate it for posting . The friendship that can cease has never been re…
annieoroberts (Glaasje draaien): It has some right facts that are written in an easy to recognize manner. Your post is always very hel…
annieoroberts (Driedubbel de klo…): Your writing skills are making us read more from your blog. Keep sharing such useful publish. I must …

Dinges

Draait op PivotX - 2.3.6 
XML: RSS Feed 
XML: Atom Feed 

Gedichtendag

Donderdag 29 Januari 2009 at 07:05 am

Vandaag is het Gedichtendag! Neneh organiseert al sinds jaar en dag een alternatieve gedichtendag met een Gedichtengalerij. Ik dichtte wel eens in mijn puberteit, daarna niet meer. Maar speciaal voor de Gedichtengalerij schreef ik een gedicht. Ik vergat er overigens een titel aan te hangen.

Het titelloze gedicht kunt u hier lezen. En misschien mag u zelf ook nog wel insturen.

Warwick Avenue

Dinsdag 27 Januari 2009 at 07:19 am

Het leukste aan oud & nieuw vind ik 's nachts thuiskomen en dan voor de buis hangen. Niet om naar die gruwelijke toppers te kijken, maar naar een film. Toen lief en ik op 1 januari na ons nachtelijke avontuur op de Nieuwmarkt een film uitzochten en voor aanvang nog even langs de kanalen zapten, zagen we dat Jools Holland Duffy ontving. Een mooi meisje met blonde haren, een korte rode jurk, hoge hakken en een hele opmerkelijke stem.

De Duffy-hysterie was me niet ontgaan, maar waar hysterie ontstaat haak ik af en doe ik geen moeite om me in het fenomeen te verdiepen. Maar hier stond een meisje waar lief en ik ademloos naar keken, die op jonge leeftijd prachtige oude muziek maakte en die dagen lang in mijn hoofd bleef zitten.

Toch verloor ik haar uit het oog en stuitte pas weken later op een videoclip van het nummer Warwick Avenue:

Zo simpel, zo schoon, zo mooi in zijn eenvoud. Om was ik. We haalden haar cd in huis. Het was duidelijk dat ze een gevoelige snaar had geraakt, toch zetten we haar geregeld uit. Want die stem is soms té opmerkelijk en goed voor een snelle overkill. Maar die Duffy, poe hé, da's nog 'es een waardevolle toevoeging aan het huidige muziekklimmaat!

Snelle woorden

Zondag 25 Januari 2009 at 07:12 am

Er zijn van die mensen die verschrikkelijk arrogant overkomen, maar waarbij het een onhandige compensatie is van hun onzekerheid. Ik kwam er eentje tegen op mijn werk. Toen ik uit noodzaak met zo'n type praatte zag ik meteen wat er achter die arrogantie schuilde. Hij was makkelijk doorprikbaar.

En wat bleek? We deelden veel interesses en herkenning creëert openheid. Dus voor ik het wist vertelde ik over mijn gezondheid (daar kom je ook makkelijk op als je vertelt over het waarom van tai chi) en schrok me eigenlijk een hoedje. Want zo makkelijk vertel ik niet aan een vreemde dat ik zo met mijn gezondheid bezig ben. En zeker niet tegen iemand die ik in eerste instantie niet leek te kunnen luchten.

Soms gaan woorden te snel. Vaak heb ik dat als ik me laat meeslepen door het moment. Een beetje herkenning, erkenning, openheid, interesse en hop, ik flap er van alles uit. Dat voelt achteraf raar, en soms heb ik spijt. Want het voelt als het kweken van een band met iemand waarvan ik helemaal niet weet of ik daar wel een band mee wil. Aan de andere kant: één goed gesprek maakt nog geen innige band.

Skriew skriew

Donderdag 22 Januari 2009 at 07:02 am

Het gebeurde op weg van mijn werk naar mijn eerste shiatsu-massage: mijn achterwiel splitste zich in tweeën:

fiets

Dat zag er verre van goed uit.

Ik fietste zo goed en kwaad als het kon naar de masseuse, onderweg verbaasde blikken negerend door het lawaai dat het ongemak produceerde, en vlijde neer op een matras op de grond om een uur lang te voelen hoe gevoelig en gespannen mijn spieren waren. Heerlijk was het, even losgeschud en gemasseerd te worden na een dag hard werken.

Toen ik een uur later ontspannen en met een knorrende maag naar buiten ging was er nog steeds die kapotte fiets. Ik stapte op en fietste weer zo goed en kwaad als het ging naar huis en stuitte daarbij op een politiemeute. Ik had net lief aan de telefoon die ik het geluid dat mijn fiets maakte liet horen en hield halt. Want er was ook politie te paard die aan weerszijden van het fietspad stonden. "Ik ben bang voor paarden!" riep ik tegen lief en hing op, want ik had toch echt beide handen nodig om mezelf door de politiemeute te dirigeren.

"Wil je van je angst voor paarden af?" vroeg een politieman die hoog op zijn paard zat. Ik rilde bij het horen van de verkapte uitnodiging en bedankte. Vertelde dat toen ik klein was op een paard had gezeten en het nogal hoog en daardoor eng had gevonden. En dat voor een boerenmeid. Ratel ratel deed ik, skriew skriew deed mijn fiets. Toen ik de politiemeute voorbij was gelopen beklom ik mijn stalen ros en fietste al skriewend naar huis.

Waar een nieuwe achterband me fucking 75 euro kostte.

Tai Chi dus

Dinsdag 20 Januari 2009 at 07:00 am

Tai chi had me nooit eerder aangesproken. Ik had al eens een jaar lang yoga gevolgd en het vasthouden van een bepaalde houding irriteerde me. Ik had de behoefte om me op een energieke manier te bewegen. Zoals ik vroeger deed met handballen, kaatsen, gymnastiek en later met zwemmen. Net als bij yoga zouden de langzame bewegingen bij tai chi dan ook op mijn zenuwen werken. Dacht ik.

Maar na een aantal (geslaagde) pogingen om mijn leven minder gehaast te maken, zag ik de voordelen van tai chi. Juist omdát ik niet goed stil kon zitten, zeker niet als iets me niet kon boeien, zou ik tijdens tai chi mijn geduld kunnen trainen. Voor het beoefenen van yoga had ik inmiddels oefeningen die ik thuis kon doen, zonder begeleider. Maar voor tai chi kon dat niet gokte ik. En dat gokte ik goed.

Tai Chi

Twee weken geleden volgde ik een proefles. Mijn houding en mijn spieren werden aangepakt. Ontspanning voerde de boventoon. De tweede les kreeg ik al te horen dat ik mijn enkels en voeten te veel aanspande. Ik had werkelijk geen idee dat ik mijn enkels kon aanspannen en kon dan ook nog niet de ontspan-mijn-enkels-knop vinden.

Na die proefles had ik, vooral vanwege mijn immer aanwezige stijve nek, twee dagen hoofdpijn en was ik doodmoe. Na de tweede les bleef de hoofdpijn gelukkig weg, maar voelde ik mijn spieren in alle hoeken en gaten van mijn lichaam. Na deze lessen weet ik dat tai chi zoveel meer is dan alleen je geduld trainen. Je traint de spieren, je houding, maakt ruimte voor je eigen energie, leert te onstpannen, in balans te zijn. Het traint alle zaken die ik op dit moment nodig heb. Ik merk al dat ik me meer bewust ben van mijn houding en deze aanpas. Schouders laag, bekken kantelen. Allemaal dingen die ik wel weet, maar pas als ik er op gewezen word ook continue dóe.

Dus heb ik me aangemeld voor drie maanden. Maak ik daarna de balans wel weer op.

Totally nichtje

Zondag 18 Januari 2009 at 07:18 am

Vandaag is het allereerste nichtje dat mij tante maakte tien geworden. Dat schept een band, maar het kan ook gewoon liggen aan dat ze een meisje is en vier keer per week mijn favoriete sport beoefent: turnen. Dan heb je wel een streepje voor bij tante Aukje. En omdat ik graag mijn positie als favoriete tante hoog houd, moet er natuurlijk een supercadeau worden gegeven.

Ik kwam een proefabonnement tegen van 'Hoe overleef ik...'  over hoe je je ouders overleeft. Leek me geweldig nuttig, maar vond zij het wel leuk en was ze er wel oud genoeg voor? Als je tien bent vind je je ouders volgens mij nog super, tenminste, ik stopte pas met het geven van een nachtzoen toen ik elf was.

Nee, het was een beter idee om haar te laten snuffelen tussen de proefabonnementen en zélf te laten kiezen. Zodat ze echt blij zou zijn. Net zoals ik toen ik haar leeftijd was blij was met de Donald Duck, Taptoe en vooral de Debbie (niet de Tina met al die paardenverhalen, ik haatte paarden) met Engelse stripverhalen (leerde ik later). Dus mailde mijn nichtje me (voor de eerste keer, ha!) over welk abonnement ze wilde nemen.

Binnenkort ontvangt ze maandblad Totally Spies. Da's zo'n serie op Jetix waar drie stoere meiden tijdens hun missies altijd in de problemen komen maar ook altijd een uitweg vinden. Hartstikke leuk. Voor haar.

totally spies

Ondertussen ga ik maar 'es op zoek naar mijn oude Debbie's.

Doedelen (2)

Donderdag 15 Januari 2009 at 07:01 am

Tijd voor een tweede doedel van mijn verveelde puberhand tijdens de middelbare schooltijd:

doedel © www.aukje.net

Cirque du Freak

Dinsdag 13 Januari 2009 at 07:01 am

Op 12 januari 2004 publiceerde ik n.a.v. een stokje de volgende lijst met mijn favoriete boeken:

1: De Ontdekking van de Hemel van Harry Mulisch, op aanraden van een collega gelezen omdat ik vol lof was over de Celestijnse Belofte. Inmiddels heeft de Celestijnse Belofte het veld geruimd voor het meesterwerk van Mulisch.
2: De boeken over Harry Potter van J.K. Rowling. Ik ben met het vijfde deel bezig en verbaas me elke keer weer over haar bijzonder mooie taalgebruik en de vele verschillende en daardoor ingewikkelde verhaallijnen.
3: De boeken van Darren Shan. Ze gaan over een jongen die als vampiersleerling door het leven gaat. Een welkome opvulling tijdens het wachten op het volgende Harry Potter-deel.
4: Een Phoenix uit de As van Henning Boëtius, een op historische feiten gebaseerde roman over de zoektocht van een man naar de oorzaak van de explosie die de zeppelin Hindenburg in 1937 liet neerstorten. De schrijver is de zoon van de man die destijds aan het roer stond van de Hindenburg.

Het gaat vooral om nummer 3, de kinderboeken van Darren Shan. Laatst had ik het al over het boek 'Twilight' van Stephenie Meyer dat is verfilmd, over een liefde tussen een gewoon meisje en een vampier. U raadt het al, het eerste boek van Darren Shan, Cirque du Freak, is nu ook verfilmd en komt in augustus uit. In deze boeken ligt het accent meer op het vampier zijn en gaat het er ietwat bloederiger aan toe dan in de verhalen van Stephenie Meyer. Kinderboeken over vampieren lijken op dit moment helemaal hot te zijn!

Natuurlijk zijn er op YouTube weer geïmproviseerde trailers te bekijken, niet zo bijster interessant, maar is er ook een foto gepubliceerd die al een aardig beeld geeft van de sfeer van de film:

Cirque du Freak

Voordeel: ik heb de serie boeken gelezen, dus de beelden verstoren mijn fantasie niet. Nadeel: de grote meneer op de foto die mister Crepsley speelt komt totáál niet overeen met de lijzige witte slungel die ik me had voorgesteld.

Dus temper ik mijn enthousiasme tot er wat meer bekend wordt. Maar verheug ik me er stiekem wel op.

Schaatsen uitverkocht

Zondag 11 Januari 2009 at 07:33 am

Gisterochtend, half twaalf. Nietsvermoedend wandel ik naar de bakker om brood te halen. Als ik een winkel gespecialiseerd in sport en spel passeer zie ik een lange rij wachtenden voor de deur staan. Wanneer ik terugwandel staan ze er nog steeds. Geen idee waarom. Thuis leg ik mijn brood in de vriezer.

Als ik 's middags samen met lief boodschappen doe en langs dezelfde winkel loop, staat er nog steeds een lange rij mensen in de kou te kleumen. Ik vraag een vrouw die haar fiets van slot haalt of zij weet wat er aan de hand is.
"Ik heb net een uur in de rij gestaan om schaatsen te kopen."

Als ik op een stoel zat was ik er van afgevallen. Een uur in de kou wachten om schaatsen te kopen?? Als ik door het winkelraam naar binnen gluur zie ik een kleine ruimte gevuld met mensen en schaatsen. De schaatswoede is losgebroken!

Later hoorde ik dat er in heel Amsterdam geen schaats meer te krijgen was. Bizar!
Gelukkig had onderstaande betreder van het ijs daar geen last van: 

Wit op Grijs

(klik voor groter)

Meld je aan voor het schrijven van een verhaal in de nieuwe bundel

Vrijdag 09 Januari 2009 at 07:18 am

Blogger Theo schreef vorig jaar een kerstverhaal dat werd gepubliceerd in de Haagse bundel "Mooie Kerst Achter De Duinen". Het smaakte naar meer en daarom heeft Theo besloten een bundel in eigen beheer uit te geven met verhalen van medebloggers. Je kan je hiervoor aanmelden.

De voorlopige opzet ziet er als volgt uit:

- de bundel gaat ongeveer twintig verhalen bevatten en elk verhaal telt circa 1000 woorden.
- aanmelden voor deelname en inzenden van een verhaal leidt niet automatisch tot plaatsing in het boek. Uit de inzendingen zal door een driekoppig gezelschap de uiteindelijke selectie gemaakt worden.
- te plaatsen bijdragen worden, indien nodig, geredigeerd en daarna voor toestemming van het plaatsen van de geredigeerde versie aan de auteur teruggestuurd.
- alle verhalen zijn gebaseerd op een vooraf bekend te maken thema.

Het boek wordt, in principe in 2009, in eigen beheer uitgegeven.

Aanmelden kan via Theo's e-mailadres: theo.vanrijn [de staart van een aap] atosorigin [punt] com

Doen als het je leuk lijkt!

Internetenquête

Donderdag 08 Januari 2009 at 07:02 am

Internetenquêtes invullen, nooit doen! Afgelopen jaar vulde ik er een paar in waarbij ik ook mijn adresgegevens en telefoonnummer achterliet. Gelokt door prijzen als een Playstation 3 en een H&M waardebon.
Mijn telefoon stond niet roodgloeiend, wel werd ik regelmatig gebeld, vooral door energiebedrijven. Inmiddels ben ik overgestapt, maar de nasleep van de enquête duurt maar voort en voort. Dus heb ik me voorgenomen NOOIT meer een internetenquête in te vullen!

Vandaag werd ik weer gebeld. Enigszins chagrijnig bevestigde ik mijn naam. Maar toen!

"Ik mag u feliciteren," zei ze.
"Oh?"
"U heeft kans op een cadeaubon van H&M van 250 euro."

Het voelde hetzelfde als toen de auditiecommissie van het Conservatorium me feliciteerde dat ik was aangenomen. Met één saillant detail: er was geen plek beschikbaar waardoor ik op de wachtlijst kwam.

In datzelfde schuitje zit ik nu. Eind januari krijg ik te horen of ik de winnaar ben van 250 euro, van 50 euro of de troostprijs. Met vier anderen zit ik in de finaleronde. Maar hé, dan zijn al die spamtelefoontjes toch nog ergens goed voor geweest. En lever ik toch maar even het bewijs dat er ook daadwerkelijk iets te winnen valt. En nog wel bij de H&M, mijn favoriete shoppingoord.

"Houd eind januari uw brievenbus in de gaten," drukt ze me op het hart.
"Doe ik," zeg ik lachend (en het was voor het eerst dat ik lachte tegen zo'n marketingmeisje).

De elf steden

Dinsdag 06 Januari 2009 at 10:00 am

ElfstedentochtVeertien jaar geleden ging ik op kamers met een aantal studiegenoten. Eén daarvan was zeer dapper: hij schaatste langs de bekende elf Friese steden. Op eigen houtje, want in dat jaar ging de tocht der tochten niet door. Het moet 1995 of 1996 zijn geweest, ik gok 1996, omdat in dat jaar de Elfstedentocht best door had kunnen gaan volgens sommige bronnen.

Gebroken kwam hij thuis. Het ijs was klote, er moest veel gekluund worden en de ijzige wind liet de gevoelstemperatuur flink dalen. Er was geen tijd om hem als held te onthalen: hij zocht meteen zijn bed op.

Er zijn vijf dagen strenge vorst (minimaal -10) nodig om een Elfstedentocht te kunnen organiseren. Maar dat we sinds jaar en dag weer strenge vorst mogen meemaken, en Nederland op zijn kop staat vanwege de problemen die de vorst veroorzaakt, stemt me gerust. Die tocht, die komt nog wel. Deze winter is hoopvol voor wat komen gaat.

Teletekst

Wat is dit?

Zondag 04 Januari 2009 at 07:21 am

Even een klein quizje tussendoor. Wat heb ik gefotografeerd?

Wat is dit?

(klik voor groter)

Het begin van 2009

Vrijdag 02 Januari 2009 at 06:50 am
2009 begon met:

- een stijve nek (omdat ik op 30 december dacht weer intensief te kunnen borstcrawlen na drie maanden amper te hebben gezwommen vanwége die stijve nek) waardoor vuurwerk kijken een tikkie lastig was
- één oliebol die zwaar op de maag viel
- een nieuwe editie op aboutblank.nl mét headerverkiezing (stemmen kan hier)
- een afspraak voor een proefles Tai Chi
- lichte sneeuw en ijs op de grachten
- gebonk, niet in mijn hoofd, maar in het huis naast mij waar ze ook op alle feestdagen verder gaan met renoveren
- een afspraak met de osteopaat en shiatsu masseur, tegen de stijve nek

Aukje elders

» Tegenpolen in de Gouden Eeuw

Rembrandt van Rijn (1606/7-1669), wie kent hem niet, woonde tussen 1639 en 1658 in een huis aan de Sint-Anthonisbreestraat (tegenwoordig de Jodenbreestraat) in Amsterdam. Een dure woning waarvan hij het bedrag, 13.000 gulden, niet in één keer kon betalen. Hij mocht het daarom in termijnen betalen maar kon dit vanaf 1652 niet meer opbrengen. Want ondanks zijn succes als schilder leefde hij boven zijn stand. Een faillissement volgde en Rembrandt verhuisde noodgedwongen naar een huurhuis op de Rozengracht.

Door het faillissement is destijds een lijst opgesteld met de te verkopen inboedel en aan de hand van die lijst heeft Stiching Rembrandthuis (opgericht in 1907) in 1999 het huis in zijn oorspronkelijke staat terug weten te brengen. Daar zetelt nu het Museum Rembrandthuis, met een nieuwe vleugel waar tentoonstellingen worden georganiseerd. Het museum is een trekpleister voor toeristen en 65-plussers en alleen daarom al dient het vermeden te worden, want Amsterdammers willen nu eenmaal niet graag vertoeven tussen dat gepeupel.

Lees verder op Eeuwig Weekend.

  |
» Revolutionary Road: Bekvechtende liefde

Welkom in de hel die huwelijk heet. In de film Revolutionary Road (2009, Sam Mendes) mondt een veelbelovende relatie uit in een kemphanengevecht. Met kopstukken als Kate Winslet en Leonardo DiCaprio die elkaar beminnen en haten.

De media vonden het spraakmakend, Kate Winslet en Leonardo DiCaprio sinds Titanic (1997, James Cameron) weer samen in een film. Het was groter nieuws dan de film zelf. Maar is het de magie tussen die twee, of zijn het gewoon hun steengoede acteerkwaliteiten waarom het zo spettert op het doek?

Lees verder op Eeuwig Weekend.

  |
» Stem op de mooiste header van 2008!

Welke header van onze maandelijkse editie sprak u het meest aan? Traditiegetrouw kunt u tijdens de januari-editie van about:blank uw stem uitbrengen op de mooiste header van het afgelopen jaar. De maker van de header met de meeste stemmen wint een dinerbon van € 50,- die beschikbaar is gesteld door Webstudio JacobsHier hebben we alle headers van 2008 op een rijtje gezet, met een poll om te kunnen stemmen. Stemmen kan t/m 31 januari 2009. Hier dus!

  |
» Je boek uitgeven in eigen beheer: De voor- en nadelen op een rijtje

Moest je een paar jaar geleden nog leuren bij uitgeverijen om je boek te laten publiceren - met het risico dat niemand zijn handen er aan wilde branden - tegenwoordig is het maar al te makkelijk om een bundel in eigen beheer uit te geven. Mogelijkheden te over. Compleet met ISBN-nummer. Wat zijn nu eigenlijk de voor- en nadelen? Ik vroeg het aan drie loggers die in 2008 via een andere weg hun schrijfsels uitgaven: Victor de KeijzerSanne en Karin. Ook vroeg ik literair agent Ramon Stoppelenburg en logger Ronald, die zijn weblogposts bundelde, naar hun mening.

Lees verder op About:Blank.

  |
» Het was een Mooie Kerst Achter De Duinen

Tussen grote namen als Wieteke van Dort, Marcel Verreck, en Sjaak Bral staat Theo van Rijn. Logger sinds maart 2008, maar al eerder schrijver van stukjes. Wie het weblog van Theo leest weet nooit of hij de waarheid vertelt of niet. Hij gaat voor de mooie verhalen, zet de lezer graag op het verkeerde been en nog liever tovert hij een glimlach op diens gezicht.

Lees verder op About:Blank.

  |