Aukje.net

Weblog van een Amsterdamse dertiger uit de Friese klei.

Lees hier meer over Aukje.

Meer op Aukje.net

katten, theater, films, concerten, eten

Tagwolk

, , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , (alle)

Archieven

Klik hier voor de archieven van februari 2003 - oktober 2008.

Categorieën

Links

Blogroll en andere links: hier.

Zoek!

Last Comments

buy_cialis (WK): I do accept as true with all of the concepts you have offered in your post. They're really convincing…
cialis_coupon (WK): Thanks for this article. I'd also like to express that it can often be hard if you are in school and …
cialis (Magische gegevens…): Whats Taking place i am new to this, I stumbled upon this I have found It positively helpful and it h…
cash_loans (Magische gegevens…): Some genuinely prize content on this internet site, bookmarked.
payday (WK): I truly appreciate this article.Really thank you! Fantastic.
cialis (Magische gegevens…): This is really attentiongrabbing, You're a very professional blogger. I have joined your rss feed and…

Dinges

Draait op PivotX - 2.3.6 
XML: RSS Feed 
XML: Atom Feed 

Ontdekt in 2008

Dinsdag 30 December 2008 at 8:49 pm

Ontdekte weblogs:
Ik ben een sucker voor weblogs met persoonlijke verhalen. Ik laat me graag onderdompelen in het gevoelsleven van iemand anders. Onderstaande weblogs publiceerden persoonlijke stukken met mooie woorden (er zijn er natuurlijk meer van, maar deze ontdekte ik in 2008):

What she said: altijd persoonlijk, altijd fijn geschreven
Carice de Wildt: gelukkig gaat dit schrijftalent dat struggelt met haar bipolaire stoornis een boek schrijven!
Juksti: met een portie zelfspot beschrijft ze wat ze meemaakt

Ontdekte oudheden:
Ik heb een zwak voor stijlkamers die er puntgaaf uitzien, maar ook voor overwoekerde huizen en kamers waar de meubels en plafonds zijn weggerot. De mooiste stijlkamer ontdekte ik in Huis van Brienen in Amsterdam, de mooiste overwoekering in New York:

Huis van Brienen

©VVAB (klik voor groter)

Admiral's Row

(klik voor groter en klik hier voor foto's van het interieur) 

Ontdekte muziek:
Emiliana Torrini, een IJslandse singer/songwriter van Italiaanse afkomst die qua accent natuurlijk aan Björk doet denken. Lieve, fijne liedjes, soms met alleen gitaar, soms met een lekkere triphop beat.

Rosie Brown, een Engelse singer/songwriter. Ook al jaren in het vak, maar pas sinds een paar dagen ontdekt. Beetje jazzy, beetje triphop, beetje pop, beetje ondefinieerbaar.

Olive, een triphop band waarvan de muziek neigt naar ordinaire house. Maar door die grens op te zoeken blijven ze origineel. De stem van zangeres Ruth-Ann Boyle is heel aangenaam om naar te luisteren. 


Ontdekt eten:
Nooit geweten dat ik zelf yoghurt kan maken! Met een yoghurtmachine. Ik koop twee pakken volle melk, verwarm deze tot het kookpunt, laat het afkoelen en giet het over in een kleine container van de yoghurtmachine. Ik voeg wat volle yoghurt toe en sluit de container af. Het geheel gaat in een andere container waar een laagje warm water in staat. De stekker gaat in het stopcontact en de yoghurtmachine verwarmt de melk 24 uur lang op een temperatuur van 42 graden. Uitkomst: volle yoghurt zonder lactose!

Mijn nieuwjaarswens verschijnt in het nieuwe jaar op About Blank, dus voor nu zeg ik alleen: een spetterend uiteinde en veel geluk en sterkte in 2008 2009 dus!

Aukje's jaaroverzicht

Maandag 29 December 2008 at 07:21 am

Eigenlijk komt het nooit zo in mij op om een 'review' te geven van het afgelopen jaar, maar als ik het dan op andere logs voorgeschoteld krijg, zit ik mijn eigen dingen al in te vullen. Dus waarom dan ook niet online gooien?

2008 Was voor mij het jaar van:

Vliegen!
Ik ben niet zo'n vakantieganger en als ik ga, neem ik het liefst de trein. Ik had nog maar één keer gevlogen, van Budapest naar Amsterdam. Toen lief vier jaar geleden in mijn leven kwam, kwam New York in zicht. Want hij wilde per se en ook nog 'es per se met mij. Ai ai ai! Het kostte me bloed, zweet, tranen en Oxazepam, maar ik redde het. Het lijkt al weer zo lang geleden, eind april 2008, maar als ik er aan terugdenk ben ik supertrots dat ik de stap toch heb durven wagen. Of ik nu minder bang ben voor vliegen? Dat niet, ik vind het nog steeds krap en hoog. Maar de afstand naar Spanje of Italië is nu opeens wel peanuts geworden. Kuch.

Vliegen

Gezondheid!
Was de stress van de vakantie naar New York de laatste druppel? In ieder geval zocht ik in juni hulp in het alternatieve circuit omdat mijn lichaam niet meer vooruit te branden was. De reguliere geneeskunde wilde me niet behandelen en ik had geen zin in onderzoeken zonder te weten waarnaar je zoekt. Bovendien kijkt de alternatieve geneeskunde naar je leefpatroon, iets dat voor mij erg belangrijk bleek te zijn. De door de reguliere geneeskunde vastgestelde spastische darm bleek een suikerovergevoeligheid en lactose-intolerantie, waardoor ik met eetaanpassingen geen pijn meer had. Simpel was het niet om een ruim 30 jaar oud eetpatroon overboord te gooien, maar het was het dubbel en dwars waard.
Weerstand ervoer ik wel op mijn log tegen de alternatieve geneeskunde. Begrijpelijk. Wie een aantal jaar geleden had gezegd dat ik in dat circuit terecht zou komen had ik voor gek geklaard. Je moet er klaar voor zijn, er open voor staan. Na 16 jaar in het reguliere circuit vertoefd te hebben was ik dat. En met succes. Het herstellen van de organen duurt lang, maar ik ben al een heel eind op weg. Liever schone werkende darmen die B12 kunnen opnemen en een goed functionerende pancras dan medicijnen tegen de verschijnselen als ze niet functioneren. 

Liefdesmijlpaal! 
Nog nooit was ik langer dan drie jaar bij een man gebleven of een man bij mij. Lief houdt het al vier jaar met mij uit! Hulde voor hem, hulde voor mij!

Liefdesmijlpaal

Wellness!
Na het drukke New York besloten lief en ik even geen stedentrips te doen, maar de rust op te zoeken in hotels met wellness- en massagevoorzieningen. In de zomer reisden we af naar Meschede in Sauerland, vorige week naar Domburg. In Domburg ervoer ik de lekkerste massage ooit: een hot stone massage. Ik knapte er zienderogen van op!

Goede voornemens?

Ik heb nooit in goede voornemens geloofd. Als je een verandering inzet, doe het dan op het moment dat het zich voordoet. Voor 2009 heb ik me een aantal dingen voorgenomen omdat ze zich nú toevallig voordoen: een goede massagepraktijk in Amsterdam zoeken voor een maandelijkse massage en suiker helemaal uitbannen.

Sluyswacht

Zaterdag 27 December 2008 at 7:32 pm

Amsterdam herbergt vele prachtige plekjes waar ik vaak voorbij fiets maar nooit naar toe ga. Plekjes die vooral door toeristen worden bezocht en daardoor vermeden dienen te worden. Toeristen in Amsterdam rij je omver met de fiets of wijs je de weg, maar je gaat niet sámen met ze naar een toeristische trekpleister.

Ach, wat een onzin toch. Waarom niet eigenlijk? Omdat het er dan te druk is? Bijvoorbeeld ja! Maar sinds dit jaar heb ik in vriendin S. een medestander gevonden. En bezoeken we beroemde plekken in Amsterdam die wij interessant vinden. In mei was dat een hofjeswandeling in de Jordaan, in september Open Monumentendag (Trippenhuis en Huis van Brienen), in oktober de Hermitage en vandaag het Rembrandthuis.

Vanuit het atelier van Rembrandt hadden we uitzicht op een klein scheef vrijstaand huisje aan het water. Een blikvanger, vooral in het donker van afstand al waarneembaar door de lichtjes op de gevel. Tig keer gezien, tig keer met bewondering naar gekeken, maar nooit de moeite genomen om er naar binnen te gaan.

Vriendin S. en ik knikten naar elkaar, deelden dezelfde gedachte. Na de tour in het Rembrandthuis dronken we wat in dat kleine huisje. Gebouwd in 1695, vroeger dienst gedaan als sluiswachtershuis waar de naam van het café nog naar verwijst: Café de Sluyswacht. Hartstikke scheef met hippe mensen beneden en toeristen boven vanwege het prachtige uitzicht:

Uitzicht Café de Sluyswacht

(klik voor groter) 

En zo konden we weer twee beroemde toeristenplekken van onze lijst strepen.

Hete stenen

Vrijdag 26 December 2008 at 10:43 am

Net als in de zomer in Meschede hadden lief en ik een wellnessarrangement geboekt in Domburg. Mét massage. Omdat de massage in Meschede me niet zo goed was bevallen - ik ben niet zo van de vreemde mannenhanden aan mijn naakte lichaam - had ik in Domburg een hot stone massage besteld. Een massage met hete stenen en daardoor minder lijfelijk contact. Dacht ik.

De massageruimte in het hotel was sowieso al stukken prettiger dan in Meschede. Daar leek de ruimte op een behandelkamer van een fysiotherapeut, in Domburg lag ik in een geheel afgesloten ruimte met een relaxt muziekje. Een vrouw had de meest heerlijke massageolie en kneedde zachtjes mijn spieren. Ja, ze zat dus aan me, maar omdat ze een vrouw was had ik daar beduidend minder moeite mee. Helemaal toen ze ging masseren met de hete stenen. De stenen zijn net zo warm als je eigen lichaam en dringen door de warmte diep in het lichaam door. Elke keer als ze een lichaamsdeel bewerkte met de stenen, riepen mijn gedachten: "Weldaad! Weldaad!"

hot stone massage

Daarna kreeg ik nog een voetmassage en was het uur om. Rozig wankelde ik terug naar mijn hotelkamer, waar ik in slaap viel.

De dagen erop merkte ik het effect van de massage. Natuurlijk in combinatie met het vele saunabezoek en het uitwaaien op het strand. De mist in mijn hoofd was opgetrokken, ik was weer helder en voelde de energie stromen. Dit was het gevoel waar ik maanden op had zitten wachten!

Dus gaat Aukje vaker naar de masseuse. Benauwd voor lichamelijk contact ben ik niet meer. Zolang het maar een vrouw is.

Ziek, zwak en speels

Woensdag 24 December 2008 at 11:53 am

De reis naar Middelburg ging niet van een leien dakje. Dat had weinig te maken met de NS, maar des te meer met het achterlaten van een zieke Scooszi. De dag voor vertrek liep hij de kattenbak in en uit, plaste kleine plasjes en miauwde onophoudelijk. Gelukkig had ik deze keer meteen in de gaten dat er iets aan de hand was. Ik probeerde wat plas op te vangen en stopte Scooszi in een mandje. Het was zaterdag, begin van de middag, en mijn dierenarts hield gelukkig nog spreekuur.
Scooszi had blaasontsteking en kreeg een twee dagen lang werkende pijnstiller. De plas was niet genoeg voor onderzoek, die moest ik later nog langsbrengen. En vanaf maandag moest ik zelf dagelijks een pijnstiller geven.

Alleen kwam ik dinsdag pas van vakantie terug.

Mijn kattenoppas was afwezig, maar een welwillende ex-collega die ik in de supermarkt tegen het lijf liep en zelf ook katten heeft wilde gelukkig de zorg op zich nemen. Gerustgesteld was ik echter niet. Als het zover kwam dat  Scooszi niet meer kon plassen, zou zijn blaas vollopen. En net als vorige keer kon de blaas vol komen te zitten met gruis. Met als risico dat hij zou komen te overlijden.

scooszi

In paniek was ik in de tram naar het station. Verkrampt zat ik in de trein. Kon ik het wel maken om hem achter te laten? Wat zou mijn ex-collega aantreffen? Wat zou ik na een paar dagen uitwaaien aantreffen?

Eenmaal in Middelburg begon ik steeds rustiger te worden. Ik had de keus gemaakt. Ik was op vakantie gegaan. Een ontspannende vakantie. Dan moest ik maar ontspannen ook.

Doodnerveus opende ik bij terugkomst de deur van ons huis. Een blije Scooszi kwam me tegemoet en wilde meteen spelen. Ik knuffelde hem, speelde en genoot extra van elke minuut samen. 's Nachts sliep hij op mijn kussen. Als vanouds.

Opgelucht als ik ben moet ik nu nog zijn plas op zien te vangen. Gelukkig blijf ik met de kerstdagen thuis.

Zee & Land

Dinsdag 23 December 2008 at 8:52 pm

De zon verblindde ons toen de taxi ons eind van de middag van Middelburg naar Domburg reed. Overigens was de taxi noodzaak. De bus bleek eenmaal in de twee uur te gaan en wij kwamen op het verkeerde uur met de trein aan. Niet doen, je met een taxi door Zeeland laten rijden. Tenzij je je hand niet omdraait voor een bedrag dat bijna tweemaal een lange strippenkaart, die we speciaal hadden aangeschaft voor de busrit, bedraagt.

De zon lokte ons bij aankomst naar het strand en leverde oogverblindende plaatjes op. Ongrijpbaar. Luchten en vergezichten zijn op de gevoelige plaat nooit zo imposant als in het echt, maar als ik de beelden terugzie voel ik de kou, hoor ik de wind en zie ik de kleuren weer voor me die de zon het strand en de zee gaf.

Domburg

 

Domburg

Gas en electriciteit

Zondag 21 December 2008 at 07:32 am

Toen Nuon nog onze gas- en electriciteitsleverancier was, kozen wij niet voor een 'vast' tarief zoals dat heet. Stegen de olieprijzen, dan steeg ons maandbedrag, daalden ze (wat trouwens nooit voorkwam), dan daalden we mee. Een paar maanden geleden werd ik gebeld door Energie Direct. En wat ik anders nooit doe, deed ik nu wel. Ik luisterde naar de aanbieding en ging er op in. Het leverde korting op omdat Energie Direct communiceert per e-mail en niet per post. Overigens leverde dezelfde werkwijze me voordeel op toen ik overstapte van zorgverzekering (naar AnderZorg).

Maar ik deed nog iets wat ik anders nooit deed: ik zette de tarieven vast. Voor drie jaar, maar: mijn contract met de leverancier is voor één jaar, dus ik zit redelijk veilig. Ik was dan ook verheugd toen ik, let wel, het eerste gedeelte van dit nieuwsbericht las:

Gas en electra

Alleen was ik iets minder blij met de laatste zinnen.

Zal je altijd zien! Ik weet het niet hoor, met zo'n vast tarief. U?

Suiker

Donderdag 18 December 2008 at 07:22 am

Misschien sport ik te weinig, ben ik teveel aan mijn computerscherm gekluisterd, ben ik te passief. Mis ik het beoefenen van een actieve passie, mis ik sociale contacten, mis ik uitgaan. Misschien mis ik mijn oude werk, mijn oude leventje waarbij ik dikwijls van moeheid huilend voor de deur van mijn eigen huis stond, maar voor mijn gevoel volop meedraaide in het culturele leven.

Ik mis iets, maar ik kan er niet de vinger op leggen.

Misschien moet ik weer gaan zingen, maar wanneer ik de nummers zing die ik altijd zong komt de frustratie en de demotivatie meteen bovendrijven. Ik mis wel de passie waarmee ik zong.
Ik mis de dagen waarop ik kon uitslapen omdat ik een onregelmatig rooster had. Ik mis de vijf minuten fietsen naar het werk. Ik mis het snelle verloop van collega's, de frisheid van nieuwe mensen, de inspiratie die ze meenamen en mij besmette.

Of voel ik me gewoon (nog) niet genoeg thuis op mijn huidige werkplek?

Ik mis 'leven'. Vind schrijven fijn, maar passief. Geniet volop van de aangezichten van de winter, maar onderga het rillend.

Ik mis iets, maar ik kan er niet de vinger op leggen. Iemand anders kon dat wel.

Suikervrij.

"Maar je eet toch helemaal geen suiker meer?" vroeg lief verbaasd. Dat klopt niet helemaal. In de zakken chips die ik verorben zit geen suiker, maar wel koolhydraten. En koolhydraten zetten zich om in suikers. En die pure chocola die zo 'gezond' is? Niet zo gezond voor mij.

Mijn pancreas is op hol. En laat dat de boel nou flink ontregelen. Gelukkig is de oplossing dichtbij. He-le-maal suikervrij.

't Is weer even wennen na wekenlang zondigen.

Het gaat oofer liefde

Dinsdag 16 December 2008 at 07:02 am

Op de lagere en middelbare school schreef en ontving ik veel briefjes en brieven. De meeste heb ik bewaard. Losse kleine briefjes van vriendinnen, lange brieven van vriendjes. En terwijl ik dacht alles goed opgeborgen te hebben, wees mijn moeder mij op een door haar ingeplakte liefdesbrief uit 1981. Maar ja, toen was ik natuurlijk nog veel te klein om dat soort dingen zelf op te bergen, terwijl mijn vriendje toch echt duidelijk had gemaakt dat niemand, maar dan ook niemand de brief mocht lezen. En mijn broer, oeh, die boezemde hem echt angst in:

2008-12/liefdesbrief_copy1.jpg


(klik op het plaatje voor groter) 

Klachtonderdeel

Zondag 14 December 2008 at 07:33 am

"Ik merk dat de kennis hier niet toereikend is. Als je vraag niet wordt begrepen word je van het kastje naar de muur gestuurd."

Ik was de kom waar mijn zelfgemaakte yoghurt in zat af. En luister naar haar klaagzang.

"Een half uur geleden nog, kreeg ik alleen te horen dat de medewerker het niet wist en werd ik naar de verkeerde afdeling gestuurd." 
Ze kijkt me indringend aan. "Of werk jij soms ook achter die muur?"

Ik knik. Daar werk ik ook. Ze klaagt tegenover degene die onderdeel is van de klacht. "De afdeling die het wel wist was in bespreking en kon u daarom niet te woord staan," probeer ik.

"Maar er staan toch openingstijden? Dan moeten ze toch altijd bereikbaar zijn?"

"Zo werkt het helaas niet. Bij afwezigheid beantwoorden collega's met minder verstand van zaken de vragen. En die kunnen niet altijd een antwoord geven."

"Dan kunnen ze dat toch gewoon zeggen en mijn e-mailadres noteren?"

Ik ben het met haar eens. "U kunt een klacht indienen," zeg ik. Het is grappig om te zeggen dat ze een klacht tegen mijn afdeling kan indienen. En indirect tegen mezelf.

Als ze me wijfelend aankijkt weet ik zeker dat ze het niet gaat doen. Ze is van het type dat het fijn vindt om te klagen, maar er verder niets aan doet.

Ik verdwijn met mijn afgewassen kom achter de muur. Voor haar is er niemand meer om tegen te klagen.

Aukje's nummer 47

Vrijdag 12 December 2008 at 07:00 am

Op verschillende websites (Swan, Zezunja en Karin) doken de zogenaamde 'honderd-dingen-die-je-gedaan-moet-hebben'-lijsten op. Honderd is veel! Ik pikte er eentje uit:

47. Had your portrait painted

Jazeker, als zombie! Getekend door de grote ex-Disney tekenaar Maarten Janssens.

2008-12/zombie.png

(klik op het plaatje voor groter en huiver!) 

Ploesiepoesie!

Woensdag 10 December 2008 at 07:03 am

Voordat vriendin Y. goed en wel was bevallen van haar zoon wist ik al wat ik haar moest geven: twee look-a-like PloesiePoesies! Want het was best wel sneu voor Y. dat haar katten niet meer overal in huis mochten komen. Tenminste, niet waar de baby was. Om haar katten toch altijd bij haar te hebben, stuurde ik foto's van haar katten naar Luna, die twee prachtige look-a-likes maakte:

Ploesiepoesie


Ploesiepoesie

De kersverse moeder was er maar wat blij mee en de kersverse vader merkte op dat de PloesiePoesies dezelfde uitstraling hadden als de levende exemplaren. Kortom, een succes!

En alsof ze nog niet genoeg zijn verwend is er nóg een cadeau in de maak. Maar dat is voor de kleine. Want de look-a-likes zijn niet om mee te spelen, alleen om naar te kijken. Niks voor een baby dus. En wat wordt er dan voor de kleine gemaakt? Dat merkt u binnenkort wel!

Filmpjus (16)

Maandag 08 December 2008 at 07:10 am

1. Twilight (2008)
Voor iedereen die romantisch is ingesteld en houdt van het onmogelijke: namelijk een liefde tussen een vampier en een gewoon meisje. Naar het boek van Stephenie Meyer, het eerste deel in de Twilight-saga. Overigens staat het vierde deel on hold omdat een vriend het nodig vond een gedeelte van het tekst uit te laten lekken op internet. Bestsellers schrijven heeft ook nadelen.

Twilight

2. The other Boleyn girl (2008)
Maria en Anna  Boleyn zijn zussen in een vooraanstaande Engelse aristocratische familie in de zestiende eeuw. De mooie en extraverte Anna wordt naar voren geschoven om met Koning Hendrik VIII aan te pappen met de bedoeling zijn minnares te worden. Het is echter niet Anna, maar haar ingetogen zus Maria waar hij voor valt. Zij wordt zijn maîtresse, iets dat Anna haar niet in dank afneemt, met alle gevolgen van dien.
Het verhaal is op waarheid gebaseerd en zet een gruwelijk tijdsbeeld neer. De rollen worden gespeeld door Scarlett Johansson (Mary), Natalie Portman (Anna) en Eric Bana (Hendrik VIII) en oeh, wat doen ze dat toch goed!

The other Boleyn girl

3. 24: Redemption (2008)
Na een staking van de scriptschrijvers werd de nieuwe 24 uitgesteld en uitgesteld. Maar in dit geval kwam van uitstel geen afstel en kwam in november de nieuwe film op televisie (niet in de bios). Het is een proloog van seizoen zeven en vertelt hoe Jack Bauer (Kiefer Sutherland) in Afrika terecht is gekomen en de Amerikaanse autoriteiten probeert te ontlopen die hem willen dagvaarden. Hij wordt getraceerd, maar wanneer Jack op de vlucht wil slaan worden de kinderen op een school die is opgezet van een vriend van hem waar hij verbleef bedreigd door rebellen. Er zit niks anders op dan te blijven en samen met zijn vriend het gevecht aan te gaan.

24: Redemption

4. Hancock (2008)
Na het zien van 'I am legend' verwachtte ik niet veel van een film met Will Smith in de hoofdrol. Maar wie geen verwachtingen heeft, kan verrast worden, en dat deed Hancock in alle opzichten. Sowieso vind ik het geweldig als je een superheldenverhaal maakt waarin de (geredde) mensen zich tegen de superheld keren omdat hij altijd dronken en onbeschoft is. Hij richt meer schade aan met zijn reddingsoperaties dan nodig is, vernielt de grond wanneer hij landt en wanneer je commentaar hebt, steekt hij zijn middelvinger op, of erger, ramt je hoofd in de kont van iemand anders.
Eén persoon ziet echter wel iets in hem. De reclameman die van de dood wordt gered door Hancock. Hij neemt hem onder zijn hoede, geeft hem een nieuw pak en probeert hem manieren te leren. Zijn zoontje vindt Hancock geweldig, zijn vrouw is er verre van blij mee. Lukt het Hancock een nuchter bestaan op te bouwen?

Hancock

5. Hilary and Jackie (1998)
Weer een waargebeurd zussenverhaal, eentje die in bepaald opzicht lijkt op 'The other Boleyn girl', maar zich in een heel andere tijd afspeelt. De zussen Hilary en Jackie zijn natuurtalenten op het gebied van muziek. Musiceren gaat Hilary makkelijker af dan Jackie en Jackie is daardoor zo jaloers dat zij oefent, oefent en nog 'es oefent. Ze streeft Hilary in haar kwaliteiten voorbij en belandt als celliste in de professionele muziekwereld. Hilary kiest voor een gezinsleven, Jackie reist de hele wereld af. Daar komt een eind aan wanneer ze ongeneeslijk ziek wordt. Houd de snotdoek maar bij de hand!

6. Låt den rätte komma in (2008)
Oftewel: Let the right one come in. De Zweede schrijver John Ajvide Lindqvist bracht in 2004 zijn horrordebuut Låt den rätte komma in uit. Het werd een grote hit in Zweden en vertalingen volgden, zo ook in het Nederlands. Ik las het boek dit jaar en hield er een wrange nasmaak aan over. Toch was ik erg benieuwd naar de film die op dit boek is gebaseerd. Het vertelt het verhaal van de 12-jarige Oskar die gepest wordt op school. Hij woont bij zijn moeder en gaat af en toe naar zijn vader. Gelukkig is hij niet met zijn leven, tot er een nieuw buurmeisje naast hem komt wonen, Eli. Eli loopt in haar t-shirt de binnenplaats op terwijl het ijskoud is, ruikt niet geheel fris en ziet er soms goed en soms heel slecht uit. Eli en Oskar worden vrienden, maar Eli heeft een groot geheim.
Gelukkig voor mij werden vele nare elementen uit het boek in de film achterwege gelaten, waardoor het, zéker op cinematografisch gebied, een prachtige trage film is geworden over vriendschap. Een vriendschap met een horrorsmaakje, dat wel.

Let the right one in

7. Enchanted (2007)
Een film waar je alleen maar vrolijk van kan worden. Lief en ik keken elkaar in het begin af en toe aan met een blik van 'waar kijken wij nou naar', maar even doorzetten en je krijgt een portie vrolijkheid waar je u tegen zegt. Enchanted is een combinatie van animatie en film en van tig sprookjes.

Enchanted

8. Damage (1992)
Dr. Stephen Fleming (Jeremy Irons) is minister en getrouwd met Ingrid. Samen hebben zij een zoon, Martyn, die een relatie aangaat met de mooie Anna Barton (Juliette Binoche). Wanneer Stephen en Anna elkaar voor het eerst ontmoeten, valt er een indringende stilte waarbij de spanning tussen hen is te voelen. Ondanks hun uiterst benarde positie gaan ze een seksuele relatie met elkaar aan omdat ze elkaar simpelweg niet kunnen weerstaan.
Een drama, maar wat voor één.

Damage

9. Northanger Abbey (1986)
Kostuumdrama naar een boek van Jane Austen. Dat klinkt als een typische film voor Aukje, maar dat valt helaas tegen. Genoten heb ik wel van de upper society class waarin hoofdpersoon Catherine Morland (Katharine Schlesinger) zich beweegt, maar het verhaal wordt niet op een boeiende manier verteld (en is wellicht ook gewoon saai). Catherine houdt van het lezen van gothic-boeken en droomt regelmatig weg in haar fantasieboeken. Die fantasie lijkt werkelijkheid te worden wanneer zij wordt uitgenodigd op het kasteel Northanger Abbey. Ze is verliefd op de zoon van de eigenaar en bevriend met zijn dochter. Het kasteel bevat een geheimzinnigheid die een ongekende aantrekkingskracht heeft op Catherine, maar dat brengt haar tegelijkertijd in de problemen.

10. The Number 23 (2007)
Walter Sparrow  (dit keer een serieuze rol van Jim Carrey) krijgt van zijn vrouw een boek over het nummer 23. Alles is tot dit nummer te herleiden en tot overmaat van ramp denkt Walter dat het boek over hem gaat. Zijn vrouw en zoon worden gek van hem, Walter wordt gek van zichzelf maar erkent dit niet.
De film viel tegen. Het verhaal wordt te traag verteld, er had veel meer gedaan kunnen worden. Het is simpelweg te saai.

The Number 23

11. Blades of glory (2007)
Hele foute maar vermakelijke film over twee kunstschaatsers. De één van het type ruwe bolster blanke pit, de ander van het type overdreven metroman. Ze staan aan de top, vechten om de nummer 1 plek maar worden door een oplettende coach als duo gepresenteerd wanneer beiden door een vechtpartij zijn geschorst voor solowedstrijden.

Blades of Glory

12. Perfect Creature (2006)
Een vampierenfilm die onderaan eindigt! Tja, niet alle vampierenfilms zijn goed. Deze speelt zich af in de jaren '60 waarin vampieren geen bloeddorstige monsters zijn, maar vredig naast de mensen bestaan en respect oogsten. Wanneer de bevolking echter door een griep in snel tempo gedood wordt en een bloeddorstige vampier daar gebruik van maakt, wordt Silus ingeschakeld om hem te stoppen.
De indrukwekkende science-fiction setting is het enige goede aan deze film.

(klik op de foto's voor een grotere versie)

Maat houden

Vrijdag 05 December 2008 at 07:03 am

Zo gedisciplineerd als ik ben met eten, zo ongedisciplineerd ben ik met het uitgeven van geld (alleen al mijn vorige logje is daar een bewijs van). Zeker ook dóór het eten, want afvallen betekent kleren die niet meer passen, een legitieme reden om te investeren in nieuwe kleding.

Ik ben een echte online shopper en zie shoppen in de verloren uren ook als ontspanning. Beetje klikken, beetje kijken, beetje kopen. Maar doordat ik op veel sites bestel, ontvang ook veel mails met aanbiedingen. En word ik steeds getriggerd om iets te kopen. Voor mijn doen heb ik daarom een radicale stap gezet. Ik heb me afgemeld bij de nieuwsbrieven.

PantalonDe enige mail waar ik me niet voor afmeldde was van H&M. De kleding daar is goedkoop en ik was nog steeds aan het afvallen, dus kon ik die aanbiedingen wel gebruiken. Elke maand bestelde ik wel iets en tot overmaat van ramp ging ik vorige week ook nog langs de winkel in de Kalverstraat, want niet alles wat in de winkel te koop is staat online en vice versa. Wat bleek? Het merk Divided had de meest geweldige broeken hangen! Van die wollen pantalon-achtige broeken waar ik mij erg thuis in voel. Verdorie!

Het nadeel van Amsterdam, én voordeel, is dat zich op fietsafstand in het centrum vijf H&M's bevinden (de kinderwinkel niet meegerekend) zodat wanneer het product in de ene winkel niet in de juiste maat is, de gang naar de andere winkel snel is gemaakt. En toen ik donderdag ook nog een bon per mail kreeg die 25% korting bood, moest ik gewoon nogmaals naar de H&M.

Een week later kan ik zeggen dat ik serieus waar verdrietig van mezelf word. Waar is de tijd van vroeger toen ik nog spaarde voor uitgaven en het kopen van één kledingstuk een wekenlange euforie opleverde? Nu verdringt de ene aankoop binnen mum van tijd de andere.

Maar het fijne is dat ik het zélf een halt toe kan roepen. Eigenlijk is het net als stoppen met roken. Je wilt wel, maar kunt de verleiding niet weerstaan dus wilt het stiekem niet. Maar ergens moet ik een streep trekken. Mezelf vermanend toespreken dat het genoeg is. Het is tijd om eens wat geld over te houden aan het eind van de maand en mezelf blij te maken met het dichten van dat gat in mijn hand. Dus daarom vanaf nu geen online geshop meer.

(Gelukkig heb ik alle Sinterklaascadeautjes al in huis, anders was dat een goede reden geweest om mijn eigen regel te ondermijnen.)

Luwte

Woensdag 03 December 2008 at 6:29 pm

Omdat ik zelf ook in een dipje zit (dat gedoe met m'n gezondheid gaat me na ruim vijf maanden een beetje op mijn zenuwen werken + ik had het mezelf weer 'es te druk gemaakt, ben ik ook heeeel goed in), vond ik dit logje op Elshwere zeer treffend!

We zeggen voortaan niet meer 'dip', maar 'luwte'. Klinkt een stuk prettiger! Ik ben dus even in de 'luwte'.

Acceptatie levert korting op

Dinsdag 02 December 2008 at 07:07 am

We praten over het accepteren van dingen. Accepteren is loslaten. Je berusten in de situatie. Niet doen alsof, niet wanneer er ergens in het lichaam nog iets tegensputtert. Nee, met volledige overgave ac-cep-te-ren. Dan pas zet je de deur open naar nieuwe dingen.

Mijn gezelschap had gelijk. Nadat ik dagenlang op internet had gezocht naar de juiste zwarte laarzen, zette ik een punt achter de zoektocht. Ik zou de laarzen van het merk ZOO kopen. Klaar. Uit. Geen gezoek meer. Ik accepteerde mijn keuze.

Laars

De volgende ochtend opende ik de webpagina, klaar om te bestellen.

De laarzen waren die ochtend 30% goedkoper. Ik had het bewezen. Acceptatie = winst.

Aukje elders

» Vrouw met boer

Het moge duidelijk zijn dat het plattelandsleven nog nooit zo veel aandacht heeft gehad als nu. Daar heeft Yvon Jaspers met haar Boer zoekt vrouw wel voor gezorgd. Ook Eeuwig Weekend ontkomt niet aan de hype rondom het boerenleven. Zo schreef ik al eerder over het boek Boerin., waarin Martine Kruider de boerin een hip imago probeert aan te meten. De rustiek van het platte leven heeft een serene aantrekkingskracht op degenen die zichzelf een jachtig bestaan in de stad hebben aangemeten. En de boeren? Dat zijn opeens lekkere dingen in plaats van, eh, boeren.

Lees verder op Eeuwig Weekend.

  |
» Het Beste van 2008 op Eeuwig Weekend

Da’s toevallig! Vroeg jij je ook al af wat de redactieleden van Eeuwig Weekend dit jaar nu bewoog op het gebied van media, cultuur en welbehagen? Wij ook! Sterker: we vroegen het ze. In deze serie de hoogtepunten van al onze schrijvers, columnisten, tekenaars en webexperimentalisten in lijstjesvorm. Hieronder het eerste deel met Aukje, Matt Baay, Michael Minneboo en Serge Baeken.

Lees verder op Eeuwig Weekend.

  |
» Een trauma, een obsessie en een kind

L’empreinte de l’ange betekent letterlijk: de afdruk van een engel. Volgens een legende kent een baby als hij op de wereld komt de mysteries van de schepping. Maar net voor de geboorte legt een engel een vinger op het babymondje: sssht! en het kindje vergeet alles. Zo komt hij op de wereld, onschuldig… Daarom hebben we allemaal een klein geultje boven onze bovenlip, een bewijs van ‘de afdruk van een engel’.

L’empreinte de l’ange is tevens de titel van een Franse dramafilm die op waarheid is gebaseerd. De baby in kwestie is Lola (Héloïse Cuninis), een inmiddels zevenjarig meisje dat opgroeit in een rijk gezin. Elsa Valentin (Catherine Frot) ziet haar voor het eerst wanneer ze haar zoon ophaalt van een feestje. In een kamer vol kinderen raakt ze ontroerd door haar aangezicht en kan ze zich maar moeilijk losmaken van de aanwezigheid van het meisje.

Lees verder op Eeuwig Weekend.

  |
» Twilight: De Prijsvraag!

Vandaag gaat de nu al populaire romantische thriller Twilight van regisseuse Catherine Hardwicke in Nederland in première. De film is gebaseerd op de bestseller van Stephenie Meyer. In Amerika bracht de film in het openingsweekend maar liefst 70,6 miljoen dollar op. Dat is na Harry Potter and the Goblet of Fire (2005, Mike Newell) de beste opening ooit buiten de zomervakantie. Hoezo recessie?

Lees verder op Eeuwig Weekend.

  |
» Tegennatuur: de oplosbaarheid van onoplosbare problemen

Wie een blik werpt op de publicaties van Michel van Eeten als wetenschapper en universitair hoofddocent op de TU Delft, zal al snel zien dat Michel veel heeft gepubliceerd over het onderwerp water en hoe de natuur zich verhoudt tot verstedelijking en landbouw. Zijn ervaringen heeft hij nu gegoten in een literaire debuutroman: Tegennatuur.
Misschien schrikt het af, een wetenschapper die een boek heeft geschreven over het oplossen van natuurproblemen. Maar als je bedenkt dat zijn proefschrift ooit te literair werd bevonden en dat hij sinds jaar en dag een weblog met persoonlijke teksten bijhoudt dat in 2008 werd beloond met een Dutch Bloggie voor Best Geschreven Weblog, is die angst ongegrond.

Lees verder op About:Blank.

  |
» De nieuwe Merel Roze

Helemaal gek werd ik van de teaser van het nieuwe boek van Merel Roze: 'Wat is er vroeger in godsnaam gebeurd?' Vooral het woord godsnaam gaf de teaser extra dramatiek mee en bracht mijn nieuwsgierigheid tot ongekende hoogten. Ook het promotiefilmpje eindigde met deze zin en Aaf Brandt Corstius legde er tijdens de boekpresentatie op vrijdag 31 oktober in café Eik en Linde veel en vaak nadruk op. Er was geen ontkomen meer aan. Wie het antwoord wilde weten, móest het 207 pagina's tellende 'De weekenden waren voor haar' lezen.

Lees verder op About:Blank.

  |
» Witte Koord

'Op Ruwe Planken' organiseerde in 2007 een neplogwedstrijd. Weblogster Karin Ramaker van Met-k.com stuurde gedichten in onder de noemer Witte Koord. Willem Claassen van 'Op Ruwe Planken': "Witte Koord was één van de inzendingen en één van de favorieten van de jury." 
Het was voor Karin aanleiding om verder te schrijven en serieuze plannen te maken om Witte Koord in eigen beheer als bundel uit te geven. Ze ging een samenwerkingsverband aan met Mirjam de Graaf (corrector) enYvonne Vlaar (illustraties) en sinds november 2008 kan ze zich debutante noemen.

Lees verder op About:Blank.

  |
» Klunen met Kluun

Raymond van der Klundert, kortweg Kluun, kan gezien worden als één van de meest succesvolle webloggers van Nederlands. Zijn debuut Komt een vrouw bij de dokter werd een bestseller en vertaald in (tot nu toe) 28 landen. Daarnaast richtte hij Nightwriters op, een literaire stand-up show waarin bekende schrijvers voorlezen uit eigen werk.

Kluun heeft overal wel een mening over die hij niet onder stoelen of banken steekt. Zo reageerde hij op een uitspraak van de rechter die bepaalde dat het vrouwelijke opinieblad Opzij geen mannelijke hoofdredacteuren mocht weigeren omdat het 'mannen' waren. Kluun klom daarop meteen in zijn pen en schreef een uitgebreide en met humor en sarcasme doorspekte brief die hij op zijn website plaatste. Hij trok hiermee de aandacht van de media, waarop Opzij hem zelfs als vrouw afbeeldde in een advertentie voor het vrouwenblad.

Lees verder op About:Blank.

  |